1 Naquele dia, todos na terra de Judá entoarão este cântico:

Nossa cidade é forte;

estamos cercados pelos muros da salvação de Deus!

2 Abram os portões para os justos,

deixem entrar os fiéis.

3 Tu guardarás em perfeita paz

todos que em ti confiam,

aqueles cujos propósitos estão firmes em ti.

4 Confiem sempre no Senhor,

pois o Senhor Deus é a Rocha eterna.

5 Ele humilha os orgulhosos;

rebaixa a cidade arrogante

e a lança ao pó.

6 Os pobres a pisoteiam,

e os necessitados caminham sobre ela.

7 Para os justos, porém,

o caminho é reto.

Tu, que ages com retidão,

tornas plano o caminho adiante deles.

8 Senhor, ao seguir tuas justas decisões, depositamos em ti nossa esperança;

o desejo de nosso coração é glorificar teu nome.

9 À noite eu te procuro, ó Deus;

pela manhã te busco de todo o coração.

Pois só quando vens julgar a terra

as pessoas aprendem a justiça.

10 Tua bondade com os perversos

não os leva a fazer o bem.

Embora outros pratiquem a justiça, eles continuam a fazer o mal;

não levam em conta a majestade do Senhor.

11 Ó Senhor, eles não prestam atenção à tua mão levantada;

mostra-lhes teu zelo em defender teu povo.

Então serão envergonhados;

que o fogo de tua ira consuma teus inimigos!

12 Senhor, tu nos concederás paz;

sim, tudo que realizamos vem de ti.

13 Ó Senhor, nosso Deus, outros senhores nos governaram,

mas só a ti adoramos.

14 Aqueles a quem servimos estão mortos;

seus espíritos jamais voltarão a viver.

Tu os atacaste e os destruíste;

há muito caíram no esquecimento.

15 Ó Senhor, engrandeceste nosso povo;

sim, tu nos tornaste grandes.

Expandiste nossas fronteiras

e foste glorificado.

16 Senhor, em angústia te buscamos;

oramos sob o peso de tua disciplina.

17 Como a mulher grávida

que se contorce e grita de dor quando dá à luz,

assim estávamos em tua presença, Senhor.

18 Nós também nos contorcemos de dor intensa,

mas nosso sofrimento em nada resultou.

Não trouxemos salvação à terra,

nem vida ao mundo.

19 Teus mortos, porém, viverão;

seus corpos ressuscitarão.

Aqueles que dormem na terra

se levantarão e cantarão de alegria.

Pois tua luz que dá vida descerá como o orvalho

sobre teu povo no lugar dos mortos.

20 Vá para casa, meu povo,

e tranque as portas!

Esconda-se por um breve tempo,

até que tenha passado a ira do Senhor.

21 Vejam, o Senhor vem dos céus

para castigar os habitantes da terra por seus pecados!

A terra já não esconderá os que foram mortos;

ela os mostrará para que todos os vejam.

1 Tuomet Judo šalyje giedos šią giesmę: "Mūsų miestas yra tvirtas; Jis suteiks išgelbėjimą už jo sienų ir pylimų.2 Atkelkite vartus ir teįeina teisioji tauta, kuri saugo tiesą.3 Tu suteiksi tobulą ramybę tiems, kurie pasitiki Tavimi.4 Pasitikėkite Viešpačiu visados, nes Viešpats Jahvė yra amžina stiprybė.5 Jis pažemina išpuikusius išdidaus miesto gyventojus. Jis pažemina juos iki žemės, dulkėmis paversdamas miestą.6 Mindžioja jį beturčių kojos, vargšų žingsniai".7 Teisiojo kelias yra tiesus, Tu jo taką išlygini.8 Tavo teismų kelyje, Viešpatie, mes laukėme; mūsų sielos atsimena Tavo vardą ir ilgisi Tavęs.9 Mano siela naktį ilgisi Tavęs, mano dvasia ieško Tavęs. Kai Tavo teismai pasireiškia žemėje, pasaulio gyventojai pasimoko teisumo.10 Jei nedorėlio bus pasigailėta, jis nepasimokys teisumo; teisiųjų šalyje jis darys pikta ir nekreips dėmesio į Viešpaties didybę.11 Viešpatie, Tavo ranka yra pakelta, bet jie nemato jos. Tavo uolumą dėl tautos jie tepamato ir tesusigėsta. Ugnis tesunaikina Tavo priešus.12 Viešpatie, Tu suteiksi mums ramybės, nes Tu juk viską padarei dėl mūsų.13 Viešpatie, mūsų Dieve, kiti valdovai viešpatavo mums, bet mes tik Tavo vardą pripažįstame ir Jį garbiname.14 Jie mirė ir nebeatgis, jie yra šešėliai ir nebeatsikels; Tu aplankei juos ir sunaikinai, jų atminimą išdildei.15 Viešpatie, tu padidinai tautą; šlovė Tau už tai; Tu išplėtei krašto sienas.16 Viešpatie, jie ieškojo Tavęs nelaimės metu; jie meldėsi, kai juos baudei.17 Kai gimdyvės laikas priartėja, ji šaukia iš skausmo. Viešpatie, tokie mes esame Tavo akivaizdoje.18 Mes lyg gimdančios kentėjome, bet pagimdėme tik vėją. Mes neatnešėme kraštui išlaisvinimo ir pasaulio gyventojai nekrito.19 Tavo mirusieji bus gyvi, jų kūnai kelsis kartu su mano. Dulkėse esantieji, pabuskite ir giedokite. Kaip rasa gaivina augalus, taip Viešpats prikels mirusiuosius.20 Mano tauta, eik, įeik į savo kambarius; pasislėpk valandėlę, kol praeis Jo rūstybė.21 Viešpats ateina iš savo buveinės bausti žemės gyventojų už jų nusikaltimus. Žemė atidengs ant jos pralietą kraują ir nebeslėps nužudytųjų.