1 तब बिल्दद शुहीले यस्तो जवाफ दिए:

2 "तपाईंले यी भाषणहरू कहिले समाप्‍त गर्नुहुन्छ?

संवेदनशील हुनुहोस् र मात्र हामी कुरा गर्न सक्छौँ।

3 हामीलाई किन पशुझैँ व्यवहार गर्नुहुन्छ,

र तपाईंको दृष्‍टिमा हामीलाई मूर्ख सोच्नुहुन्छ?

4 तपाईं जसले आफ्नो रिसमा स्वयम्‌लाई टुक्रा-टुक्रा पार्नुभएको छ;

के तपाईंको खातिर पृथ्वीलाई त्यागिदिने?

अथवा के चट्टानहरूलाई तिनीहरूका ठाउँबाट हटाइदिने?

5 "दुष्‍ट मानिसको बत्ती निभाइन्छ;

त्यसको आगोको ज्वाला बल्न छोड्छ।

6 त्यसको पालमा भएको उज्यालो अँध्यारो हुन्छ;

त्यसको छेउमा भएको बत्ती निभेर जान्छ।

7 त्यसको बलियो पाइला कमजोर हुन्छ;

त्यसका आफ्नै युक्तिहरूले त्यसलाई लडाइदिन्छन्।

8 त्यसका खुट्टाले त्यसलाई पासोमा पार्छ;

त्यो त्यसको फन्दामा भौँतारिन्छ।

9 धरापले त्यसको कुर्कुच्‍चामा पक्रन्छ;

पासोले त्यसलाई जोडसित समातेर राख्छ।

10 त्यसका निम्ति एउटा पासो जमिनमा लुकाइएको छ;

त्यसका बाटोमा एउटा धराप थापिएको छ।

11 त्यसलाई त्रासले चारैतिरबाट तर्साउँछ,

र त्यसको हरेक पाइलालाई खेद्‌दछ।

12 विपत्ति त्यसको निम्ति भोकाएको छ;

जब त्यो लड्छ, तब प्रकोपले त्यसलाई पर्खिरहेको हुन्छ।

13 रोगले त्यसका छालाका भागहरू खाइदिन्छ;

मृत्युको पहिलो सन्तानले त्यसका अङ्गहरू निल्दछ।

14 त्यसको पालको सुरक्षाबाट त्यसलाई टाढा लैजान्छ;

र आतङ्कहरूको राजाकहाँ लगिन्छ।

15 त्यसको पालमा आगोले बास गर्छ,*

त्यसका वासस्थानमा बल्दैगरेको गन्धक छरिएको छ।

16 तल फेदमा त्यसका जराहरू सुकेर जान्छन्,

र माथि त्यसका हाँगाहरू बोटमै ओइलिएर जान्छन्।

17 त्यसको सम्झना पृथ्वीबाटै मेटिएर जानेछ;

देशमा त्यसको नामनिशानै रहनेछैन।

18 त्यसलाई उज्यालोबाट अन्धकारमा धपाइनेछ

र त्यसलाई संसारबाटै निकालिनेछ।

19 त्यसका मानिसहरूको बीचमा त्यसका कुनै सन्तानहरू अथवा वंशहरू छैनन्;

एक समय जहाँ त्यो बसेको थियो, त्यहाँ बाँचेकाहरू कोही पनि छैनन्।

20 त्यसको दशामा पश्‍चिमका मानिसहरू चकित हुनेछन्;

र पूर्वका मानिसहरू त्रसित हुनेछन्।

21 साँच्‍चै दुष्‍ट मानिसको घरको दशा यस्तै हुनेछ;

परमेश्‍वरलाई नचिन्‍नेहरूको घरको दशा पनि यस्तै हुनेछ।"