1 तब एलिहूले भने:

2 "के तपाईं यो न्यायसङ्गत हो भनी सोच्नुहुन्छ?

तपाईं भन्‍नुहुन्छ, ‘म ठिक छु, तर परमेश्‍वर ठिक हुनुहुन्‍न।’

3 अझ पनि तपाईं उहाँलाई यसरी सोध्नुहुन्छ, ‘मलाई के फाइदा छ र,

अनि मैले पाप नगरेर के लाभ भयो र?’

4 "म तपाईंलाई र

तपाईंसँग भएका तीन जना साथीलाई जवाफ दिन चाहन्छु।

5 आकाशतिर दृष्‍टि लगाएर हेर्नुहोस्;

तपाईंभन्दा धेरै माथि भएका बादललाई नियालेर हेर्नुहोस्।

6 यदि तपाईंले पाप गर्नुभयो भने त्यसले उहाँलाई कसरी असर गर्छ र?

यदि तपाईंका पापहरू धेरै भए तापनि त्यसले उहाँलाई के गर्छ र?

7 यदि तपाईं धर्मी हुनुहुन्छ भने तापनि तपाईंले उहाँलाई के दिनुहुन्छ,

अथवा उहाँले तपाईंका हातबाट के पाउनुहुन्छ र?

8 तपाईंको दुष्‍टताले तपाईंजस्तै मानिसलाई मात्र असर पार्छ,

र तपाईंका धार्मिकताले अरू मानिसहरूलाई मात्र प्रभाव पार्छ।

9 "मानिसहरू अत्याचारको बोझमा परेर कराउँछन्;

तिनीहरू शक्तिशालीहरूको पाखुराबाट छुटकाराको निम्ति बिन्ती गर्छन्।

10 तर कसैले पनि यसो भन्दैन, ‘मलाई बनाउनुहुने परमेश्‍वर कहाँ हुनुहुन्छ;

जसले अन्धकारमा गीतहरू दिनुहुन्छ,

11 जसले हामीलाई पृथ्वीका पशुहरूलाई भन्दा बढी सिकाउनुहुन्छ,

र हामीलाई आकाशका पक्षीहरूलाई भन्दा बुद्धिमान् तुल्याउनुहुन्छ?’

12 दुष्‍ट मानिसहरूको घमण्डको कारण

उनीहरूले पुकार गर्दा उहाँले जवाफ दिनुहुन्‍न।

13 वास्तवमा परमेश्‍वरले तिनीहरूको खोक्रो बिन्ती सुन्‍नुहुन्‍न;

सर्वशक्तिमान्‌ले त्यसलाई ध्यानै दिनुहुन्‍न।

14 त्यसो भए, जब तपाईंले उहाँलाई देख्दिनँ भन्‍नुहुन्छ,

उहाँले झन् कति थोरै सुन्‍नुहोला;

जबकि तपाईंको मुद्दा उहाँको सामु छ;

र तपाईंले उहाँलाई पर्खनैपर्छ,

15 अनि अझ बढी, जब तपाईंले भन्‍नुहुन्छ कि उहाँको रिसले कहिल्यै दण्ड दिँदैन,

र उहाँले दुष्‍टतामा पटक्‍कै ध्यान दिनुहुन्‍न।

16 यसकारण इयोबले खोक्रो कुराहरू लिएर आफ्नो मुख खोल्नुहुन्छ;

ज्ञानविना उहाँले धेरै शब्द बोल्नुहुन्छ।"