1 Es war ein Mann im Lande Uz, der hieß Hiob. Der war ein ganzer und gerader Mann, der Gott fürchtete und vom Bösen wich. 2 Es wurden ihm sieben Söhne und drei Töchter geboren. 3 Er besaß an Herden 7000 Schafe, 3000 Kamele, 500 Joch Rinder und 500 Eselinnen; und seine Dienerschaft war sehr groß, also daß der Mann größer war, als alle, die im Morgenlande wohnten. 4 Seine Söhne aber gingen und machten Gastmähler, ein jeder in seinem Hause und an seinem Tage, und sie sandten hin und luden auch ihre drei Schwestern ein, um mit ihnen zu essen und zu trinken. 5 Wenn dann die Tage des Gastmahls zu Ende waren, ließ Hiob sie holen und heiligte sie; er stand des Morgens früh auf und brachte Opfer nach ihrer aller Zahl; denn Hiob sprach: Vielleicht möchten meine Söhne gesündigt und in ihren Herzen Gott den Abschied gegeben haben. Also tat Hiob allezeit. 6 Es begab sich aber eines Tages, da die Söhne Gottes vor den HERRN zu treten pflegten, daß auch der Satan unter ihnen kam. 7 Da sprach der HERR zum Satan: Wo kommst du her? Satan antwortete dem HERRN und sprach: Ich habe das Land durchstreift und bin darin umhergegangen. 8 Da sprach der HERR zum Satan: Hast du meinen Knecht Hiob beachtet? Denn seinesgleichen ist nicht auf Erden, ein so ganzer und gerader Mann, der Gott fürchtet und vom Bösen weicht. 9 Satan antwortete dem HERRN und sprach: Ist Hiob umsonst gottesfürchtig? 10 Hast du nicht ihn und sein Haus und alles, was er hat, ringsum eingehegt? Das Werk seiner Hände hast du gesegnet und seine Herden breiten sich im Lande aus. 11 Aber strecke deine Hand aus und taste alles an, was er hat; laß sehen, ob er dir dann nicht ins Angesicht den Abschied geben wird! 12 Da sprach der HERR zum Satan: Siehe, alles, was er hat, sei in deiner Hand; nur nach ihm selbst strecke deine Hand nicht aus! Also ging der Satan aus von dem Angesicht des HERRN. 13 Und es begab sich eines Tages, da seine Söhne und Töchter im Hause ihres erstgeborenen Bruders aßen und Wein tranken, 14 da kam ein Bote zu Hiob und sprach: Die Rinder pflügten und die Eselinnen weideten neben ihnen; 15 da fielen die Sabäer ein und nahmen sie weg und erschlugen die Knaben mit der Schärfe des Schwertes; ich aber bin entronnen, nur ich allein, um es dir anzuzeigen. 16 Der redete noch, als ein anderer kam und sagte: Gottes Feuer ist vom Himmel gefallen und hat Schafe und Knaben angezündet und verzehrt; ich aber bin entronnen, nur ich allein, daß ich es dir anzeige! 17 Der redete noch, als ein anderer kam und sagte: Die Chaldäer haben drei Haufen aufgestellt und sind über die Kamele hergefallen und haben sie weggenommen und haben die Knaben mit der Schärfe des Schwertes erschlagen; ich aber bin entronnen, nur ich allein, um es dir anzuzeigen. 18 Während dieser noch redete, kam ein anderer und sprach: Deine Söhne und Töchter aßen und tranken Wein im Hause ihres erstgeborenen Bruders; 19 und siehe, da kam ein heftiger Wind drüben von der Wüste her und stieß an die vier Ecken des Hauses, so daß es auf die jungen Leute stürzte und sie starben; ich aber bin davongekommen, nur ich allein, daß ich es dir anzeige! 20 Da stand Hiob auf und zerriß sein Kleid und schor sein Haupt und fiel zur Erde nieder und betete an. 21 Und er sprach: Nackt bin ich von meiner Mutter Leibe gekommen, nackt werde ich wieder dahingehen; der HERR hat gegeben, der HERR hat genommen, der Name des HERRN sei gelobt! 22 Bei alledem sündigte Hiob nicht und benahm sich nicht ungebührlich gegen Gott.
1 Tērā tētahi tangata i te whenua o Uhu, ko Hopa tōna ingoa. Ā, ko taua tangata he tangata tapatahi, he tika, he tangata wehi ki te Atua, mawehe i te kino. 2 Nā, ka puta ōna uri, tokowhitu ngā tama, tokotoru ngā tamāhine. 3 Ko āna rawa hoki, e whitu mano ngā hipi, e toru mano ngā kāmera, ko ngā kau, e rima rau ngā ioka, e rima rau ngā kāihe uha, ā, ko āna pononga he tini noa atu. Nā reira, nui atu taua tangata i ngā tāngata katoa o te rāwhiti.
4 Nā, ka haere āna tama, ka takā he hākari ki ō rātou whare, he rā ki tō tēnei, he rā ki tō tēnei; ā, ka tukua he karere hei karanga i ō rātou tuāhine tokotoru kia kai tahi, kia inu tahi rātou. 5 Ā, ka taka ngā rā o tā rātou kai hākari, ka unga tāngata a Hopa, ā, whakatapua ana rātou, maranga wawe ana ia i te ata, whakaekea ana e ia he tahunga tinana, rite tonu ki a rātou katoa te maha; i mea hoki a Hopa, "Tērā pea kua hara āku tama, kua kanga ki te Atua i roto i ō rātou ngākau." Ko tā Hopa mahi tonu tēnei i ngā rā katoa.
6 Nā, i tētahi o aua rā ka haere mai ngā tama a te Atua, kia tū ai rātou i te aroaro o Ihowā, ā, haere ana mai a Hātana i roto i a rātou. 7 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hātana, "I haere mai koe i hea?"
Anō rā ko Hātana ki a Ihowā, ka mea, "I te kōpikopiko, i te hāereere i te whenua."
8 Anō rā ko Ihowā ki a Hātana, "Kua mahara rānei tōu ngākau ki tāku pononga, ki a Hopa, kāhore hoki he rite mōna i te whenua, he tangata ngākau tapatahi, he tika, e wehi ana i te Atua, e mawehe ana i te kino?"
9 Anō rā ko Hātana ki a Ihowā, ka mea, "He wehi noa ianei tō Hopa i te Atua? 10 He teka ianei kua oti ia te karapoti e koe ki te taiepa, me tōna whare, me āna mea katoa? Kua manaakitia e koe te mahi a ōna ringa, kua nui haere hoki āna kararehe i runga i te whenua. 11 Engari totoro tōu ringa, pā atu ki āna mea katoa; inā, ka kanga ia i a koe ki tōu aroaro."
12 Anō rā ko Ihowā ki a Hātana, "Nanā, ko āna mea katoa kei tōu ringa, kaua ia tōu ringa e totoro ki a ia." Heoi, haere atu ana a Hātana i te aroaro o Ihowā.
13 Nā, i tētahi o ngā rā i te mea e kai ana āna tama, āna tamāhine, e inu wāina ana i roto i te whare o tō rātou tuakana, 14 ka haere mai tētahi karere ki a Hopa, ka mea, "I te parau ngā kau, me te kai anō ngā kāihe i tō rātou taha, 15 nā, ka kōkiri mai ngā Hapeana, kāhakina ana rātou; ko ngā tāngata hoki, patua iho ki te mata o te hoari; ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe."
16 I tēnei anō e kōrero ana, ka tae mai anō tētahi, ka mea, "Kua taka iho he ahi nā te Atua i te rangi, ā, toro ana i roto i ngā hipi, i ngā tāngata, ā, pau noa, ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe."
17 I tēnei anō e kōrero ana, ka tae mai anō tētahi, ka mea, "Wehea ake e ngā Karari e toru ngā matua, huaki ana ki ngā kāmera, kāhakina ana e rātou; ko ngā tāngata patua iho ki te mata o te hoari, ā, ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe."
18 I tēnei anō e kōrero ana, ka tae mai anō tētahi, ka mea, "Ko āu tama, ko āu tamāhine, i te kai, i te inu wāina i roto i te whare o tō rātou tuākana, 19 nā, ko te putanga mai o tētahi hau nui i te koraha, patu pū ki ngā koki e whā o te whare, hinga ana ki runga ki ngā taitamariki; mate ake rātou; ā, ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe."
20 Kātahi ka whakatika a Hopa; haea ana e ia tōna koroka; heua ana tōna māhunga; takoto ana ki te whenua; koropiko ana, 21 ā, ka mea ia,
"I puta tahanga mai ahau i te kōpū o tōku whaea,
ā, ka hoki tahanga atu anō ahau ki reira.
Nā Ihowā i hōmai, nā Ihowā i tango;
kia whakapaingia te ingoa o Ihowā."
22 I tēnei katoa kīhai a Hopa i hara, kīhai anō i whakakūware ki tā te Atua.