1 Da antwortete Hiob dem HERRN und sprach: 2 Ich erkenne, daß du alles kannst und kein Plan dir unausführbar ist. 3 Wer ist’s, der den Ratschluß [Gottes] verdunkelt mit seinem Unverstand? Fürwahr, ich habe geredet, was ich nicht verstehe, was mir zu wunderbar ist und ich nicht begreifen kann! 4 «Höre nun, ich will reden; ich will dich fragen, lehre mich!» 5 Vom Hörensagen hatte ich von dir gehört, aber nun sehe ich dich mit meinen Augen; 6 darum widerrufe ich und will im Staube und in der Asche Buße tun. 7 Als nun der HERR diese Reden an Hiob vollendet hatte, sprach der HERR zu Eliphas, dem Temaniter: Mein Zorn ist entbrannt über dich und deine beiden Freunde, denn ihr habt nicht recht von mir geredet, wie mein Knecht Hiob. 8 So nehmt nun sieben Farren und sieben Widder und geht zu meinem Knecht Hiob und bringt sie als Brandopfer dar für euch selbst; mein Knecht Hiob aber soll für euch bitten; denn nur seine Person will ich ansehen, daß ich gegen euch nicht nach eurer Torheit handle; denn ihr habt nicht recht von mir geredet wie mein Knecht Hiob. 9 Da gingen Eliphas, der Temaniter, und Bildad, der Schuchiter, und Zophar, der Naamatiter, und taten, wie der HERR ihnen befohlen hatte. Und der HERR sah Hiob an. 10 Und der HERR wandte Hiobs Gefangenschaft, als er für seine Freunde bat; und der HERR erstattete Hiob alles doppelt wieder, was er gehabt. 11 Es kamen auch zu Hiob alle seine Brüder und alle seine Schwestern und alle seine frühern Bekannten und aßen mit ihm in seinem Hause und bezeugten ihm Teilnahme und trösteten ihn ob all dem Unglück, das der HERR über ihn gebracht hatte, und schenkten ihm ein jeder eine Münze und einen goldenen Ring. 12 Und der HERR segnete das spätere Leben Hiobs mehr als sein früheres; er bekam 14000 Schafe, 6000 Kamele, 1000 Joch Rinder und 1000 Eselinnen. 13 Er bekam auch sieben Söhne und drei Töchter. 14 Die erste hieß er Jemima, die zweite Kezia und die dritte Keren-Happuch. 15 Und es wurden im ganzen Lande keine so schönen Weiber gefunden wie Hiobs Töchter; und ihr Vater gab ihnen ein Erbteil unter ihren Brüdern. 16 Hiob aber lebte darnach noch 140 Jahre und sah seine Kinder und Kindeskinder bis in das vierte Geschlecht. 17 Und Hiob starb alt und lebenssatt.
1 Anō rā ko Hopa ki a Ihowā, i mea ia:
2 "E mōhio ana ahau e taea e koe ngā mea katoa,
ā, e kore tētahi whakaaro ōu e taea te pēhi.
3 ‘Ko wai tēnei e huna nei i te whakaaro,
ā, kāhore nei he mātauranga?’
Nō reira kōrerotia ana e ahau he mea kīhai i mōhiotia e ahau,
he mea whakamīharo rawa, e kore nei e taea e ahau,
ā, kīhai i mōhiotia e ahau.
4 ‘Tēnā rā, whakarongo, ā, ka kōrero ahau;
ka ui ahau ki a koe, ā, māu e whakaatu mai ki ahau.’
5 I rongo ahau ki a koe, he rongo nā te taringa;
tēnā ko tēnei, ka kite ā-kanohi nei ahau i a koe.
6 Nā, whakarihariha ana ahau ki ahau anō,
ā, ka rīpenetā i roto i te puehu, i te pungarehu."
7 Heoi, i te mutunga o tā Ihowā kōrero i ēnei kupu ki a Hopa, nā, ka mea a Ihowā ki a Eripāta Temani, "Kua mura tōku riri ki a koe, ki a koutou ko ōu hoa tokorua; nō te mea kīhai koutou i kōrero i te mea tika mōku, kīhai i rite ki tā tāku pononga, ki tā Hopa. 8 Nā, tīkina ētahi pūru mā koutou kia whitu, kia whitu hoki ngā hipi toa, ā, ka haere ki tāku pononga, ki a Hopa, ka whakaeke ai i ētahi tahunga tinana mā koutou; ā, mā tāku pononga, mā Hopa, e īnoi mō koutou. Ka manako hoki ahau ki a ia, kia kore ai ahau e mea ki a koutou kia rite ki tā koutou mahi wairangi. Kīhai hoki koutou i kōrero i te mea tika mōku, kīhai i rite ki tā tāku pononga, ki tō Hopa."
9 Heoi, haere ana a Eripāta Temani, a Pirirara Huhi, a Topara Naamati, a meatia ana e rātou tā Ihowā i kōrero ai ki a rātou; ā, ka manako a Ihowā ki a Hopa.
10 Ā, whakahokia ana a Hopa e Ihowā i te whakarau, i a ia i īnoi rā mō ōna hoa. Nā, ko ngā mea katoa i a Hopa i mua, whakanekehia ake āna e Ihowā kia pērā atu anō te maha. 11 Kātahi ka haere mai ōna tuākana, ōna tēina katoa, rātou ko ōna tuāhine katoa, me te hunga katoa i mōhio ki a ia i mua, hei hoa mōna, ki te kai taro i roto i tōna whare; tangi ana ki a ia, whakamārie ana i a ia mō te hē katoa i whakaekea nei e Ihowā ki a ia; ā, hōmai ana ki a ia e tēnei, e tēnei, tētahi moni me tētahi whakakai kōura.
12 Heoi, manaakitia ana a Hopa e Ihowā i te whakamutunga, nui atu i tō te tīmatanga; ā, kotahi tekau mā whā mano āna hipi, e ono mano ngā kāmera, kotahi mano tōpū ngā kau, kotahi mano ngā kāihe uha. 13 Tokowhitu anō āna tama, tokotoru ngā tamāhine. 14 Ā, tapā iho e ia te ingoa o te tuatahi ko Hemaima, ko te ingoa o te tuarua ko Ketia, ā, ko te ingoa o te tuatoru ko Kerēnehāpuku. 15 Ā, kīhai i kitea he wāhine hei rite mō ngā tamāhine a Hopa te ātaahua i te whenua katoa; ā, i hoatu hoki e tō rātou pāpā he wāhi mō rātou i waenganui i ō rātou tungāne.
16 Ā, i ora a Hopa i muri i tēnei kotahi rau e whā tekau ngā tau, i kite anō ia i āna tamariki, i ngā tamariki anō hoki a āna tamariki, e whā ngā whakatupuranga. 17 Heoi, ka mate a Hopa, he koroheke, he maha hoki ōna rā.