Publicidade

Jó 14

MRI2012

1 Der Mensch, vom Weibe geboren, lebt kurze Zeit und ist voll Unruhe. 2 Wie eine Blume blüht er und verwelkt; gleich einem Schatten flieht er und hat keinen Bestand. 3 Und über einem solchen tust du deine Augen auf und gehst mit mir ins Gericht? 4 Gibt es einen Reinen unter den Unreinen? Keinen einzigen! 5 Wenn doch seine Tage und die Zahl seiner Monde bei dir bestimmt sind und du ihm ein Ziel gesetzt hast, das er nicht überschreiten kann, 6 so schaue doch weg von ihm und laß ihn in Ruhe, bis er seines Tages froh werde wie ein Tagelöhner! 7 Denn für einen Baum ist Hoffnung vorhanden: wird er abgehauen, so sproßt er wieder, und sein Schößling bleibt nicht aus. 8 Wenn seine Wurzel in der Erde auch alt wird und sein Stumpf im Staub erstirbt, 9 so grünt er doch wieder vom Duft des Wassers und treibt Schosse hervor, als wäre er neu gepflanzt. 10 Der Mann aber stirbt und ist dahin, der Mensch vergeht, und wo ist er? 11 Wie Wasser zerrinnen aus dem See und ein Strom vertrocknet und versiegt, 12 also legt sich auch der Mensch nieder und steht nicht wieder auf; bis keine Himmel mehr sind, regen sie sich nicht und wachen nicht auf aus ihrem Schlaf. 13 O daß du mich doch im Scheol verstecktest, daß du mich verbärgest, bis dein Zorn sich wendet; daß du mir eine Frist setztest und dann meiner wieder gedächtest! 14 Wenn der Mensch stirbt, wird er wieder leben? Die ganze Zeit meines Kriegsdienstes würde ich harren, bis meine Ablösung käme. 15 Dann würdest du rufen, und ich würde dir antworten; nach dem Werk deiner Hände würdest du dich sehnen. 16 Nun aber zählst du meine Schritte. Achtest du nicht auf meine Sünde? 17 Versiegelt ist meine Übertretung in einem Bündlein, und du hast zugeklebt meine Schuld. 18 Doch stürzen ja auch Berge ein und sinken dahin, und Felsen weichen von ihrem Ort, das Wasser höhlt Steine aus, 19 und die Flut schwemmt das Erdreich fort; also machst du auch die Hoffnung des Sterblichen zunichte; 20 du überfällst ihn unaufhörlich, und er fährt dahin, du entstellst sein Angesicht und jagst ihn fort. 21 Ob seine Kinder zu Ehren kommen, weiß er nicht, und kommen sie herunter, so wird er dessen nicht gewahr. 22 Sein Fleisch empfindet nur seine eigenen Schmerzen, und seine Seele trauert nur über sich selbst!

He Poto noa te Oranga

1 "Ko te tangata i whānau i te wahine,

he torutoru ōna ; tonu anō i te raruraru,

2 ānō he puāwai ia e puta mai ana, e kotia iho ana;

rere ana ia, ānō he ātārangi, kāhore hoki he tūmautanga.

3 E titiro mai anō rānei ōu kanohi ki te pēnei?

E mea rānei koe i ahau kia whakawā tāua ki a tāua?

4 Ko wai hei hōmai i te mea i roto i te mea poke?

Hore rawa.

5 Kua rite hoki ngā mōna;

kei a koe te maha o ōna marama.

Takoto rawa i a koe te tikanga mōna,

ā, e kore ia e whiti ki tua.

6 Tahuri atu te titiro i a ia,

kia ai ōna pārīrātanga,

kia āta tutuki ai tōna ,

kia rite ai ki ō te kaimahi.

7 "Ka ai hoki he whakaaronga ki te rākau i tapahia,

tērā anō e pariri, e kore anō hoki e mutu te wana o tōna pihi.

8 Ahakoa kua tawhitotia tōna pakiaka ki te whenua,

ā, kua mate tōna tinana i roto i te oneone;

9 heoi, te haunga o te wai ka pihi,

ka kōkiri ōna peka ānō ko te mea tupu.

10 Ko te tangata ia, mate iho, marere noa iho;

āe, ka hemo te tangata, ā, kei hea ia?

11 Pērā i ngā wai e mai nei i te moana,

i te awa e mimiti ana, ka maroke;

12 e pērā ana anō te tangata, e takoto ana,

ā, kāhore he whakatikanga ake.

Kāhore he marangatanga ake rātou,

ā kia kore anō ngā rangi;

e kore anō rātou e ara i rātou moe.

13 "Auē, kia hunā noatia oti ahau e koe ki te ,

kia waihotia noatia iho ahau e koe kia ngaro ana,

kia hoki anō tōu riri;

kia rohea noatia mai e koe tētahi mōku,

ā, ka mahara mai ai anō ki ahau!

14 Ki te mate te tangata, e ora anō rānei ia?

Ka tatari ahau i ngā katoa o tōku ngananga,

kia tae mai anō he whakaputanga mōku.

15 Māu e karanga, kia whakaō atu ai ahau;

kāhore hoki e kore ka matenui koe ki te mahi a ōu ringa.

16 Ināianei hoki e taua ana e koe ōku hīkoinga;

he teka ianei e matatau tonu mai ana koe ki tōku hara?

17 Hīri rawa tōku ki roto ki te pūtea,

tuitui rawa e koe tōku kino.

18 "He pono ko te maunga e horo ana e memeha noa ake ana,

e nekehia ana te toka i tōna wāhi.

19 E ngau ana te wai i ngā kōhatu;

tōna puhaketanga e horoi atu te puehu o te whenua;

ā, whakangaromia iho e koe te tūmanako a te tangata.

20 Taea ana ia e koe ake tonu atu,

ā, pahure ana ia;

puta ana i a koe tōna mata,

ā, tonoa atu ana ia kia haere.

21 Ko te whakahōnoretanga o āna tama,

kāhore e mōhiotia e ia;

ka hoki iho rātou hei ware,

heoi kāhore tētahi aha o rātou e maharatia e ia.

22 E mamae anō ia te kikokiko o tōna tinana,

ā, ka tangi tōna wairua i roto i a ia."

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-