1 Ao mestre de canto. De Davi. É junto do Senhor que procuro refúgio. Por que dizer-me: Foge, velozmente, para a montanha, como um pássaro;2 eis que os maus entesam seu arco, ajustam a flecha na corda, para ferir, de noite, os que têm o coração reto.3 Quando os próprios fundamentos se abalam, que pode fazer ainda o justo?4 Entretanto, o Senhor habita em seu templo, o Senhor tem seu trono no céu. Sua vista está atenta, seus olhares observam os filhos dos homens.5 O Senhor sonda o justo como o ímpio, mas aquele que ama a injustiça, ele o aborrece.6 Sobre os ímpios ele fará cair uma chuva de fogo e de enxofre; um vento abrasador de procela será o seu quinhão.7 Porque o Senhor é justo, ele ama a justiça; e os homens retos contemplarão a sua face.
1 Magistro chori. David.In Domino confido, quomodo dicitis animae meae: Transmigra in montem sicut passer!2 Quoniam ecce peccatores intenderunt arcum,paraverunt sagittas suas super nervum,ut sagittent in obscuro rectos corde.3 Quando fundamenta evertuntur,iustus quid faciat? ".4 Dominus in templo sancto suo,Dominus, in caelo sedes eius.Oculi eius in pauperem respiciunt,palpebrae eius interrogant filios hominum.5 Dominus interrogat iustum et impium;qui autem diligit iniquitatem, odit anima eius.6 Pluet super peccatores carbones ignis et sulphur;et spiritus procellarum pars calicis eorum.7 Quoniam iustus Dominus et iustitias dilexit,recti videbunt vultum eius.