Louvor e adoração

6 אַלץ װאָס אָטעמט זאָל לױבן ג-ט.

הַלְלוּ יָהּ.

1 הַלְלוּ יָהּ.

לױבט ה׳ אין זײַן הײליקטום,

לױבט אים אין זײַן מאַכטיקן הימל.

2 לױבט אים װעגן זײַנע גבֿורות,

לױבט אים לױט זײַן פֿיל גרױסקײט.

3 לױבט אים מיט בלאָזונג פֿון שופֿר,

לױבט אים מיט גיטאַר און האַרף.

4 לױבט אים מיט פּױק און טאַנץ,

לױבט אים מיט סטרונעס און פֿלײט.

5 לױבט אים מיט קלינגעדיקע צימבלען,

לױבט אים מיט הילכיקע צימבלען.

6 אַלץ װאָס אָטעמט זאָל לױבן ג-ט.

הַלְלוּ יָהּ.

4 לױבט אים מיט פּױק און טאַנץ,

לױבט אים מיט סטרונעס און פֿלײט.

3 זאָלן זײ לױבן זײַן נאָמען מיט טאַנץ,

מיט פּױק און האַרף זאָלן זײ שפּילן צו אים.

1 הַלְלוּ יָהּ.

זינגט צו ה׳ אַ נײַ געזאַנג,

זײַן לױב אין דער אײַנזאַמלונג פֿון די פֿרומע.

3 זאָלן זײ לױבן זײַן נאָמען מיט טאַנץ,

מיט פּױק און האַרף זאָלן זײ שפּילן צו אים.

4 װאָרעם ה׳ באַװיליקט זײַן פֿאָלק,

ער באַשײנט די געדריקטע מיט הילף.

5 זאָלן די פֿרומע זיך פֿרײען אין כּבֿוד,

זאָלן זײ זינגען אױף זײערע געלעגערס.

1 הַלְלוּ יָהּ.

לױבט ה׳, פֿון די הימלען,

לױבט אים אין די הײכן.

2 לױבט אים, אַלע זײַנע מלאָכים;

לױבט אים, אַלע זײַנע חילות.

3 לױבט אים, זון און לבֿנה;

לױבט אים, אַלע ליכטיקע שטערן.

4 לױבט אים, די הימלען פֿון די הימלען,

און די װאַסערן װאָס איבער די הימלען.

5 זאָלן זײ לױבן דעם נאָמען פֿון ה׳,

װאָרעם ער האָט באַפֿױלן, און זײ זײַנען באַשאַפֿן געװאָרן.

6 און ער האָט זײ אױפֿגעשטעלט אױף שטענדיק, אױף אײביק;

ער האָט געשטעלט אַ געזעץ װאָס זאָל נישט פֿאַרגײן.

7 לױבט ה׳, פֿון דער ערד,

איר ים-חיות און אַלע תּהומען;

8 פֿײַער און האָגל, שנײ און נעבל;

דער שטורעמװינט װאָס טוט זײַן װאָרט;

9 בערג און אַלע הײכן,

פֿרוכטבײמער און אַלע צעדערן;

10 חיות און אַלע בהמות,

שרצים און געפֿליגלטע פֿױגלען;

11 מלכים פֿון דער ערד און אַלע פֿעלקער,

האַרן און אַלע ריכטער פֿון דער ערד;

12 בחורים און אױך יונגפֿרױען,

זקנים מיט ייִנגלעך.

13 זײ זאָלן לױבן דעם נאָמען פֿון ה׳,

װאָרעם זײַן נאָמען אַלײן איז דערהױבן;

זײַן גלאַנץ איבער ערד און הימל.

1 פֿון דָוִדן; װען ער האָט געביטן זײַן שׂכל פֿאַר אַבֿימֶלֶכן, און ער האָט אים אַרױסגעטריבן, און ער איז אַװעק.

1 פֿון דָוִדן; װען ער האָט געביטן זײַן שׂכל פֿאַר אַבֿימֶלֶכן, און ער האָט אים אַרױסגעטריבן, און ער איז אַװעק.

1 פֿון דָוִדן; װען ער האָט געביטן זײַן שׂכל פֿאַר אַבֿימֶלֶכן, און ער האָט אים אַרױסגעטריבן, און ער איז אַװעק.

2 איך בענטש ה׳ אין יעטװעדער צײַט,

תּמיד איז זײַן לױב אין מײַן מױל.

3 מיט ה׳ רימט זיך מײַן זעל;

די געדריקטע װעלן הערן און זיך פֿרײען.

14 אָבער איך װעל תּמיד האָפֿן,

און װעל נאָך צולײגן צו אַל דײַן לױב.

6 אױף דיר האָב איך זיך אָנגעלענט פֿון מוטערלײַב,

פֿון מײַן מוטערס אינגעװײד האָסט דו מיך אַרױסגעצױגן;

מײַן לױב איז תּמיד פֿון דיר.

8 מײַן מױל איז אָנגעפֿילט מיט דײַן לױב,

אַ גאַנצן טאָג מיט דײַן רימונג.

8 מײַן מױל איז אָנגעפֿילט מיט דײַן לױב,

אַ גאַנצן טאָג מיט דײַן רימונג.

23 מײַנע ליפּן װעלן זינגען,

אַז איך װעל שפּילן צו דיר,

און מײַן זעל װאָס דו האָסט אױסגעלײזט.

3 פֿון אױפֿגאַנג פֿון דער זון ביז איר אונטערגאַנג

װערט געלױבט דער נאָמען פֿון ה׳.

1 קומט, לאָמיר זינגען צו ה׳,

לאָמיר שאַלן צום פֿעלדז פֿון אונדזער הילף.

2 לאָמיר קומען פֿאַר זײַן פּנים מיט דאַנק,

מיט געזאַנגען לאָמיר שאַלן צו אים.

3 װאָרעם אַ גרױסער אֵל איז ה׳,

און אַ גרױסער מלך איבער אַלע ג-טער,

4 װאָס אין זײַן האַנט זײַנען די גרונטן פֿון דער ערד,

און די הײכן פֿון די בערג זײַנען זײַנע;

5 װאָס דער ים איז זײַנער, און ער האָט אים געמאַכט;

און די יבשה האָבן געפֿורעמט זײַנע הענט.

6 קומט, לאָמיר זיך בוקן און בײגן,

לאָמיר קניִען פֿאַר ה׳ אונדזער באַשעפֿער.

1 אַ מיזמור פֿון דאַנקגעבונג.

שאַלט צו ה׳, די גאַנצע ערד.

2 דינט ה׳ מיט שׂימחה,

קומט פֿאַר אים מיט געזאַנג.

2 דינט ה׳ מיט שׂימחה,

קומט פֿאַר אים מיט געזאַנג.

4 קומט אין זײַנע טױערן מיט דאַנק,

אין זײַנע הױפֿן מיט לױב;

גיט אַ דאַנק צו אים, בענטשט זײַן נאָמען.

1 זינגט צו ה׳ אַ נײַ געזאַנג,

זינגט צו ה׳, די גאַנצע ערד.

2 זינגט צו ה׳, בענטשט זײַן נאָמען,

זײט מבֿשׂר פֿון טאָג צו טאָג זײַן ישועה.

3 דערצײלט צװישן די פֿעלקער זײַן כּבֿוד,

צװישן אַלע אומות זײַנע װוּנדער.

4 װאָרעם גרױס איז ה׳, און זײער געלױבט,

ער איז פֿאָרכטיק איבער אַלע ג-טער;

5 װאָרעם די ג-טער פֿון אַלע פֿעלקער זײַנען נישטיק,

און ה׳ האָט די הימלען געמאַכט.

6 גלאַנץ און שײנקײט זײַנען פֿאַר זײַן פּנים,

שטאַרקײט און פּראַכט אין זײַן מִקדָש.

7 גיט צו ה׳, איר משפּחות פֿון די פֿעלקער,

גיט צו ה׳ כּבֿוד און שטאַרקײט.

8 גיט צו ה׳ דעם כּבֿוד פֿון זײַן נאָמען,

ברענגט אַ מִנְחָה, און קומט אין זײַנע הױפֿן.

9 בוקט זיך צו ה׳ מיט הײליקן אָפּשײַ,

ציטערט פֿאַר אים, די גאַנצע ערד.

3 גרױס איז ה׳ און זײער גערימט,

און זײַן גרױסקײט איז נישט צו דערפֿאָרשן.

3 אָ מײַן ג-ט, איך רוף בײַ טאָג, און דו ענטפֿערסט נישט,

און בײַ נאַכט און אױך איז קײן שטילונג צו מיר.

22 העלף מיך פֿון דעם לײבס מױל,

און פֿון די הערנער פֿון װיזלטירן. זאָלסטו מיר ענטפֿערן.

23 איך װעל דערצײלן דײַן נאָמען צו מײַנע ברידער,

אין געזעמל װעל איך דיך לױבן:

24 איר יראי ה׳, הַלְלוּ יָהּ,

אַל דער זאָמען פֿון יעקבֿ, גיט אים כּבֿוד,

און האָט מורא פֿאַר אים, אַל דער זאָמען פֿון יִשׂרָאֵל.

1 הַלְלוּ יָהּ;

װאָרעם גוט איז זינגען צו אלוקינו,

װאָרעם עס איז ליבלעך;

שײן איז דאָס לױבן.

3 לױבט ה׳, װאָרעם ה׳ איז גוט,

זינגט צו זײַן נאָמען, װאָרעם ער איז ליב.

1 ה׳ טוט קיניגן, זאָל לוסטיק זײַן די ערד,

זאָלן זיך פֿרײען די פֿיל אינדזלען.

12 פֿרײט זיך, איר צדיקים, מיט ה׳,

און דאַנקט זײַן הײליקער געדעכעניש.

8 איך בין ה׳, דאָס איז מײַן נאָמען;

און מײַן כּבֿוד װעל איך צו קײן אַנדערן נישט געבן,

און מײַן לױב – צו קײן געצן.

1 פֿרײט זיך צדיקים, מיט ה׳,

שײן פֿאַר די רעכטפֿאַרטיקע איז לױבונג.

2 גיט אַ דאַנק צו ה׳ אױף אַ האַרף,

אױף אַ גיטאַר פֿון צען סטרונעס שפּילט צו אים.

3 זינגט צו אים אַ נײַ געזאַנג,

שפּילט װױל מיט געשאַל.

8 און דָוִד און גאַנץ יִשׂרָאֵל, האָבן זיך פֿרײלעך געמאַכט פֿאַר אלֹקים מיטן גאַנצן כּוֹח, מיט געזאַנגען, און מיט האַרפֿן, און מיט גיטאַרן, און מיט פּױקן, און מיט צימבלען, און מיט טרומײטן.

9 23 זינגט צו אים, שפּילט צו אים,

רעדט פֿון אַלע זײַנע װוּנדער.

3 און ער האָט מיך אַרױפֿגעבראַכט פֿון דער װיסטער גרוב,

פֿון דעם זומפּיקן לײם,

און ער האָט געשטעלט אױף אַ פֿעלדז מײַנע פֿיס,

ער האָט באַפֿעסטיקט מײַנע טריט.

1 אַ מיזמור; אַ געזאַנג פֿאַר דעם טאָג פֿון שבת.

1 אַ מיזמור פֿון דָוִדן.

גענאָד און גערעכטיקײט װעל איך באַזינגען,

צו דיר ה׳ װעל איך זינגען.

1 אַ מיזמור פֿון דָוִדן.

גענאָד און גערעכטיקײט װעל איך באַזינגען,

צו דיר ה׳ װעל איך זינגען.

21 און ער האָט געהאַלטן אַן עצה מיטן פֿאָלק; און ער האָט געשטעלט זינגער צו ה׳ װאָס זאָלן געבן אַ לױב אין הײליקער שײנקײט, בײַם אַרױסגײן פֿאַר די באַװאָפֿנטע, און זאָגן: גיט אַ דאַנק צו ה׳, װאָרעם אױף אײביק איז זײַן חֶסֶד. 22 און אין דער צײַט װאָס זײ האָבן אָנגעהױבן אַ געזאַנג און אַ לױב, האָט ה׳ געשטעלט לױערער אױף די קינדער פֿון עַמוֹן, מוֹאָבֿ און דעם באַרג שֵׂעִיר, װאָס זײַנען געקומען קײן יהוּדה; און זײ זײַנען געשלאָגן געװאָרן.

20 איז אִיובֿ אױפֿגעשטאַנען, און האָט צעריסן זײַן מאַנטל, און האָט אָפּגעשאָרן זײַן קאָפּ, און איז געפֿאַלן אױף דער ערד, און האָט זיך געבוקט. 21 און ער האָט געזאָגט: נאַקעט בין איך אַרױסגעגאַנגען פֿון מײַן מוטערס לײַב, און נאַקעט װעל איך זיך אומקערן אַהין; ה׳ האָט געגעבן, און ה׳ האָט צוגענומען, געלױבט זאָל זײַן דער נאָמען פֿון ה׳.

4 ה׳, האָסט אַרױפֿגעבראַכט פֿון שְׁאֹול מײַן זעל,

האָסט מיך אױפֿגעלעבט, איך זאָל נישט נידערן אין גרוב.

5 זינגט צו ה׳, זײַנע פֿרומע,

און דאַנקט זײַן הײליקער געדעכעניש.

11 הער, ה׳, און לײַטזעליק מיך,

ה׳, זײַ מיר אַ העלפֿער.

12 האָסטו מיר פֿאַרקערט מײַן קלאָג אין טאַנץ,

האָסט אָפּגעבונדן מײַן זאַקקלײד,

און מיך אָנגעגורט מיט פֿרײד;

11 מיט רציחה אַזש אין מײַנע בײנער

לעסטערן מיך מײַנע פֿײַנט,

אַז זײ זאָגן צו מיר אַ גאַנצן טאָג:

װוּ איז דײַן ג-ט?

10 און ער האָט צו זײ געזאָגט: גײט עסט פֿעטע שפּײַזן, און טרינקט זיסע געטראַנקען, און שיקט חלקים צו דעם װאָס בײַ אים איז נישט אָנגעגרײט, װאָרעם דער טאָג איז הײליק צו אֲדֹנֵינוּ; און איר זאָלט אײַך נישט קלעמען, װאָרעם די פֿרײד פֿון ה׳ איז אײַער שטאַרקײט.

1 פֿון דָוִדן.

לױב, מײַן זעל, ה׳,

און אַלע מײַנע אינגעװײד, זײַן הײליקן נאָמען.

1 פֿון דָוִדן.

לױב, מײַן זעל, ה׳,

און אַלע מײַנע אינגעװײד, זײַן הײליקן נאָמען.

2 לױב ה׳, מײַן זעל,

און זאָלסט נישט פֿאַרגעסן אַלע זײַנע טובֿות;

1 פֿון דָוִדן.

לױב, מײַן זעל, ה׳,

און אַלע מײַנע אינגעװײד, זײַן הײליקן נאָמען.

2 לױב ה׳, מײַן זעל,

און זאָלסט נישט פֿאַרגעסן אַלע זײַנע טובֿות;

3 דער װאָס פֿאַרגיט אַל די זינד דײַנע,

װאָס הײלט אַלע קראַנקשאַפֿטן דײַנע;

4 װאָס לײזט אױס פֿון גרוב דײַן לעבן,

װאָס קרײנט דיך מיט גענאָד און דערבאַרעמונג;

2 לױב ה׳, מײַן זעל,

און זאָלסט נישט פֿאַרגעסן אַלע זײַנע טובֿות;

8 זײ דאַרפֿן דאַנקען ה׳ פֿאַר זײַן חֶסֶד,

און פֿאַר זײַנע װוּנדער צו די מענטשנקינדער.

9 װאָרעם ער האָט געזעטיקט די פֿאַרשמאַכטע זעל,

און די הונגעריקע זעל האָט ער אָנגעפֿילט מיט גוטס.

1 גיט אַ דאַנק צו ה׳, רופֿט זײַן נאָמען,

לאָזט װיסן צװישן די פֿעלקער זײַנע טוּונגען.

4 און אין יענעם טאָג װעט איר זאָגן:

דאַנקט צו ה׳, רופֿט אױס זײַן נאָמען,

לאָזט װיסן צװישן די פֿעלקער זײַנע טוּונגען,

דערצײלט אַז דערהױבן איז זײַן נאָמען.

1 ה׳, דו ביסט מײַן ג-ט,

איך װעל דיך דערהײבן,

איך װעל לױבן דײַן נאָמען,

װאָרעם האָסט אױפֿגעטאָן װוּנדער;

די באַראָטן פֿון לאַנג אָן –

מיט טרײַער געטרײַשאַפֿט.

23 דיך, ג-ט פֿון מײַנע עלטערן,

טו איך דאַנקען און לױבן,

װאָס דו האָסט מיר געגעבן חכמה און גבֿורה,

און האָסט מיך אַצונד געמאַכט װיסן

װאָס מיר האָבן געבעטן פֿון דיר;

װאָס די זאַך פֿון מלך האָסטו אונדז געמאַכט װיסן.

11 דינט ה׳ מיט מורא,

און שױדערט אין ציטערניש.

17 זײַן אומרעכט װעט זיך אומקערן אױף זײַן קאָפּ,

און אױף זײַן שאַרבן װעט נידערן זײַן פֿאַרברעך.

1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער, אױף מות-לַבֵן; אַ מיזמור פֿון דָוִדן.

1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער, אױף מות-לַבֵן; אַ מיזמור פֿון דָוִדן.

2 איך װעל לױבן ה׳ מיט מײַן גאַנצן האַרצן,

איך װעל דערצײלן אַלע דײַנע װוּנדער.

6 ברוך ה׳,

װאָרן ער האָט געהערט דעם קֹול פֿון מײַנע געבעטן.

7 ה׳ איז מײַן שטאַרקײט און מײַן שילד,

אױף אים האָט זיך פֿאַרזיכערט מײַן האַרץ,

און איך בין געהאָלפֿן געװאָרן.

דערום איז לוסטיק מײַן האַרץ,

און מיט מײַן געזאַנג טו איך אים דאַנקען.

23 דער װאָס שלאַכט אַ דאַנקאָפּפֿער, ערלעכט מיך,

אָבער דעם װאָס באַטראַכט דעם װעג,

אים װעל איך װײַזן די ישועה פֿון אלֹקים.

4 דעם טאָג װאָס איך האָב מורא

פֿאַרזיכער איך מיך אױף דיר.

17 אָבער איך װעל באַזינגען דײַן שטאַרקײט,

און װעל שאַלן פֿרימאָרגנס דײַן חֶסֶד.

װאָרעם דו ביסט מיר געװען אַ פֿעסטונג,

און אַן אַנטרינונג אין טאָג פֿון מײַן נױט.

3 אַזױ האָב איך אױסגעקוקט אױף דיר,

אין הײליקטום צו זען דײַן שטאַרקײט און דײַן כּבֿוד.

4 װאָרעם דײַן חֶסֶד איז בעסער פֿון לעבן;

מײַנע ליפּן װעלן דיך לױבן.

1 פֿאַר דעם געזאַנגמײַסטער; אַ מיזמור; פֿון דָוִדן אַ געזאַנג.

2 אױף דיר, אלֹקים, האַרט לױב אין צִיוֹן,

און צו דיר װערן נדרים געצאָלט.

3 דו װאָס הערסט צו אַ תּפֿילה,

צו דיר קומען אַלע לײַבער.

17 איך האָב גערופֿן צו אים מיט מײַן מױל,

און ער איז געװען דערהױבן אױף מײַן צונג.

20 געלױבט איז אלֹקים װאָס ער האָט נישט אָפּגעטאָן מײַן תּפֿילה,

און זײַן חֶסֶד פֿון מיר.

3 װי רױך װערט צעטריבן, װעסטו זײ צעטרײַבן;

װי װאַקס צעגײט פֿאַר פֿײַער,

װעלן אונטערגײן די רשעים פֿאַר אלֹקים.

4 און די צדיקים װעלן זיך פֿרײען;

זײ װעלן זײַן לוסטיק פֿאַר אלֹקים,

און קװעלן מיט שׂימחה.

5 זינגט צו אלֹקים, באַזינגט זײַן נאָמען,

דערהײבט דעם װאָס רײַט דורך די הימלען –

ה׳ איז זײַן נאָמען –

און פֿרײט זיך פֿאַר אים.

4 און די צדיקים װעלן זיך פֿרײען;

זײ װעלן זײַן לוסטיק פֿאַר אלֹקים,

און קװעלן מיט שׂימחה.

19 ביסט אַרױפֿגעגאַנגען אין דער הײך,

האָסט געפֿאַנגען אַ געפֿאַנג,

האָסט גענומען מתָּנות אין מענטשן;

אַז אױך צװישן די אָפּקערער זאָל רוען ה׳ אלֹקים.

15 רעכט און גערעכטיקײט זײַנען דאָס געשטעל פֿון דײַן טראָן,

גענאָד און אמת זײַנען פֿאַר דײַן פּנים.

1 נישט אונדז, ה׳, נישט אונדז,

נײַערט דײַן נאָמען גיב כּבֿוד,

פֿון װעגן דײַן חֶסֶד,

פֿון װעגן דײַן טרײַשאַפֿט.

1 לױבט ה׳, אַלע פֿעלקער,

גיט אַ שבֿח צו אים, אַלע אומות,

2 װאָרעם שטאַרק איז זײַן חֶסֶד אױף אונדז,

און די טרײַשאַפֿט פֿון ה׳ איז אױף אײביק.

הַלְלוּ יָהּ.

7 איך װעל דיך לױבן מיט רעכטפֿאַרטיקײט פֿון האַרצן,

װען איך לערן דײַנע גערעכטע משפּטים.

13 װאָרעם דו האָסט געפֿאַרמאָגן מײַנע נירן,

האָסט מיך געװעבט אין לײַב פֿון מײַן מוטער.

14 איך לױב דיך, װאָרעם מוראדיק װוּנדערלעך בין איך געמאַכט;

װוּנדערלעך זײַנען דײַנע װערק,

און מײַן זעל װײס דאָס װױל.

1 פֿון דָוִדן.

ברוך ה׳ מײַן פֿעלדז,

װאָס לערנט מײַנע הענט צו קריג,

מײַנע פֿינגער צו מלחמה.

1 הַלְלוּ יָהּ.

לױב ה׳, מײַן זעל;

2 איך װעל לױבן ה׳ כּל-זמן איך לעב,

איך װעל זינגען צו ה׳ װי לאַנג איך בין.

4 איך רוף; ברוך ה׳!

און פֿון מײַנע פֿײַנט װער איך געהאָלפֿן.

50 דערום לױב איך דיך, ה׳, צװישן די פֿעלקער,

און צו דײַן נאָמען טו איך זינגען.

21 ער איז דײַן לױב, און ער איז דײַן ג-ט, װאָס האָט מיט דיר געטאָן די דאָזיקע גרױסע און פֿאָרכטיקע זאַכן, װאָס דײַנע אױגן האָבן געזען.

3 און זאָגן צו זײ: הער, יִשׂרָאֵל, איר גענענט הײַנט אױף מלחמה אַקעגן אײַערע פֿײַנט, זאָל נישט שלאַף װערן אײַערע האַרץ; איר זאָלט נישט מורא האָבן און נישט אײַלן און זיך נישט שרעקן פֿאַר זײ;