Lucas 19

Jesus jeit no Jerusalem

28 Un aus Hee dit jesajcht haud, jinkj Hee veraun un reisd nopp no Jerusalem. 29 Un daut passieed, aus Hee dichtbie Betfage un Betanien kjeem, aun dän Boajch, dee doa Oliewen-Boajch jenant woat, schekjt Hee twee von siene Jinja 30 un säd: Got han en daut Darp, daut ver junt licht; un wan jie nenkomen, woa jie een Falm aunjebungen finjen, opp daut kjeen Mensch jeemols jesäten haft. Leest daut loos un brinjt daut häa. 31 Un wan junt wäa frajcht, wuarom jie daut loos-leesen, dan sajcht soo to am: De Har haft Noot doafäa. 32 Un de Jeschekjte jinjen han un fungen daut, soo aus Hee äant jesajcht haud. 33 Aus see oba daut Falm loos-leesden, säden de Haren äwa daut to äant: Wuarom lees jie daut Falm loos? 34 Un see säden: De Har haft Bederfnis doafäa. 35 Un see brochten daut no Jesus un schmeeten äare Kjleeda opp daut Falm un saden Jesus doanopp. 36 Aus hee oba wieda-reisd, spreeden see äare Kjleeda opp dän Wajch. 37 Un aus Hee aul däm Raufgank vom Oliewen-Boajch nodad, funk de gaunze Häad Jinja aun, met lude Stemm, freidich Gott to lowen äwa aul de Wundawoakjen, dee see jeseenen hauden, 38 un säden: Jeloft es de Kjennich, dee em Nomen vom Harn kjemt! Fräd em Himmel un Harlichkjeit em Hechsten! 39 Un atelje von de Farisäa ut de Volkjshäad säden to Am: Liera, strof diene Jinja! 40 Hee auntwuad un säd to äant: Ekj saj junt: Wan dise wudden stell sennen, dan wudden de Steena schrieen.