LIBRO UNUA

(Psalmoj 1—41)

1 Feliĉa estas la homo, kiu ne iras laŭ konsilo de malpiuloj,

Nek staras sur vojo de pekuloj,

Nek sidas en kunsido de blasfemantoj;

2 Sed li nur havas deziron por la leĝo de la Eternulo,

Kaj pri Lia leĝo li pensas tage kaj nokte.

3 Kaj li estos kiel arbo, plantita apud akvaj torentoj,

Donanta sian frukton en sia tempo,

Kaj kies folio ne velkas;

Kaj en ĉio, kion li faras, li sukcesos.

4 Ne tiel estas la malpiuloj;

Sed ili estas kiel grenventumaĵo, kiun disblovas la vento.

5 Tial ne staros fortike la malpiuloj ĉe la juĝo,

Nek la pekuloj en societo de piuloj.

6 Ĉar la Eternulo konas la vojon de piuloj;

Sed la vojo de malpiuloj pereos.

1 Salig er den mann som ikke vandrer i ugudeliges råd og ikke står på synderes vei og ikke sitter i spotteres sete, 2 men har sin lyst i Herrens lov og grunder på hans lov dag og natt. 3 Han skal være lik et tre, plantet ved rinnende bekker, som gir sin frukt i sin tid, og hvis blad ikke visner, og alt hvad han gjør, skal han ha lykke til.

4 Ikke så de ugudelige, men de er lik agner, som spredes av vinden.

5 Derfor skal ugudelige ikke bli stående i dommen, og syndere ikke i de rettferdiges menighet. 6 For Herren kjenner de rettferdiges vei, men de ugudeliges vei går til grunne.