Kanto de suprenirado.

1 El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.

2 Mia Sinjoro, aŭskultu mian voĉon;

Viaj oreloj atentu la voĉon de mia petego.

3 Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn,

Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?

4 Sed Vi estas pardonema,

Por ke Vi estu respektata.

5 Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo,

Kaj Lian vorton mi fidis.

6 Mia animo atendas mian Sinjoron pli,

Ol la gardantoj atendas la matenon,

La gardantoj la matenon.

7 Izrael fidu la Eternulon;

Ĉar ĉe la Eternulo estas favorkoreco

Kaj ĉe Li estas granda liberigo.

8 Kaj Li liberigos Izraelon

De ĉiuj liaj pekoj.

1 En sang ved festreisene. Av det dype kaller jeg på dig, Herre! 2 Herre, hør min røst, la dine ører akte på mine inderlige bønners røst! 3 Dersom du, Herre, vil gjemme på misgjerninger, Herre, hvem kan da bli stående? 4 For hos dig er forlatelsen, forat du må fryktes.

5 Jeg bier efter Herren, min sjel bier, og jeg venter på hans ord.

6 Min sjel venter på Herren mere enn vektere på morgenen, vektere på morgenen. 7 Vent på Herren, Israel! For hos Herren er miskunnheten, og megen forløsning er hos ham, 8 og han skal forløse Israel fra alle dets misgjerninger.