Al la ĥorestro. Por Al-taŝĥet. Verko de David.

1 Ĉu efektive vi parolas veron, vi potenculoj?

Ĉu vi juste juĝas, homidoj?

2 Kontraŭe, en la koro vi faras krimaĵojn,

Sur la tero vi pesas per manoj rabemaj.

3 De la momento de sia naskiĝo la malvirtuloj devojiĝis;

De el la ventro de sia patrino la mensogantoj ekeraris.

4 Ilia veneno estas simila al la veneno de serpento,

De surda aspido, kiu ŝtopas sian orelon,

5 Kiu ne aŭskultas la vortojn de sorĉistoj,

Kiel ajn lertaj en sia arto.

6 Ho Dio, frakasu iliajn dentojn en ilia buŝo;

Frakasu la makzelojn de la junaj leonoj, ho Eternulo!

7 Ili forverŝiĝu kiel akvo, kiu malaperas;

Kiam Li ĵetos Siajn sagojn, ili estu kiel buĉitaj.

8 Kiel limako konsumiĝanta ili malaperu,

Kiel abortaĵo virina, kiu ne vidis la sunon;

9 Antaŭ ol viaj kaldronoj eksentos la dornojn,

Ilin vivajn kaj freŝajn pereigu la ventego.

10 Ĝojos la virtulo, kiam li vidos venĝon;

Li lavos siajn piedojn en la sango de la malvirtulo.

11 Kaj la homoj diros: Ekzistas rekompenco por la virtulo,

Ekzistas Dio, juĝanto sur la tero.

1 Til sangmesteren; "orderv ikke" av David; en gyllen sang. Mon I virkelig ved å tie taler hvad rettferdig er, dømmer hvad rett er, I menneskebarn? Mon I virkelig ved å tie taler hvad rettferdig er, dømmer hvad rett er, I menneskebarn? 2 I hjertet arbeider I jo på misgjerninger, i landet veier I ut eders henders vold. 3 De ugudelige er avveket fra mors fang av; de som taler løgn, farer vill fra mors liv. 4 Gift har de lik ormegift; de er som en døv slange, som stopper sitt øre til, 5 så den ikke hører på slangetemmernes røst, på ham som er kyndig i å besverge.

6 Gud, slå deres tenner inn i deres munn, knus de unge løvers kinntenner, Herre!

7 La dem forgå som vann som rinner bort! Legger nogen sine piler i buen, da la dem bli som uten odd! 8 La dem være som en snegl, som opløses mens den går, som en kvinnes ufullbårne foster, som ikke har sett solen! 9 Før eders gryter kjenner tornekvistene, skal han blåse dem bort {førenn de ugudeliges onde råd settes i verk, gjør Gud dem til intet.} enten de er friske eller i brand. 10 Den rettferdige skal glede sig, fordi han ser hevn; han skal tvette sine føtter i den ugudeliges blod. 11 Og menneskene skal si: Der er dog frukt for den rettferdige, det er dog en Gud som dømmer på jorden.