Kanto de suprenirado. De David.

1 Ho Eternulo, ne tenas sin alte mia koro, kaj ne leviĝas alte miaj okuloj;

Kaj mi ne okupas min per aferoj grandaj kaj neatingeblaj por mi.

2 Mi trankviligis kaj kvietigis mian animon;

Kiel infano formetita for de la mamo de sia patrino, kiel infano demamigita,

Tiel estas en mi mia animo.

3 Ho Izrael, fidu la Eternulon,

De nun kaj eterne.

1 En sang ved festreisene; av David. Herre! Mitt hjerte er ikke stolt, og mine øine er ikke høie, og jeg gir mig ikke av med ting som er mig for store og for underlige. 2 Sannelig, jeg har fått min sjel til å være stille og tie likesom et avvent barn hos sin mor; som det avvente barn er min sjel hos mig. 3 Vent på Herren, Israel, fra nu og inntil evig tid!