Kanto de suprenirado. De David.

1 Se la Eternulo ne estus kun ni,

Diru nun Izrael,

2 Se la Eternulo ne estus kun ni,

Kiam homoj leviĝis kontraŭ ni:

3 Tiam ili englutus nin vivajn,

Kiam ekflamis kontraŭ ni ilia kolero;

4 Tiam dronigus nin akvo, torento kovrus nian animon;

5 Tiam kovrus nian animon pereiga akvo.

6 Benata estu la Eternulo,

Kiu ne fordonis nin kiel rabakiron al iliaj dentoj.

7 Nia animo liberiĝis, kiel birdo el la reto de kaptistoj;

La reto disŝiriĝis, kaj ni liberiĝis.

8 Nia helpo estas en la nomo de la Eternulo,

Kiu kreis la ĉielon kaj la teron.

1 En sang ved festreisene; av David. Hadde ikke Herren vært med oss(-)så sie Israel- 2 hadde ikke Herren vært med oss da menneskene stod op imot oss, 3 da hadde de slukt oss levende, da deres vrede var optendt imot oss, 4 da hadde vannene overskyllet oss, en strøm var gått over vår sjel, 5 da var de gått over vår sjel de stolte vann.

6 Lovet være Herren, som ikke gav oss til rov for deres tenner!

7 Vår sjel er undsloppet som en fugl av fuglefangernes snare; snaren er sønderrevet, og vi er undsloppet. 8 Vår hjelp er i Herrens navn, han som gjorde himmel og jord.