Psalmo de David.

1 Ho Eternulo, aŭskultu mian preĝon,

Atentu mian petegon laŭ Via vereco,

Respondu al mi laŭ Via justeco.

2 Kaj ne eniru en juĝon kun Via sklavo,

Ĉar neniu vivanta povos praviĝi antaŭ Vi.

3 Ĉar malamiko persekutis mian animon,

Premis al la tero mian vivon;

Li metis min en mallumon, kiel delonge mortintojn.

4 Senfortiĝas en mi mia animo,

Konsumiĝas en mi mia koro.

5 Mi rememoras la tagojn antikvajn,

Mi meditas pri ĉiuj Viaj faroj,

Mi pensas pri la faritaĵoj de Viaj manoj.

6 Mi etendas al Vi miajn manojn;

Mia animo soifas Vin kiel seka tero. Sela.

7 Rapidu, aŭskultu min, ho Eternulo, mia spirito konsumiĝas;

Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon,

Ĉar mi similiĝus al la forirantaj en la tombon.

8 Aŭdigu al mi matene Vian bonecon,

Ĉar Vin mi fidas;

Montru al mi la vojon, kiun mi devas iri,

Ĉar al Vi mi levas mian animon.

9 Savu min de miaj malamikoj, ho Eternulo;

Al Vi mi rifuĝas.

10 Instruu al mi plenumi Vian volon, ĉar Vi estas mia Dio;

Via bona spirito gvidu min sur ebena tero.

11 Pro Via nomo, ho Eternulo, lasu min vivi;

Pro Via justeco eligu mian animon el mizero.

12 Kaj pro Via favorkoreco ekstermu miajn malamikojn

Kaj pereigu ĉiujn premantojn de mia animo,

Ĉar mi estas Via sklavo.

1 En salme av David. Herre, hør min bønn, vend øret til mine inderlige bønner, svar mig i din trofasthet, i din rettferdighet, 2 og gå ikke i rette med din tjener! For ingen som lever, er rettferdig for ditt åsyn. 3 For fienden har forfulgt min sjel, han har knust mitt liv til jorden, han har satt mig på mørke steder som de evig døde. 4 Og min ånd er vansmektet i mig, mitt hjerte er forferdet inneni mig. 5 Jeg kommer fordums dager i hu, jeg tenker på alt ditt verk, jeg grunder på dine henders gjerning. 6 Jeg utbreder mine hender til dig, min sjel lenges efter dig som et vansmektende land. Sela.

7 Skynd dig å svare mig, Herre! Min ånd fortæres; skjul ikke ditt åsyn for mig, så jeg blir lik dem som farer ned i graven!

8 La mig årle høre din miskunnhet, for til dig setter jeg min lit! Kunngjør mig den vei jeg skal vandre, for til dig opløfter jeg min sjel! 9 Fri mig fra mine fiender, Herre! Hos dig søker jeg ly. 10 Lær mig å gjøre din vilje, for du er min Gud! Din gode Ånd lede mig på jevnt land! 11 For ditt navns skyld, Herre, vil du holde mig i live; i din rettferdighet vil du føre min sjel ut av trengsel, 12 og i din miskunnhet vil du utrydde mine fiender og ødelegge alle dem som trenger min sjel; for jeg er din tjener.