1 Elihu parolis plue, kaj diris:
2 Aŭskultu, saĝuloj, miajn vortojn;
Kaj vi, kompetentuloj, atentu min.
3 Ĉar la orelo esploras la parolon,
Kiel la palato gustumas la manĝaĵon.
4 Decidon ni elektu al ni;
Ni esploru inter ni, kio estas bona.
5 Ĉar Ijob diris: Mi estas prava,
Sed Dio forigis mian rajton;
6 En mia juĝa afero mi estas refutata;
Turmentas min mia sago, kvankam mi estas senkulpa.
7 Kiu homo estas simila al Ijob,
Kiu trinkas mokojn kiel akvon?
8 Kaj li estas preta aliĝi al malbonaguloj
Kaj iri kun malpiuloj;
9 Ĉar li diras: Homo ne havas utilon,
Se li serĉas favoron de Dio.
10 Tial aŭskultu min, ho saĝaj homoj:
Dio estas malproksima de malbonagoj,
Kaj la Plejpotenculo estas malproksima de maljusteco;
11 Sed Li repagas al homo laŭ liaj agoj,
Kaj laŭ la vojo de ĉiu Li renkontas lin.
12 Vere, Dio ne malbonagas,
Kaj la Plejpotenculo ne kurbigas la veron.
13 Kiu komisiis al Li la teron?
Kaj kiu starigis Lin super la tuta mondo?
14 Se Li pensus nur pri Si,
Se Li prenus al Si Sian spiriton kaj spiron,
15 Tiam pereus absolute ĉiu karno,
Kaj homo refariĝus polvo.
16 Se vi havas prudenton, aŭskultu ĉi tion;
Atentu la voĉon de miaj paroloj.
17 Ĉu povas regi malamanto de justeco?
Ĉu vi povas akuzi la Plejjustulon?
18 Ĉu oni povas diris al reĝo: Sentaŭgulo;
Aŭ al altranguloj: Malpiulo?
19 Sed Li ne atentas la vizaĝon de princoj,
Kaj ne preferas riĉulon antaŭ malriĉulo;
Ĉar ĉiuj estas faritaĵo de Liaj manoj.
20 Momente ili mortas, noktomeze ili tumultiĝas kaj malaperas;
Ne de homa mano estas forigataj la potenculoj.
21 Ĉar Liaj okuloj estas super la vojoj de homo,
Kaj ĉiujn liajn paŝojn Li vidas.
22 Ne ekzistas mallumo nek ombrego,
Kie povus sin kaŝi malbonaguloj.
23 Li ne bezonas multe klopodi kun homo,
Ke li iru al Dio por juĝo.
24 Li pereigas la fortulojn sennombre
Kaj starigas sur ilia loko aliajn;
25 Ĉar Li scias iliajn farojn;
Li renversas ilin en la nokto, kaj ili frakasiĝas.
26 Kiel malpiulojn Li frapas ilin sur loko, kie ĉiuj vidas;
27 Pro tio, ke ili forturniĝis de Li
Kaj ne penis kompreni ĉiujn Liajn vojojn,
28 Sed venigis al Li la kriadon de malriĉulo,
Kaj Li aŭdis la kriadon de mizeruloj.
29 Se Li kvietigas, tiam kiu povas ribeligi?
Se Li kaŝas Sian vizaĝon, tiam kiu povas Lin vidi?
Tiel estas egale kun nacio kaj kun aparta homo,
30 Por ke ne regu homo hipokrita,
El la pekigantoj de popolo.
31 Al Dio oni devas diri:
Mi fieriĝis, mi ne plu faros malbonon;
32 Kion mi ne vidas, pri tio instruu min;
Se mi faris maljustaĵon, mi ne plu faros.
33 Ĉu konforme al via opinio Li devas repagi?
Al vi ja ne plaĉis. Vi elektu, ne mi;
Kaj kion vi scias, tion diru.
34 Saĝaj homoj diros al mi,
Kaj prudenta homo, kiu min aŭskultas:
35 Ijob parolas malsaĝe,
Kaj liaj vortoj estas malprudentaj.
36 Ho, se Ijob estus elprovita ĝis la fino,
Pro tio, ke li aliĝas al homoj pekaj;
37 Ĉar al sia peko li aldonas blasfemon;
Inter ni li mokas, kaj multe parolas kontraŭ Dio.
Ka Kauwhau a Erihu mō te Tika o te Atua
1 I kōrero anō hoki a Erihu, i mea:
2 "Whakarongo ki āku kupu, e te hunga whakaaro nui;
kia whai taringa ki ahau, e te hunga mōhio.
3 E whakamātau ana hoki te taringa i te kupu,
e pērā ana me tā te māngai ki te reka o te kai.
4 Ko tā tātou e whiriwhiri ai mā tātou ko te mea tika;
kia mōhiotia hoki e tātou, e tēnei, e tēnei, ko te aha te mea pai.
5 "Kua mea nei hoki a Hopa, ‘He tika tāku,
ā, kua whakapeaua kētia e te Atua te whakawā mōku;
6 ahakoa kei ahau te tika ka kīia ahau he tangata teka;
e kore e mahu tōku werohanga, ahakoa kāhore ōku hē.’
7 Ko wai te tangata e rite ki a Hopa,
me te mea he wai te tāwai e inumia ana e ia?
8 Kua uru nei ki te tira o ngā kaimahi i te hē,
ā, e haere tahi ana me ngā tāngata kikino.
9 Kua mea hoki ia, ‘Kāhore he painga ki te tangata
ki te āhuareka atu ia ki te Atua.’
10 "Nō reira whakarongo mai ki ahau, e ngā tāngata ngākau mōhio;
e kore rawa te Atua e mahi i te kino;
e kore, rawa hoki te Kaha Rawa e mahi i te hē.
11 Ka utua hoki e ia te tangata mō tāna mahi,
ka rite hoki ki tō te tangata ara ngā mea e whakawhiwhia e ia ki a ia.
12 Tika rawa, e kore te Atua e kino,
e kore anō hoki te Kaha Rawa e whakaputa kē i te whakawā.
13 Nā wai ia i mea hei kaitirotiro mō te whenua?
Nā wai hoki i whakatakoto ngā tikanga mō te ao katoa?
14 Ki te anga mai tōna ngākau ki te tangata,
ki te kohia atu e ia ki a ia tōna wairua me tōna manawa;
15 ka hemo ngātahi ngā kikokiko katoa,
ā, ka hoki anō te tangata ki te puehu.
16 "Nā, ki te mea he ngākau mōhio tōu, whakarongo ki tēnei;
kia whai taringa mai ki te reo o āku kupu.
17 E whai kīngitanga rānei tētahi kotahi e kino ana ki te tika?
E whakakino rānei koe ki te tangata tika, kaha hoki?
18 E tau ana rānei te mea atu ki te kīngi, ‘He weriweri koe’?
ki ngā rangatira rānei, ‘He kino koutou’?
19 Kia iti rawa iho ki a ia e kore nei e whakapai ki te kanohi o ngā rangatira,
e kore nei e hira ake tōna pai ki te hunga whai rawa i ngā rawakore?
Nō te mea he mahi rātou katoa nā ōna ringa.
20 Kīhai i aha kua mate rātou;
kua mate i waenganui pō; ka wiri te iwi, ka pahemo atu,
ka riro te hunga nunui, kāhore hoki he ringa.
21 "Kei runga hoki i ngā ara o te tangata ōna kanohi,
ā, kitea ana e ia ōna hīkoinga katoa.
22 Kāhore he pōuri, kāhore he ātārangi o te mate
e piri ai ngā kaimahi i te kino.
23 E kore hoki e nui atu i te tika te mea e whakawahā e ia ki te tangata,
e haere ai ia ki te aroaro o te Atua ki te whakawā.
24 Ka wāwāhia e ia ngā tāngata nunui, tē mōhiotia ngā ara,
ā, whakatūria ake ētahi atu i muri i a rātou.
25 Nā, e mōhio ana ia ki ā rātou mahi,
ā, hurihia ake rātou e ia i te pō, ā, mongamonga noa rātou.
26 He hunga kino rātou, pākia iho e ia i te tirohanga a te tangata;
27 mō rātou i tahuri kē i te whai i a ia,
kīhai hoki i whakaaro ki tētahi o ōna ara –
28 nā rātou hoki i puta ai te tangi a te rawakore ki a ia,
ā, rongo ana ia ki te tangi a te hunga e tūkinotia ana.
29 Ki te meinga e ia kia āta noho, ko wai hei whakararuraru?
Ā, ki te hunā e ia tōna kanohi, ko wai e kite i a ia?
Ahakoa i meatia ki te iwi, ki te tangata rānei, rite tonu.
30 Kore ake te whakapono kore e whai kīngitanga,
kore ake te iwi e māhangatia.
31 "Kua mea atu rānei ki te Atua,
‘Kua pēhia ahau e te whiu;
e kore ahau e mahi i te hē ā muri nei?
32 Ko te mea kīhai i kitea e ahau māu e whakaatu mai ki ahau;
ki te mea i mahi ahau i te hē, ka mutu tāku.’
33 Kia rite rānei tāna utu ki tāu e mea ai,
i whakakāhoretia ai e koe?
Māu te whiriwhiri, kāhore māku;
nā, māu e kōrero mai tāu i mōhio ai.
34 "Ka kōrero mai ngā tāngata ngākau mahara ki ahau,
āe rā, ngā tāngata whakaaro nui e whakarongo ana ki ahau,
35 ‘Kāhore he mātauranga o Hopa i a ia i kōrero rā,
kāhore hoki he mahara i roto i āna kupu.’
36 He pai me i whakamātauria a Hopa ā te mutunga rā anō,
mō āna kupu i whakahokia mai nei e ia,
he mea i rite ki ā ngā tāngata kikino.
37 E tāpiritia ana hoki e ia te tutū ki runga ki tōna hara,
kei te pakipaki ia i ōna ringa i waenganui i a tātou,
ā, whakanuia ana e ia āna kupu ki te Atua."