Jó 37

1 Pri tio tremas mia koro

Kaj saltas de sia loko.

2 Aŭskultu atente en la bruo Lian voĉon,

Kaj la sonojn, kiuj eliras el Lia buŝo.

3 Sub la tutan ĉielon Li kurigas tion,

Kaj Sian lumon al la randoj de la tero.

4 Post ĝi ekbruas la tondro;

Li tondras per Sia majesta voĉo,

Kaj oni ne povas tion haltigi, kiam aŭdiĝas Lia voĉo.

5 Mirinde tondras Dio per Sia voĉo;

Li faras ion grandan, sed ne konatan.

6 Al la neĝo Li diras: Falu sur la teron;

Ankaŭ al la pluvego, al Siaj fortaj pluvegoj.

7 Sur la manon de ĉiu homo Li metas sigelon,

Por ke ĉiuj homoj sciu Lian faron.

8 La sovaĝa besto iras en sian kavon

Kaj restas en sia loĝejo.

9 El la sudo venas ventego,

Kaj de la nordo venas malvarmo.

10 De la spiro de Dio venas frosto,

Kaj vasta akvo fariĝas kvazaŭ fandaĵo.

11 La nubojn Li pezigas per akvo,

Kaj nubo disŝutas Lian lumon.

12 Li direktas ilin ĉirkaŭen, kien Li volas,

Por ke ili plenumu ĉion, kion Li ordonas al ili, sur la tero:

13 Ĉu por puno de ia lando,

Ĉu por favorkoraĵo Li ilin direktas.

14 Atentu tion, Ijob;

Staru, kaj konsideru la miraklojn de Dio.

15 Ĉu vi scias, kiamaniere Dio agigas ilin

Kaj aperigas lumon el Sia nubo?

16 Ĉu vi komprenas, ĉe la distiro de nubo,

La miraklojn de Tiu, kiu estas la plej perfekta en la sciado?

17 Kiamaniere viaj vestoj varmiĝas,

Kiam la tero kvietiĝas de sude?

18 Ĉu vi povas etendi kun Li la ĉielon,

Firman kiel fandita spegulo?

19 Sciigu al ni, kion ni devas diri al Li;

Mi nenion povas elkonjekti pro mallumo.

20 Ĉu estos rakontita al Li tio, kion mi parolas?

Se iu parolos, li pereos.

21 Nun oni ne povas rigardi la lumon, kiu hele lumas en la ĉielo,

Kiam la vento pasas kaj purigas ĝin.

22 De norde venas oro;

Ĉirkaŭ Dio estas terura brilo.

23 La Plejpotenculon ni ne povas kompreni.

Li estas granda en forto, justo, kaj vero;

Li neniun premas.

24 Tial respektegas Lin la homoj;

Kaj Li atentas neniun el la saĝuloj.

1 Inför sådant bävar mitt hjärta

och slår häftigt i mitt bröst.

2 *Job 36:33, Ps 29:3f. Lyssna noga

till dundret från hans röst,

till mullret som går ut

från hans mun.

3 Han sänder ut det över hela himlen,

sina blixtar till jordens ändar.

4 Efteråt ryter dånet,

han dundrar

med sin väldiga röst,

han spar inte på blixtarna

när han låter sin röst höras.

5 *Job 5:9, 9:10, 26:14, Ps 147:15f. Gud dundrar underbart med sin röst,

han gör stora och ofattbara ting.

6 *Job 36:27, 38:22, Ps 147:16. Snön befaller han:

"Fall över jorden!",

och regnet:

"Kraftiga skurar av regn!"

7 Han binder*37:7binderOrdagrant: "förseglar" (så att ingen kan arbeta). alla människors händer

så att alla lär känna hans gärningar.

8 Vilddjuren drar sig in i sina gömslen,

de blir kvar i sina hålor.

9 *Job 9:9, Ps 135:7. Stormen kommer från sin kammare,

kölden kommer med

nordanvinden.

10 *Job 38:29. Gud sänder frost

med sin andedräkt,

och de vida vattnen fryser till.

11 Han lastar skyarna med väta

och sprider sina åskmoln

vida omkring.

12 *Ps 148:8. De far runt åt alla håll

efter hans styrning

och utför allt han befaller dem

över hela jordens yta.

13 Han låter dem komma som straff,

för att hjälpa hans land

eller visa hans godhet.

14 Lyssna till detta, Job,

stanna och tänk på Guds under!

15 Förstår du hur Gud styr dem

och låter blixten lysa fram

från sitt moln?

16 Förstår du lagen för skyarnas jämvikt,

den Allvises underverk,

17 hur dina kläder blir heta

när jorden blir stilla

under sunnanvinden?

18 Kan du, med honom,

breda ut skyarna som ett valv,

fasta som en spegel av gjuten metall?

19 Lär oss vad vi ska säga till honom,

i vårt mörker har vi inget

att lägga fram.

20 Ska det kungöras för honom

att jag vill tala?

Ingen ber väl om att bli slukad?

21 Ingen kan väl se på ljuset

som strålar i skyarna

när vinden har gått fram

och skingrat dem?

22 Från norr*37:22Från norrVäderstrecket förknippas med Guds boning (jfr Ps 48:13 med not). kommer en glans av guld,

ett skrämmande majestät

omger Gud.

23 *Job 9:4, 36:5, 1 Tim 6:16. Den Allsmäktige kan vi inte finna,

han är upphöjd i kraft och dom.

Han kan inte kränka

sin stora rättfärdighet.

24 Därför fruktar människorna honom.

Han bryr sig inte om dem

som tycker sig vara visa.