Jó 16

1 Ijob respondis kaj diris:

2 Mi aŭdis multe da similaj aferoj;

Tedaj konsolantoj vi ĉiuj estas.

3 Ĉu estos fino al la ventaj vortoj?

Kaj kio vin incitis, ke vi tiel parolas?

4 Mi ankaŭ povus paroli, kiel vi.

Se vi estus sur mia loko,

Mi konsolus vin per vortoj

Kaj balancus pri vi mian kapon.

5 Mi fortigus vin per mia buŝo

Kaj konsolus vin per paroloj de miaj lipoj.

6 Se mi parolos, mia doloro ne kvietiĝos;

Se mi ĉesos, kio foriros de mi?

7 Sed nun Li lacigis min,

Li detruis mian tutan esencon.

8 Vi faris al mi sulkojn, tio fariĝis atesto;

Mia senfortiĝo staras antaŭ mia vizaĝo, kaj parolas.

9 Lia kolero disŝiras;

Mia malamanto grincigas kontraŭ mi siajn dentojn;

Mia premanto briligas kontraŭ mi siajn okulojn.

10 Ili malfermegis kontraŭ mi sian buŝon, insulte batas min sur la vangojn;

Ĉiuj kune kontentigis sur mi sian koleron.

11 Dio transdonis min al maljustulo,

Ĵetis min en la manojn de malbonuloj.

12 Mi estis trankvila; sed Li frakasis min,

Li kaptis min je la kolo, disbatis min,

Kaj Li faris min por Si celo.

13 Liaj pafistoj min ĉirkaŭis;

Li dishakas miajn internaĵojn kaj ne kompatas,

Li elverŝas sur la teron mian galon.

14 Li faras en mi breĉon post breĉo,

Li kuras kontraŭ min kiel batalisto.

15 Sakaĵon mi kudris sur mian korpon,

Kaj en polvo mi kaŝis mian kornon.

16 Mia vizaĝo ŝvelis de plorado,

Kaj sur miaj palpebroj estas morta ombro;

17 Kvankam ne troviĝas perfortaĵo en miaj manoj,

Kaj mia preĝo estas pura.

18 Ho tero, ne kovru mian sangon,

Kaj mia kriado ne trovu haltejon.

19 Vidu, en la ĉielo estas mia atestanto,

Kaj mia konanto estas en la altaj sferoj.

20 Parolistoj estas por mi miaj amikoj;

Sed mia okulo larmas al Dio,

21 Ke Li decidu inter homo kaj Dio,

Inter homo kaj lia amiko.

22 Ĉar la nombro de la jaroj pasos,

Kaj mi iros sur vojon nereveneblan.

Jobs svar på Elifas andra tal

1 Då tog Job till orda och sade:

2 *Job 13:4, 21:34. Det där har jag hört många gånger!

Ni är alla bedrövliga tröstare.

3 Är det ingen ände

på detta tal i vädret?

Vad frestar dig att ta till orda?

4 *2 Kung 19:21. Också jag kunde tala som ni,

om ni vore i mitt ställe.

Jag kunde fläta samman ord mot er

och skaka mitt huvud mot er.

5 Men jag skulle styrka er

med min mun,

mina läppars tröst

skulle ge er lindring.

6 Om jag talar lindras inte min plåga,

och tiger jag, lämnar den mig inte.

7 Men nu har han tömt all min kraft.

Du har ödelagt hela mitt hus.

8 Du har fjättrat mig,

det har blivit mitt vittnesbörd.

Min tärda kropp träder upp

och vittnar mot mig.

9 *Job 19:11, Ps 35:16, 37:12. Hans vrede sliter sönder

och jagar mig,

han gnisslar sina tänder mot mig.

Min motståndare ger mig

vassa blickar.

10 *Job 12:4, Ps 22:14, 35:21, 94:21. De spärrar upp munnen mot mig,

de slår mig hånfullt på kinden,

alla gaddar ihop sig mot mig.

11 Gud utlämnar mig åt de gudlösa

och kastar mig i de ondas händer.

12 *Job 7:20, 9:17, Klag 3:12f. Jag satt i trygghet,

då krossade han mig.

Han grep mig i nacken

och slog mig i bitar,

han gjorde mig till sin måltavla,

13 han skjuter pilar från alla sidor,

genomborrar mina njurar

utan förskoning,

häller ut min galla på marken.

14 Han bryter ner mig med slag på slag,

stormar emot mig som en krigare.

15 Jag har sytt säcktyg över min hud

och har sänkt mitt horn*16:15hornSymbol för styrka och kraft (jfr Ps 89:25, 92:11). i stoftet.

16 Mitt ansikte är flammigt av tårar,

mina ögonlock mörka

av dödsskugga,

17 *Job 27:4, 33:9, 1 Tim 2:8. fastän mina händer är fria från våld

och min bön är ren.

18 *1 Mos 4:10, Jes 26:21. Du jord, täck inte över mitt blod,

låt mitt rop aldrig stanna

någonstans!

19 *1 Joh 2:1. Se, redan nu har jag mitt vittne

i himlen,

min försvarare i höjden.

20 Min medlare är min vän*16:20Min medlare är min vänAnnan översättning: "Mina vänner hånar mig" (men jfr 33:23).,

mitt öga fäller tårar inför Gud.

21 Må han skaffa rätt

åt en man inför Gud,

så som en människoson

gör för sin nästa,

22 *1 Kung 2:1, Job 10:21, Upp 6:10. för om bara några år

ska jag vandra vägen

utan återvändo.