Jó 27

1 Kaj Ijob daŭrigis siajn sentencojn, kaj diris:

2 Kiel vivas Dio, kiu rifuzis al mi miajn rajtojn,

Kaj la Plejpotenculo, kiu afliktas mian animon:

3 Tiel longe, kiel mia animo estas en mi

Kaj la spiro de Dio en mia nazo,

4 Miaj lipoj ne eldiros malĝustaĵon,

Kaj mia lango ne diros malveraĵon.

5 Malproksime estas de mi,

Rigardi vin kiel pravajn;

Ĝis mia morto mi ne ĉesos rigardi min kiel senkulpan.

6 Mian pravecon mi tenas forte, kaj mi ne ellasos ĝin;

Dum mia tuta vivo mia koro ne faros al mi riproĉon pri tio.

7 Mia malamiko estu rigardata kiel malvirtulo,

Kaj mia kontraŭulo kiel malpiulo.

8 Ĉar kio estas la espero de hipokritulo,

Kiam Dio faras al li finon, elŝiras lian animon?

9 Ĉu lian kriadon Dio aŭskultos,

Kiam trafos lin malfeliĉo?

10 Ĉu li povas havi ĝuon de la Plejpotenculo,

Voki al Dio en ĉiu tempo?

11 Mi instruos vin pri la mano de Dio;

Mi ne kaŝos antaŭ vi tion, kio estas ĉe la Plejpotenculo.

12 Jen vi ĉiuj mem vidis;

Kial do vi parolas senenhavaĵon?

13 Tia estas la sorto de malbona homo ĉe Dio,

Kaj la parto, kiun tiranoj ricevas de la Plejpotenculo:

14 Se li havos multe da filoj, ili iros sub la glavon;

Kaj lia devenantaro ne havos sate panon.

15 Tiujn, kiuj restos ĉe li, enterigos la morto;

Kaj liaj vidvinoj ne ploros.

16 Se li kolektos arĝenton kiel polvon

Kaj pretigos al si vestojn kiel argilon,

17 Tiam li pretigos, sed justulo metos sur sin la vestojn,

Kaj senkulpulo dividos la arĝenton.

18 Li konstruas sian domon kiel tineo,

Kaj kiel gardisto, kiu faras al si laŭbon.

19 Li kuŝiĝas riĉa, kaj nenion kunportas;

Li malfermas la okulojn, kaj jam nenio ekzistas.

20 Teruro superfalos lin kiel akvo;

En la nokto forportos lin ventego.

21 Levos lin vento orienta, kaj foriros,

Kaj forblovos lin de lia loko.

22 Li tion ĵetos sur lin senkompate;

De Lia mano li kuros kaj kuros.

23 Oni kunfrapos pri li la manojn,

Kaj oni fajfos pri li sur lia loko.

Jobs sluttal (Kap 27-31)

1 Job fortsatte sin framställning. Han sade:

2 *Rut 1:20, Job 34:5. Så sant Gud lever,

han som undanhållit mig min rätt,

den Allsmäktige

som har förbittrat min själ:

3 Så länge min ande är i mig

och Guds livsande i min näsa,

4 ska mina läppar inte tala orätt

eller min tunga tala svek.

5 Aldrig ger jag er rätt,

till min död vidhåller jag

min oskuld.

6 *Job 13:18, Apg 24:16, 1 Kor 4:4, 2 Tim 1:3. Jag håller fast vid min rättfärdighet

och släpper den inte.

Mitt hjärta förebrår mig inte

för någon av mina dagar.

7 Låt min fiende stå som den skyldige,

min motståndare som orättfärdig.

8 *Job 8:13, Luk 12:20. För vad har den gudlöse för hopp

när livet skärs av,

när Gud tar hans själ?

9 *Job 35:12f, Ords 28:9, Mika 3:4, Joh 9:31. Kommer Gud att höra hans rop

när nöden drabbar honom?

10 Kan han glädja sig

över den Allsmäktige?

Kan han ständigt åkalla Gud?

11 Jag vill lära er om Guds hand,

den Allsmäktiges tankar

vill jag inte dölja.

12 Ni har ju själva alla sett det,

varför kommer ni då

med tomt prat?

13 Detta är den gudlöses lott hos Gud,

det arv som våldsverkaren

får av den Allsmäktige:

14 *2 Kung 10:7, Job 18:19, 20:10. Får han många barn

ska de falla för svärd,

hans avkomlingar får inte

mätta sig med bröd.

15 De som undkommer

läggs i graven av pest

och deras änkor gråter inte

över dem.

16 Även om han samlar silver som stoft

och lägger kläder på hög

som lera,

17 *Job 20:18, Ords 13:22, 28:8, Pred 2:26. så får de rättfärdiga klä sig

i det han har samlat,

och silvret får de oskyldiga dela.

18 Han bygger sitt hus som en mal,

likt en hydda*27:18hyddaTillfälligt skydd vid åkrarna under skördetiden för den som vaktade sin skörd mot tjuvar. som väktaren

gör åt sig.

19 Rik går han till sängs,

och sedan aldrig mer –

när han öppnar sina ögon

är allt borta.

20 Fasorna griper honom

som vattenmassor,

stormen rycker bort honom i natten.

21 Östanvinden lyfter honom

och han är borta,

den sveper i väg honom

från hans plats.

22 Den vräker sig mot honom

utan förskoning,

han försöker fly för dess kraft.

23 *Klag 2:15, Nah 3:19. Den klappar sina händer*27:23klappar sina händerKan syfta på en hånfull gest (jfr 34:37, Hes 25:6). mot honom

och visslar åt honom

från hans plats.