Jó 15

1 Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:

2 Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj,

Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?

3 Vi disputas per vortoj senutilaj,

Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.

4 Vi forigas la timon,

Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.

5 Ĉar via malbonago instigas vian buŝon,

Kaj vi elektis stilon de maliculoj.

6 Vin kondamnas via buŝo, ne mi;

Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.

7 Ĉu vi naskiĝis la unua homo?

Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?

8 Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio,

Kaj alkaptis al vi la saĝon?

9 Kion vi scias tian, kion ni ne scias?

Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?

10 Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj,

Kiuj vivis pli longe ol via patro.

11 Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio

Kaj vorto kvieta?

12 Kial vin tiel levas via koro,

Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,

13 Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron,

Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?

14 Kio estas homo, ke li povus esti pura

Kaj ke naskito de virino povus esti prava?

15 Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj,

Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:

16 Des pli homo, abomeninda kaj malbona,

Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.

17 Mi montros al vi, aŭskultu min;

Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,

18 Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,

19 Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero,

Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:

20 Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila,

Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;

21 Teruroj sonas en liaj oreloj;

Meze de paco venas sur lin rabisto.

22 Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo;

Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.

23 Li vagadas, serĉante panon;

Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.

24 Teruras lin mizero kaj premateco,

Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;

25 Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion

Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,

26 Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo,

Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.

27 Li kovris sian vizaĝon per graso

Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.

28 Li loĝas en urboj ruinigitaj,

En domoj ne loĝataj,

Destinitaj esti ŝtonamasoj.

29 Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos,

Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.

30 Li ne forkliniĝos de mallumo;

Flamo velksekigos liajn branĉojn,

Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.

31 La erarinto ne fidu vantaĵon,

Ĉar vanta estos lia rekompenco.

32 Antaŭtempe li finiĝos,

Kaj lia branĉo ne estos verda.

33 Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko;

Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.

34 Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos;

Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.

35 Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon,

Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.

Elifas andra tal

1 Då tog Elifas från Teman till orda och sade:

2 *Job 6:26, Hos 12:2. Ska en vis man tala så i vädret

och fylla sitt bröst

med östanvind?

3 Ska han försvara sin sak

med värdelöst tal,

med ord till ingen nytta?

4 Ja, du gör gudsfruktan om intet

och hindrar andakt inför Gud,

5 för din synd lägger orden i din mun

och du väljer listigt tal.

6 *Job 18:7, Matt 12:37. Din egen mun dömer dig, inte jag,

dina egna läppar vittnar emot dig.

7 *Job 38:4, Ords 8:25. Var du den första människa

som föddes?

Blev du till innan höjderna fanns?

8 *Jes 40:13, Jer 23:18, Rom 11:34, 1 Kor 2:16. Var du åhörare i Guds hemliga råd?

Har du tagit visheten

för dig själv?

9 *Job 12:3, 13:2. Vad vet du som vi inte vet?

Vad förstår du som vi inte förstår?

10 *Job 32:7. Här hos oss finns

både gråhårsman och åldring,

mycket äldre än din far.

11 Är inte Guds tröst nog för dig,

de milda ord som talas till dig?

12 Varför leds du bort av ditt hjärta

och varför gnistrar dina ögon?

13 Du vänder din ande mot Gud

och öser ut ord ur din mun.

14 *1 Kung 8:46, 2 Krön 6:36, Job 25:4f, Ps 14:2f, Ords 20:9, Pred 7:21, 1 Joh 1:8f. Vad är en människa,

att hon skulle vara ren,

att en av kvinna född

skulle vara rättfärdig?

15 *Job 4:17f. Gud kan inte lita på sina heliga,

inför hans ögon

är inte himlarna rena,

16 hur mycket mindre då den

som är avskyvärd och fördärvad,

en människa

som dricker orättfärdighet

som vatten!

17 Lyssna, jag vill säga dig något,

det som jag sett vill jag berätta,

18 vad visa män fört vidare

från sina fäder och inte förtigit,

19 från dem som ensamma fick landet

utan att någon främling

trängde in bland dem:

20 *Jes 48:22. Den gudlöse plågas av ångest

i alla sina dagar,

den våldsammes år är räknade.

21 *3 Mos 26:36, 5 Mos 28:65, Job 18:11. Skräckröster ljuder i hans öron.

I hans trygghet kommer förhärjaren

över honom.

22 Han har inget hopp om räddning

ur mörkret,

svärdet är bestämt för honom.

23 *Job 18:12, 30:3. Han irrar efter bröd

och undrar var det finns.

Han vet att mörkrets dag är nära.

24 Ångest och nöd skrämmer honom,

de slår ner honom

som en kung rustad till strid,

25 för han har lyft sin hand mot Gud

och förhäver sig

mot den Allsmäktige.

26 Med styv nacke

stormar han mot honom,

väl skyddad bakom sina sköldar.

27 *Ps 73:7. Han har täckt sitt ansikte med fetma

och hans midja sväller av fett.

28 Han bosätter sig i ödelagda städer,

i hus där man inte kan bo,

som är bestämda till ruiner.

29 Han blir inte rik,

hans välstånd ska inte bestå,

hans skördar ska inte luta tungt

mot marken.

30 *Job 4:9, 20:26, 31:12, Ps 55:24, Pred 9:12, Jes 11:4. Han kan inte fly undan mörkret,

hans knoppar ska förtorka

av hetta,

han ska förgås

genom Guds*15:30GudsOrdagrant: "hans". muns ande.

31 Han ska inte lita till tomhet,

då bedrar han sig,

för tomhet blir hans lön.

32 *Job 22:16, Ps 55:24, Pred 7:17, 9:12. I förtid ska hans mått bli fyllt,

och hans krona

ska inte grönska mer.

33 Han ska tappa sina omogna druvor

som en vinstock,

fälla sina blommor som ett olivträd,

34 för den gudlöses hus

blir ofruktsamt

och eld förtär de hus där mutor tas.

35 *Job 4:8, Ps 7:15, Jes 59:4. De går havande med elände

och föder fördärv,

deras moderliv alstrar förvillelse.