Jó 24

1 Kial la Plejpotenculo ne destinis tempojn,

Kaj Liaj konantoj ne vidas Liajn tagojn?

2 Oni forŝovas la limojn;

Oni rabas la ŝafaron kaj paŝtas ĝin.

3 Oni forkondukas la azenon de orfoj,

Oni prenas kiel garantiaĵon la bovon de vidvino.

4 Oni forpuŝas malriĉulojn de la vojo;

La suferantoj sur la tero devas sin kaŝi.

5 Jen kiel sovaĝaj azenoj ili eliras al sia laboro, por serĉi kaptaĵon;

La stepo donas al ili panon por iliaj infanoj.

6 Sur fremda kampo ili rikoltas,

Kaj en vinberĝardeno de malpiulo ili kolektas berojn.

7 Nudaj ili tradormas la nokton, ĉar ili ne havas veston,

Kaj dum la frosto ili havas nenion, por sin kovri.

8 De la pluvego de la montoj ili malsekiĝas,

Kaj pro nehavado de rifuĝejo ili ĉirkaŭprenas rokon.

9 Oni forŝiras orfon de la mamoj,

Kaj oni ruinigas malriĉulon.

10 Ili iras nudaj, sen vestoj,

Kaj malsataj ili portas garbojn;

11 Inter iliaj muroj oni pretigas oleon;

Oni devigas ilin treti en vinpremejoj, dum ili mem estas soifantaj.

12 El la urbo aŭdiĝas ĝemoj de homoj,

Kaj la animoj de mortigatoj krias;

Sed Dio ne atentas tiun blasfemadon.

13 Tiuj homoj estas kontraŭuloj de la lumo;

Ili ne konas Liajn vojojn,

Ne revenas al Lia irejo.

14 Antaŭ tagiĝo leviĝas la mortigisto,

Mortigas malriĉulon kaj senhavulon,

Kaj en la nokto li estas kiel ŝtelisto.

15 La okulo de adultulo atendas la krepuskon,

Dirante: Neniu okulo min vidu;

Kaj li kovras sian vizaĝon.

16 En mallumo oni faras subfoson sub domoj;

Dum la tago oni kaŝas sin ĉe si, ne konante lumon.

17 Ĉar la mallumo estas mateno por ili ĉiuj,

Ĉar ili interkonatiĝis kun la teruroj de la mallumo.

18 Tia homo estas malpeza sur la supraĵo de akvo;

Malgranda estas lia parto sur la tero;

Li ne iras laŭ la vojo de vinberĝardenoj.

19 Kiel seka tero kaj varmego englutas neĝan akvon,

Tiel Ŝeol englutas la pekulojn.

20 Forgesu lin la interno de lia patrino;

La vermoj frandu lin;

Oni lin ne plu rememoru;

Li rompiĝu kiel malbona arbo —

21 Li, kiu premas seninfanulinon, kiu ne naskis,

Kaj kiu ne faras bonon al vidvino.

22 Kiu eĉ potenculojn maltrankviligas per sia forto,

Tiel ke oni ne estas certa pri sia vivo, kiam li leviĝis.

23 Dio donas al ili sendanĝerecon kaj apogon,

Kaj Liaj okuloj estas super iliaj vojoj.

24 Ili leviĝis alte; sed subite ili ne plu ekzistas;

Ili falas kaj estas forkaptataj kiel ĉiuj,

Kaj kiel la kapo de spiko ili dehakiĝas.

25 Ĉu ne estas tiel?

Kiu pruvos, ke mi mensogas, kaj senvalorigos mian parolon?

1 Varför har den Allsmäktige

inga domstider i förvar?

Varför får inte hans vänner

se hans dagar?

2 *5 Mos 19:14, 27:17, Ords 22:28. De flyttar gränsstenar*24:2flyttar gränsstenarEtt svårt brott (Ords 23:10f). På mesopotamiska gränsstenar har man funnit inristade förbannelser över den som vågar flytta dem för att öka sitt område.,

de rövar bort hjordar

och för dem i bet.

3 *5 Mos 24:17, Job 22:6. De för bort de faderlösas åsna

och tar änkans ko i pant.

4 De tränger bort de fattiga

från vägen,

alla nödställda i landet

måste gömma sig.

5 Se, som vildåsnor i öknen

går de ut till sin gärning.

De söker efter mat,

och hedmarken

ger dem bröd åt barnen.

6 De skördar foder på fältet,

de plockar det som finns kvar*24:6plockar det som finns kvarSå fick de fattiga sin försörjning (3 Mos 19:10, 5 Mos 24:21, Rut 2).

i den gudlöses vingård.

7 Nakna ligger de om natten,

utan kläder,

de har inget att skyla sig med

i kölden.

8 De dränks av skurar från bergen,

i brist på skydd

håller de sig tätt intill klippan.

9 Faderlösa slits från sin mors bröst

och tas i pant från den fattige.

10 De måste gå omkring nakna,

utan kläder,

hungrande bär de på kärvar.

11 *Jak 5:4. Mellan deras murar

pressar de ut olja,

törstande trampar de vinpressen.

12 Från staden hörs

de döendes jämmer,

svårt sårade ropar på hjälp.

Men Gud bryr sig inte om

ondskan.

13 *Joh 3:19f. Andra har blivit fiender till ljuset,

de känner inte dess vägar

och håller sig inte

på dess stigar.

14 *Ps 10:8f, Mika 2:1. Så snart det dagas

stiger mördaren upp,

han dödar

den nödställde och fattige,

och om natten blir han tjuvars like.

15 *Job 22:13, Ords 7:9, Jes 29:15. Äktenskapsbrytarens öga

spanar efter skymningen,

han tänker: "Inget öga får se mig"

och täcker sitt ansikte

med en slöja.

16 *Luk 12:39, Joh 1:5. Vid mörkrets inbrott

bryter de sig in i husen,

om dagen låser de in sig.

De vill inte veta av ljuset,

17 för svartaste mörker

är morgon för dem alla,

de är väl förtrogna

med mörkrets fasor.

18 De är skum på vattenytan.

Deras mark är förbannad i landet,

ingen styr sin färd

till vingårdarna.

19 Som torka och hetta

slukar snövatten,

så slukar dödsriket

den som har syndat.

20 Modersskötet glömmer honom,

maskar frossar på honom,

ingen bevarar hans minne.

Orätten bryts som ett träd.

21 Han gör illa den ofruktsamma

som inte kan föda

och är inte god mot änkan.

22 Men Gud rycker bort de starka

genom sin kraft.

När han griper in

kan de inte vara säkra för sitt liv.

23 Han ger dem trygghet och vila,

men hans ögon vakar

över deras vägar.

24 *Job 21:13, Ps 37:10. En kort tid är de upphöjda,

sedan är de borta,

de slås ner och skördas som alla,

de vissnar som axens toppar.

25 Om det inte är så,

vem kan visa att jag ljuger

och göra mina ord om intet?