Jó 21

1 Ijob respondis kaj diris:

2 Aŭskultu mian parolon;

Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.

3 Toleru, ke mi parolu;

Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.

4 Ĉu kontraŭ homo mi disputas?

Kaj kial mi ne estu malpacienca?

5 Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron,

Kaj vi metos la manon sur la buŝon.

6 Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro,

Kaj tremo kaptas mian korpon.

7 Kial malpiuloj vivas,

Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?

8 Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili,

Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.

9 Iliaj domoj estas en paco, sen timo;

Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.

10 Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata;

Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.

11 Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron,

Kaj iliaj knaboj saltas.

12 Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo,

Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.

13 Ili pasigas siajn tagojn en bonstato,

Kaj iras en Ŝeolon momente.

14 Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni,

Ni ne deziras koni Viajn vojojn;

15 Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li?

Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?

16 Sed ne de ili dependas ilia bonstato;

La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.

17 Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu,

Kaj ilia pereo venu sur ilin;

Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.

18 Ili estu kiel pajlero antaŭ vento,

Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.

19 Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj;

Li repagu al li mem, ke li sciu;

20 Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon,

Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.

21 Ĉar kiom interesas lin lia domo post li,

Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?

22 Ĉu oni povas instrui scion al Dio,

Kiu juĝas ja plej altajn?

23 Unu mortas meze de sia abundeco,

Tute trankvila kaj kontenta;

24 Lia brusto estas plena de lakto,

Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.

25 Alia mortas kun animo suferanta,

Kaj li ne ĝuis bonon.

26 Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero,

Kaj vermoj ilin kovras.

27 Vidu, mi scias viajn pensojn,

Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;

28 Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo?

Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?

29 Sed demandu la vojaĝantojn,

Kaj ne malatentu iliajn atestojn:

30 En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata,

En tago de kolero li estas metata flanken.

31 Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton?

Kiu repagos al li, se li ion faris?

32 Kaj li estas akompanata al la tomboj,

Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.

33 Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo,

Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj,

Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.

34 Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo,

Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?

Jobs svar på Sofars andra tal

1 Då tog Job till orda och sade:

2 Lyssna noga på mina ord,

låt det vara trösten ni ger mig.

3 *Ords 18:13. Visa mig tålamod så att jag får tala,

och när jag har talat kan du håna.

4 Är det en människa jag grälar på?

Varför skulle jag inte vara otålig?

5 *Job 29:9. Se på mig och häpna,

sätt handen för munnen.

6 När jag tänker på det

blir jag förskräckt,

rysningar griper min kropp.

7 *Ps 73:3f, Jer 12:1f, Hab 1:13, Mal 3:14f. Varför får de gudlösa leva,

bli gamla och växa i kraft?

8 De ser sina barn leva trygga hos dem

och har sina avkomlingar

för ögonen.

9 Deras hus står trygga utan fasor,

Gud drabbar dem inte med sitt ris.

10 Deras boskap lyckas alltid para sig,

deras kor kalvar utan missfall.

11 *Ps 17:14. Sina minsta släpper de ut

som en hjord,

deras barn dansar omkring.

12 De sjunger till tamburin och harpa

och jublar till musik av flöjt.

13 De lever sina dagar i välmåga,

och i frid far de ner till dödsriket.

14 *Job 22:17. De sade till Gud: "Låt oss vara!

Vi har ingen lust

att lära känna dina vägar.

15 *2 Mos 5:2, Job 34:9, Mal 3:14. Vem är den Allsmäktige

att vi skulle tjäna honom?

Vad skulle vi vinna

på att åkalla honom?"

16 *Job 22:18. Se, deras framgång

ligger inte i deras egen hand.

De gudlösas rådslag

är fjärran från mig.

17 Hur ofta slocknar

de gudlösas lampa?

Hur ofta drabbar dem olycka,

plågor som Gud i vrede

tilldelar dem?

18 *Ps 1:4, 35:5, 83:14, Jes 29:5, Hos 13:3. Hur ofta blir de som halm för vinden,

som agnar som stormen för bort?

19 *2 Mos 20:5. Ni säger:

"Gud sparar hans straff

till barnen."

Låt honom straffa honom själv,

så att han får känna det.

20 *Ps 75:9, Jer 25:15f. Låt den gudlöse få se sitt fall

med egna ögon,

låt honom få dricka

den Allsmäktiges vrede.

21 Frågar han efter sin familj

när han är borta,

när hans månaders antal är slut?

22 *Jes 40:13, Rom 11:34, 1 Kor 2:16. Kan någon lära Gud förstånd,

han som dömer över de högsta?

23 Den ene dör i sin krafts dagar,

helt sorglös och trygg.

24 Hans kärl är fulla av mjölk,

och märgen i hans ben

har bevarat sin saft.

25 Den andre dör med bedrövad själ,

utan att ha smakat det goda.

26 *Job 20:11, Pred 9:2f, Jes 14:11. Tillsammans ligger de i stoftet,

med förruttnelsens maskar

över sig.

27 Se, jag känner era tankar

och era lömska planer mot mig.

28 Ni frågar:

"Vad blev det av stormännens hus,

av tälten där de gudlösa bodde?"

29 Har ni inte frågat dem som har rest,

lyssnar ni inte

till deras vittnesbörd?

30 Den onde skonas på olyckans dag,

han räddas undan vredens dag.

31 Vem säger honom rakt i ansiktet

hur han lever,

vem straffar honom

för vad han har gjort?

32 När han har förts till graven

vakar man vid gravkullen.

33 Dalens mylla är ljuvlig för honom,

alla människor följer honom

och otaliga har gått före honom.

34 *Job 16:2. Hur tom är inte trösten ni ger mig.

Era svar är bara bedrägeri.