Jeremias 13

Ο Ιερεμίας και η λινή ζώνη

1 Ο Κύριος μου είπε: «Πήγαινε ν’ αγοράσεις ένα λινό ζωνάρι και τύλιξε μ’ αυτό τους γοφούς σου κατάσαρκα, αλλά χωρίς να το πλύνεις». 2 Αγόρασα, λοιπόν, το ζωνάρι, όπως μου είπε ο Κύριος, και το τύλιξα στους γοφούς μου. 3 Έπειτα ο Κύριος μου μίλησε πάλι και μου είπε: 4 «Πάρε το ζωνάρι που αγόρασες και το τύλιξες στους γοφούς σου, και πήγαινε στο χείμαρρο Φάρα*Φάρα, σύμφωνα με την αρχ. ελλ. μετ. του Ακύλα. Το εβρ. έχει «Ευφράτης». Ο Φάρα είναι παραπόταμος του Ιορδάνη, μια ώρα πορεία βόρεια της Αναθώθ. και κρύψε το εκεί σε μια σχισμή του βράχου». 5 Πήγα, λοιπόν, και την έκρυψα στον Φάρα, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου. 6 Μετά από πολλές μέρες μου είπε ο Κύριος: «Πήγαινε στον Φάρα και πάρε το ζωνάρι που σε διέταξα να το κρύψεις εκεί». 7 Πήγα λοιπόν στον Φάρα, έσκαψα και πήρα το ζωνάρι από το μέρος που το είχα κρύψει· ήταν όμως φθαρμένο και άχρηστο.

8,9 Τότε μου είπε ο Κύριος: «Έτσι θα καταρρακώσω τη δόξα για την οποία περηφανεύονται οι κάτοικοι του Ιούδα, τη μεγάλη περηφάνια της Ιερουσαλήμ. 10 Ο κακός αυτός λαός αρνείται να υπακούσει στα λόγια μου και παρασύρεται απ’ τις αδυναμίες της καρδιάς του· ακολουθεί άλλους θεούς, τους λατρεύει και τους προσκυνά. Γι’ αυτό θα γίνει σαν το άχρηστο ζωνάρι. 11 Αλλά όπως το ζωνάρι τυλίγεται κατάσαρκα στους γοφούς, έτσι ήθελα να προσκολληθεί σ’ εμένα η φυλή του Ισραήλ και η φυλή του Ιούδα», λέει ο Κύριος, «για να είναι λαός μου, το καύχημά μου και να μου προσδίδουν δόξα και τιμή. Αλλά αυτοί δε με υπάκουσαν».

Η παραβολή των σταμνιών με το κρασί

12 Ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ με διέταξε: «Πες στο λαό εκ μέρους μου ότι κάθε στάμνα μπορεί να γεμίσει με κρασί. Όταν αυτοί σου απαντήσουν: "το ξέρουμε καλά πως όλες οι στάμνες μπορούν να γεμίσουν με κρασί!" 13 τότε θα τους πεις ότι εγώ ο Κύριος λέω: Θα ποτίσω με κρασί όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας, τους βασιλιάδες που είναι απόγονοι του Δαβίδ, τους ιερείς και τους προφήτες και όλους τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, ώσπου να μεθύσουν. 14 Θα τους συντρίψω όπως τα σταμνιά, ρίχνοντας τον ένα πάνω στον άλλον, τους πατέρες και τους γιους μαζί. Δε θα τους σπλαχνιστώ, δε θα τους λυπηθώ ούτε και θα τους ελεήσω· θα τους καταστρέψω! Εγώ το λέω, ο Κύριος».

Η τελευταία επείγουσα προειδοποίηση

15 Ακούστε και προσέξτε! Μην περηφανεύεστε. Ο Κύριος σας μιλάει. 16 Δοξάστε τον Κύριο, το Θεό σας, προτού σας στείλει το σκοτάδι και σκοντάψουνε τα πόδια σας στα βουνά. Προσμένατε το φως, αλλά ο Κύριος θα το μετατρέψει σε σκιά θανάτου και σε σκοτάδι ζοφερό. 17 Αν δεν δώσετε προσοχή σ’ αυτή την προειδοποίηση, θα κλάψω κάπου απόμερα για την αλαζονεία σας. Πικρά θα κλάψω κι άφθονα δάκρυα θα χύσω, γιατί οδηγείται στην αιχμαλωσία του Κυρίου ο λαός.

Προφητεία εναντίον του Ιωαχίν

18 Πείτε στο βασιλιά και στη βασιλομήτορα: «Ταπεινωθείτε! Κατεβείτε από το θρόνο σας, γιατί έχουνε κιόλας πέσει απ’ τα κεφάλια σας τα δοξασμένα στέμματα. 19 Οι πόλεις του νότιου τμήματος του Ιούδα έχουν αποκλειστεί, κανένας δεν θα μπορεί δρόμο ν’ ανοίξει ως εκεί· όλοι οι κάτοικοι του Ιούδα έχουνε στην αιχμαλωσία συρθεί».*Οι στ. 18-19 αναφέρονται στα γεγονότα του Β΄ Βασ 24:8-10. Η βασιλομήτωρ αναφέρεται ιδιαίτερα εδώ, γιατί ο βασιλιάς ήταν πολύ νέος και επιτροπευόταν απ’ αυτήν.

Η ατίμωση της Ιερουσαλήμ

20 Ιερουσαλήμ, τα μάτια σήκωσε και δες· από το βορρά*από το βορρά. Βλ. υποσ. εις κεφ. 1:14. έρχονται οι εχθροί σου! Τι θα συμβεί στις πόλεις του Ιούδα; Σου δόθηκαν ωσάν κοπάδι ωραία πρόβατα, που γι’ αυτά υπερηφανευόσουν. 21 Και τι θα πεις όταν ο Κύριος σε υποτάξει στους εχθρούς σου, που τους θεωρούσες φίλους σου; Οι πόνοι θα σε πιάσουν, σαν τη γυναίκα που γεννάει. 22 Κι αν αναρωτηθείς: «Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά σ’ εμένα;» Είναι για τις πολλές τις αμαρτίες σου που σου σηκώνουν τα φορέματα και σε βιάζουν.

23 Ο Κύριος λέει: «Μπορεί ν’ αλλάξει ο μαύρος το χρώμα του ή η λεοπάρδαλη τα στίγματά της; Άλλο τόσο κι εσείς μπορείτε ν’ αλλάξετε και να κάνετε το καλό, τώρα που έχετε μάθει να κάνετε το κακό. 24 Θα σας διασκορπίσω σαν το άχυρο, που της ερήμου ο άνεμος το παίρνει.

25 »Αυτός είναι ο κλήρος σου, η μερίδα που σου έδωσα», λέει ο Κύριος· «επειδή με ξέχασες κι έδωσες πίστη στα είδωλα. 26 Γι’ αυτό εγώ ο ίδιος θα σηκώσω ως το πρόσωπό σου τα φορέματά σου και θα φανεί η ντροπή της γύμνιας σου. 27 Βαρέθηκα πια τις μοιχείες σου, τα χρεμετίσματά σου, τις αισχρές πορνείες σου και τα είδωλά σου πάνω στους λόφους και μέσα στους αγρούς. Αλίμονό σου, Ιερουσαλήμ! Πότε πια θα καθαριστείς απ’ αυτά τα μολύσματα;»

O cinto de linho

1 Assim me disse o Senhor:

— Vá, compre um cinto de linho e ponha-o em volta da cintura, mas não o deixe encostar na água.

2 Comprei um cinto e o pus em volta da cintura, como o Senhor me havia instruído.

3 A palavra do Senhor veio a mim pela segunda vez:

4 — Pegue o cinto que você comprou e está usando, vá, agora, a Perate*13.4 Possivelmente ao Eufrates; também nos versículos 5-7. e esconda-o ali em uma fenda da rocha.

5 Assim, fui e o escondi em Perate, conforme o Senhor me havia ordenado.

6 Depois de muitos dias, o Senhor me disse:

— Vá, agora, a Perate e pegue o cinto que ordenei a você que escondesse ali.

7 Então, fui a Perate, desenterrei o cinto e o tirei do lugar em que o havia escondido. O cinto estava podre e se tornara completamente inútil.

8 Veio, então, a palavra do Senhor a mim, dizendo:

9 — Assim diz o Senhor: "Do mesmo modo arruinarei o orgulho de Judá e o orgulho desmedido de Jerusalém. 10 Este povo ímpio, que se recusa a ouvir as minhas palavras, que age segundo a dureza do seu coração, seguindo outros deuses para prestar-lhes culto e adorá-los, que este povo seja como aquele cinto: completamente inútil! 11 Como um cinto se apega à cintura de um homem, assim fiz que todo o povo de Israel e todo o povo de Judá se apegassem a mim, para que me fossem por povo, nome, louvor e glória. Mas eles não me ouviram" — declara o Senhor.

Os odres

12 — Diga-lhes também: "Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Deve-se encher de vinho todo odre’ ". E, se eles disserem a você: "Será que não sabemos que se deve encher de vinho todo odre?", 13 então você lhes dirá que assim diz o Senhor: "Farei que fiquem totalmente embriagados todos os habitantes desta terra, bem como os reis que se assentam no trono de Davi, os sacerdotes, os profetas e todos os habitantes de Jerusalém. 14 Eu os despedaçarei, pondo uns contra os outros, tanto pais como filhos", declara o Senhor. "Nem a piedade, nem a misericórdia, nem a compaixão me impedirão de destruí-los".

Ameaça de cativeiro

15 Escutem e prestem atenção!

Não sejam arrogantes,

pois o Senhor falou.

16 Deem glória ao Senhor, o seu Deus,

antes que ele traga trevas,

antes que os pés de vocês tropecem nas colinas ao escurecer.

Vocês esperam a luz, mas ele fará dela uma escuridão profunda;

sim, ele a transformará em densas trevas.

17 Mas, se vocês não ouvirem,

eu chorarei em segredo por causa do orgulho de vocês.

Chorarei amargamente,

e os meus olhos transbordarão de lágrimas,

porque o rebanho do Senhor

foi levado para o cativeiro.

18 Diga ao rei e à rainha-mãe:

"Desçam do trono,

pois as suas coroas gloriosas

caíram da sua cabeça".

19 As cidades do Neguebe estão bloqueadas,

e não há quem nelas consiga entrar.

Todo o Judá foi levado para o exílio,

todos foram exilados.

20 Erga os seus olhos, Jerusalém,

e veja aqueles que vêm do norte.

Onde está o rebanho que foi confiado a você,

as ovelhas das quais se orgulhava?

21 O que você dirá quando Deus puser como os seus líderes

aqueles que você cultivou como aliados próximos?

Você não irá sentir dores

como as de uma mulher em trabalho de parto?

22 E, se você se perguntar:

"Por que aconteceu isso comigo?",

saiba que foi por causa dos seus muitos pecados

que as suas vestes foram levantadas

e você foi violentada.*13.22 Hebraico: os seus calcanhares sofreram violência.

23 Será que o cuxita*13.23 Isto é, povo da região sul do rio Nilo; também ao longo de Jeremias. pode mudar a sua pele?

Ou o leopardo, as suas pintas?

Assim também poderão vocês fazer o bem,

estando acostumados a fazer o mal?

24 "Espalharei vocês como a palha

levada pelo vento do deserto.

25 Esta é a sua parte,

a porção que determinei para você",

declara o Senhor,

"porque você se esqueceu de mim

e confiou em deuses falsos.

26 Eu mesmo levantarei as suas vestes até o seu rosto

para que as suas vergonhas sejam expostas.

27 Tenho visto os seus atos repugnantes,

os seus adultérios, os seus relinchos,

a sua prostituição desavergonhada

sobre as colinas e nos campos.

Ai de você, Jerusalém!

Até quando você continuará impura?"