Jeremias 9

Λαός διαβρωμένος από το ψέμα

1 Μακάρι να ’χα μες στην έρημο ταξιδιωτών κατάλυμα, ώστε να εγκαταλείψω το λαό μου και ν’ απομακρυνθώ απ’ αυτόν, γιατί όλοι τους είναι μοιχοί, συνάθροιση απίστων.*Σε ορισμένες μετ. οι στ. 8:23–9:25 αριθμούνται ως 9:1-26. – μοιχοί. Νοούνται όσοι απιστούν στο Θεό λατρεύοντας τα είδωλα.

2 «Σαν τόξο τεντωμένο, έτοιμη για να ρίξει βέλη ψεύδους είναι η γλώσσα τους. Στη χώρα δεν είναι η αλήθεια που επικρατεί. Κάνουν το ένα κακό μετά το άλλο, κι αρνιούνται κάθε σχέση νά ’χουνε μαζί μου», λέει ο Κύριος. 3 «Γι’ αυτό καθένας να φυλάγεται απ’ τους φίλους του και να μην έχει εμπιστοσύνη ούτε στον αδερφό του· γιατί κάθε αδερφός το δίχως άλλο εξαπατά,*κάθε αδερφός... εξαπατά. Υπαινιγμός στο όνομα του Ιακώβ, που στα εβρ. ακούγεται όπως το ρ. «εξαπατώ». και οι φίλοι είναι συκοφάντες. 4 Εξαπατά καθένας τον πλησίον του, κανείς δε λέει την αλήθεια· συνήθισαν τη γλώσσα τους στο ψέμα και έχουν τόσο πολύ αναμειχθεί με το κακό, ώστε είναι ανήμποροι πια να ξεφύγουν. 5 Η μια καταπίεση διαδέχεται την άλλη, κι η μια απάτη ακολουθεί την άλλη και αρνούνται να με γνωρίσουν».

6 Γι’ αυτό, λέει ο Κύριος του σύμπαντος: «Στο χωνευτήρι θα τους βάλω σαν το μέταλλο και θα τους δοκιμάσω. Ο λαός μου έχει πράξει το κακό. Τι άλλο μπορώ γι’ αυτούς να κάνω; 7 Είναι η γλώσσα τους θανατηφόρο βέλος· το στόμα τους λέει ψέματα. Καθένας λέει στο διπλανό του λόγια φιλικά, μα μέσα στην καρδιά του μυστικά, παγίδα τού ετοιμάζει. 8 Για όλα αυτά δεν θα τους τιμωρήσω;» λέει ο Κύριος· «δε θα εκδικηθώ ένα τέτοιο έθνος;»

Θρήνος για τον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ

9 Θα κλάψω, θα θρηνήσω για τα ψηλά βουνά, θα παραπονεθώ για τα λιβάδια. Καήκαν κάτω στην πεδιάδα! Κανείς πια δεν περνάει από ’κει ούτε ακούγονται των κοπαδιών βελάσματα· τ’ ουρανού τα πουλιά και τ’ άγρια ζώα έφυγαν, εξαφανίστηκαν. 10 Ο Κύριος όμως λέει: «Θα κάνω την Ιερουσαλήμ σωρό από πέτρες και τόπο τσακαλιών· τις πόλεις θα ερημώσω του Ιούδα, ώστε κανείς να μην κατοικεί πια σ’ αυτές».

11 Υπάρχει άνθρωπος τόσο σοφός, που να μπορεί αυτό να το εννοήσει, και στον οποίο να μιλήσει ο Κύριος και να του το εξηγήσει; Το γιατί κατακάηκε η χώρα και ερημώθηκε ώστε κανείς να μην περνάει απ’ αυτήν;

12 Ο ίδιος ο Κύριος απάντησε: «Επειδή εγκατέλειψαν το νόμο μου, το νόμο που τους είχα δώσει, και δεν υπάκουσαν τις εντολές μου, 13 αλλά ακολούθησαν ό,τι τους έλεγε η σκληρή και πονηρή καρδιά τους· τα είδωλα ακολούθησαν του Βάαλ, όπως τους δίδαξαν οι πρόγονοί τους. 14 Γι’ αυτό κι εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος, ο Θεός του Ισραήλ, είπα: "θα θρέψω το λαό αυτό με πικρά χόρτα και θα τους ποτίσω δηλητηριασμένο νερό. 15 Θα τους διασκορπίσω ανάμεσα σε έθνη που δεν τα γνώρισαν ούτε αυτοί ούτε οι πρόγονοί τους και θα εξαπολύσω πόλεμο εναντίον τους, ώσπου να τους εξαφανίσω". 16 Βγάλτε συμπέρασμα απ’ όλα αυτά», λέει ο Κύριος του σύμπαντος, «και καλέστε να έρθουν οι ειδικές μοιρολογίστρες, γυναίκες που ξέρουν τι να κάνουνε σε τέτοιες περιπτώσεις». 17 Ας έρθουν γρήγορα και θρήνο ας αρχίσουνε για μας, να τρέξουν δάκρυα απ’ τα μάτια μας, νερό από τα βλέφαρά μας. 18 Το θρήνο ακούστε απ’ της Σιών τα μέρη:

«Χαθήκαμε και καταντροπιαστήκαμε!

Έπρεπε να εγκαταλείψουμε τη χώρα,

γιατί τα σπίτια μας είχανε γκρεμιστεί».

19 Ακούστε, εσείς γυναίκες, το λόγο του Κυρίου! Προσέξτε τα λόγια του, μάθετε τις κόρες σας να θρηνολογούν, διδάξτε η μια στην άλλη αυτό το μοιρολόγι:

20 «Ο θάνατος ανέβηκε απ’ τα παράθυρά μας,

μπήκε στ’ ανάκτορά μας·

για να θερίσει τα παιδιά μέσα στους δρόμους,

και στις πλατείες τα παλικάρια μας».

21 Ο Κύριος μου μίλησε και με διέταξε να πω: «Τα πτώματα των ανθρώπων θα πέσουν πάνω στα χωράφια σαν κοπριά και πίσω από τους θεριστές σαν τα χερόβολα· κι ούτ’ ένας δε θα βρεθεί να τα περισυλλέξει».

Αληθινή σοφία είναι η γνώση του Κυρίου

22 Ο Κύριος λέει: «Ας μην καυχάται ο σοφός για τη σοφία του ούτε ο δυνατός για τη δύναμή του ούτε ο πλούσιος για τον πλούτο του. 23 Αλλά όποιος θέλει να καυχάται, να καυχάται επειδή είναι ικανός να με γνωρίζει και να ξέρει ότι εγώ, ο Κύριος, ενεργώ με αγάπη, δικαιοσύνη και αξιοπιστία πάνω στη γη. Αυτά με ευχαριστούν».

Προειδοποίηση γι’ αυτούς που λένε πως είναι περιτμημένοι

24 Ο Κύριος λέει: «Έρχονται μέρες που θα τιμωρήσω όλους που έχουν κάνει περιτομή. 25 Τους Αιγυπτίους, τους κατοίκους του Ιούδα, τους Εδωμίτες, τους Αμμωνίτες, τους Μωαβίτες και όλους που έχουν ξυρισμένους τους κροτάφους τους και κατοικούν στην έρημο. Επειδή όλα αυτά τα έθνη, ακόμα και οι Ισραηλίτες, είναι για μένα απερίτμητοι, γιατί δεν έχουν περιτμηθεί στην καρδιά».*όλους... κροτάφους τους: Συνήθεια ορισμένων φυλών Βεδουΐνων, οι οποίοι τιμούσαν έτσι τους θεούς τους. Το έθιμο αυτό απαγορευόταν στον Ισραήλ (βλ. Λευ 19:27). – Για την αρίθμηση των στ. του παρόντος κεφ. βλ. υποσ. εις στ. 1.

* 9.0 No texto hebraico, 9.1 corresponde a 8.23, e 9.2-26 corresponde a 9.1-25. 1 Ah, se a minha cabeça fosse uma fonte de água,

e os meus olhos, um manancial de lágrimas!

Eu choraria de dia e de noite

os mortos do meu povo.

2 Ah, se houvesse um alojamento

para mim no deserto,

para que eu pudesse deixar o meu povo

e afastar-me dele.

São todos adúlteros,

um bando de traidores!

3 "A língua deles é como um arco

pronto para atirar.

É a falsidade, não a verdade,

que prevalece nesta terra.*9.3 Ou um arco / que atira a mentira; / não é pela verdade / que prevalecem na terra.

Eles vão de um crime a outro

e não me reconhecem",

declara o Senhor.

4 "Cuidado com os seus amigos

e não confie nos seus parentes.

Porque cada parente é um enganador,*9.4 Ou um Jacó enganador.

e cada amigo, um caluniador.

5 Amigo engana amigo, ninguém fala a verdade.

Eles treinaram a língua para mentir;

ficam exaustos de tanto pecar.

6 Você*9.6 Isto é, Jeremias. vive no meio do engano;

por causa do engano, eles se recusam a reconhecer-me",

declara o Senhor.

7 Portanto, assim diz o Senhor dos Exércitos:

"Vejam, sou eu que vou refiná-los e prová-los.

Que mais posso eu fazer pelo meu povo?

8 A língua deles é uma flecha mortal;

eles falam traiçoeiramente.

Cada um mostra-se cordial com o seu próximo,

mas no íntimo lhe prepara uma armadilha.

9 Deixarei eu de castigá-los?",

declara o Senhor.

"Não me vingarei

de uma nação como essa?"

10 Chorarei, prantearei e me lamentarei pelos montes

por causa das pastagens do deserto,

pois estão abandonadas, e ninguém mais passa por elas.

Não se ouve o mugir do gado;

tanto as aves dos céus como os animais fugiram.

11 "Farei de Jerusalém um amontoado de ruínas,

uma habitação de chacais.

Devastarei as cidades de Judá

até não restar nenhum morador."

12 — Quem é bastante sábio para compreender isso? Quem foi instruído pelo Senhor, para que possa explicá-lo? Por que a terra está arruinada e devastada como um deserto pelo qual ninguém passa?

13 O Senhor disse:

— Foi porque abandonaram a minha lei, que estabeleci diante deles; não me obedeceram nem seguiram a minha lei. 14 Em vez disso, seguiram a obstinação do seu próprio coração, indo atrás dos baalins, como os seus antepassados os ensinaram. 15 Por isso, assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel: "Vejam! Farei este povo comer comida amarga e beber água envenenada. 16 Eu os espalharei entre as nações que nem eles nem os seus antepassados conheceram; e enviarei contra eles a espada, até exterminá-los".

17 Assim diz o Senhor dos Exércitos:

"Considerem! Chamem as pranteadoras profissionais;

mandem chamar as mais hábeis entre elas. Venham!

18 Venham elas depressa e lamentem por nós,

até que os nossos olhos transbordem de lágrimas

e águas fluam das nossas pálpebras.

19 Ouve-se o som de lamento desde Sião:

‘Como estamos devastados!

Como é grande a nossa humilhação!

Deixamos a nossa terra,

porque as nossas casas estão em ruínas’ ".

20 Ó mulheres, ouçam, agora, a palavra do Senhor;

abram os ouvidos às palavras da sua boca.

Ensinem as suas filhas a lamentar-se;

ensinem umas às outras a prantear.

21 A morte subiu e penetrou pelas nossas janelas

e invadiu as nossas fortalezas,

eliminando das ruas as crianças

e das praças, os rapazes.

22 Diga: "Assim declara o Senhor:

" ‘Cadáveres humanos ficarão estirados

como esterco em campo aberto,

como o trigo deixado para trás pelo ceifeiro,

sem que ninguém o ajunte’ ".

23 Assim diz o Senhor:

"Não se glorie o sábio na sua sabedoria,

nem o forte, na sua força,

nem o rico, na sua riqueza,

24 mas aquele que se gloriar glorie-se nisto:

em compreender-me e conhecer-me,

pois eu sou o Senhor

e ajo com lealdade,

justiça e retidão sobre a terra,

pois é dessas coisas que me agrado",

declara o Senhor.

25 — Vêm chegando os dias — declara o Senhor — em que castigarei todos os que são circuncidados apenas no corpo, 26 como também o Egito, Judá, Edom, Amom, Moabe e todos os que rapam a cabeça*9.26 Ou que prendem o cabelo junto à testa. e vivem no deserto. Porque todas essas nações são incircuncisas, mas todo o povo de Israel é incircunciso de coração.