Jeremias 12

Ο Ιερεμίας ρωτάει τον Κύριο

1 Κύριε, εσύ είσαι δίκαιος. Πώς μπορώ να διαμαρτυρηθώ εναντίον σου; Όμως θέλω να σε ρωτήσω κάτι σχετικά με τη δικαιοσύνη: Γιατί ευτυχούν οι ασεβείς; Γιατί είναι ασφαλείς όλοι οι άπιστοι; 2 Τους φύτεψες και ρίζωσαν, αυξήθηκαν και καρποφόρησαν. Το όνομά σου είναι πάντοτε στα χείλη τους, αλλά η καρδιά τους είναι μακριά από σένα. 3 Εσύ, Κύριε, με γνωρίζεις και βλέπεις τα όσα κάνω· με δοκίμασες αν είμαι δικός σου. Σύρε τους σαν τα πρόβατα για τη σφαγή κι ετοίμασέ τους για τη μέρα της σφαγής τους.

4 Ως πότε θα παραμένει άνυδρη η χώρα και θα ξεραίνεται το χορτάρι στα χωράφια; Για την κακία των κατοίκων της καταστράφηκαν τα ζώα και τα πουλιά στη χώρα, γιατί αυτοί οι άνθρωποι σκέφτηκαν ότι ο Θεός δεν μπορεί να δει το μέλλον τους.

5 Ο Κύριος λέει: «Αν κουράζεσαι όταν παραβγαίνεις με τους πεζούς, πως θα μπορέσεις να παραβγείς με τ’ άλογα; Αν μόνο στην πεδιάδα νιώθεις βολικά, τι θα κάνεις στη λόχμη του Ιορδάνη;

6 »Ακόμη και τ’ αδέρφια σου κι οι συγγενείς σου σε εγκατέλειψαν, και εναντίον σου συνωμοτούν. Μην τους πιστέψεις, ακόμη κι αν με καλοσύνη σου μιλούν».

Ο Θεός εγκαταλείπει το λαό του

7 Ο Κύριος είπε: «Εγκατέλειψα τον Ισραήλ· απέρριψα τον ίδιο μου το λαό· παρέδωσα την αγαπημένη μου πόλη στην εξουσία των εχθρών της. 8 Ο λαός μου βρυχήθηκε εναντίον μου σαν το λιοντάρι μες στο δάσος· γι’ αυτό μού έγινε αντιπαθής.

9 »Έγινε ο λαός μου σαν ένα ποικιλόχρωμο πουλί, που το κυκλώνουνε τ’ αρπαχτικά τα όρνια. Εμπρός! Φωνάξτε νά ’ρθουν όλα τα άγρια θηρία· για το συμπόσιο να συγκεντρωθούνε. 10 Πολλοί ξένοι βοσκοί κατέστρεψαν το αμπέλι μου, ποδοπατήσαν τα χωράφια μου, μετέτρεψαν σε απαίσια έρημο τους θαυμαστούς αγρούς μου. 11 Η χώρα απλώνεται μπροστά μου ερημωμένη και αξιολύπητη. Όλη η χώρα ερημώθηκε, γιατί κανείς δε νοιάστηκε για τις προειδοποιήσεις μου.

12 »Πάνω σε κάθε λόφο της ερήμου φάνηκαν λεηλατητές, γιατί το ξίφος του Κυρίου θερίζει από τη μια άκρη της χώρας ως την άλλη· κανείς δεν πρόκειται να γλιτώσει. 13 Σιτάρι έσπειραν μα θέρισαν αγκάθια· κουράστηκαν μα τίποτα δεν απόλαυσαν. Η σοδειά τους τούς απογοήτευσε. Ο θυμός ο φοβερός του Κυρίου όλα τα αφάνισε».*Οι στ 12:7-13 φαίνεται ότι αναφέρονται στα γεγονότα του Β΄ Βασ 24:2-4.

Ο Ιούδας και οι γειτονικοί λαοί

14 Ο Κύριος λέει: «Όλους τους κακούς γείτονες του λαού μου, του Ισραήλ, που απλώνουν χέρι στη χώρα που του έχω δώσει, θα τους ξεριζώσω από τη γη τους· αλλά θα ξεριζώσω απ’ ανάμεσά τους και όσους ανήκουν στον Ιούδα. 15 Κι αφού τους ξεριζώσω, πάλι θα τους ελεήσω όλους και θα τους ξαναφέρω καθέναν στη δική του χώρα και στη δική του ιδιοκτησία. 16 Αυτοί δίδαξαν το λαό μου να ορκίζεται στο Βάαλ· αλλά αν μάθουνε καλά την πίστη του λαού μου, και μάλιστα να υπόσχονται με όρκο στο όνομά μου "μα τον αληθινό Θεό", τότε θα επιτρέψω να κατοικούν ανάμεσα στο λαό μου. 17 Αν όμως κάποιο έθνος δεν υπακούσει, θα το ξεριζώσω εντελώς και θα το καταστρέψω. Εγώ το λέω ο Κύριος».

A queixa de Jeremias

1 Tu és justo, Senhor,

quando apresento uma causa diante de ti.

Contudo, eu gostaria de discutir contigo sobre a tua justiça.

Por que o caminho dos ímpios prospera?

Por que todos os traidores vivem sem problemas?

2 Tu os plantaste, e eles criaram raízes;

crescem e dão fruto.

Tu estás perto dos lábios deles,

mas longe do seu coração.

3 Tu, porém, me conheces, Senhor;

tu me vês e provas o meu coração para contigo.

Arranca os ímpios como ovelhas destinadas ao matadouro!

Reserva-os para o dia da matança!

4 Até quando a terra ficará de luto*12.4 Ou a terra pranteará.

e a relva de todo o campo estará seca?

Os animais e as aves perecem por causa da maldade

dos que habitam nesta terra,

pois eles disseram:

"Ele não verá o fim que nos espera".

A resposta de Deus

5 "Se você correu a pé com homens

e eles o cansaram,

como poderá competir com cavalos?

Se você tropeça*12.5 Ou você se sente seguro. em terreno seguro,*12.5 Ou Se você põe a confiança em uma terra segura.

o que fará na densa floresta do Jordão?*12.5 Ou fará quando o Jordão inundar?

6 Até mesmo os seus irmãos

e a sua própria família traíram você

e o perseguem aos gritos.

Não confie neles,

mesmo quando dizem coisas boas.

7 "Abandonei a minha família,

deixei a minha propriedade

e entreguei aquela a quem amo

nas mãos dos seus inimigos.

8 O povo da minha propriedade tornou-se para mim

como um leão na floresta.

Ele ruge contra mim;

por isso, eu o detesto.

9 O povo da minha propriedade tornou-se para mim

como uma ave de rapina de muitas cores,*12.9 O significado dessa frase em hebraico é incerto.

sobre a qual pairam outras aves de rapina.

Reúnam todos os animais selvagens;

tragam-nos para o banquete.

10 A minha vinha foi destruída por muitos pastores,

que pisotearam a minha propriedade.

Eles tornaram a minha preciosa propriedade

em um deserto devastado.

11 Fizeram dela uma terra devastada;

devastada, ela pranteia diante de mim.

A terra toda foi devastada,

mas não há quem se importe com isso.

12 Destruidores vieram

sobre todas as colinas áridas do deserto,

pois a espada do Senhor devora esta terra

de uma extremidade à outra;

ninguém está seguro.

13 Semearam trigo, mas colheram espinhos;

cansaram-se de trabalhar para nada produzir.

Estão desapontados com a colheita

por causa do ardor da ira do Senhor."

14 Assim diz o Senhor a respeito de todos os meus vizinhos, as nações ímpias que se apoderam da herança que dei a Israel, o meu povo:

— Eu os arrancarei da sua terra e arrancarei o povo de Judá do meio deles. 15 Mas, depois de arrancá-los, terei compaixão de novo e os farei voltar, cada um à sua propriedade e à sua terra. 16 Se aprenderem a comportar-se como o meu povo e jurarem pelo meu nome, dizendo: "Tão certo como vive o Senhor", como antes ensinaram o meu povo a jurar por Baal, então eles serão estabelecidos no meio do meu povo. 17 Contudo, se não me ouvirem, eu arrancarei completamente aquela nação e a destruirei — declara o Senhor.