Jeremias 6

Μεγάλη καταστροφή απειλεί την Ιερουσαλήμ

1 Απόγονοι του Βενιαμίν φύγετε από την Ιερουσαλήμ και ζητήστε ασφάλεια αλλού. Σαλπίστε σάλπιγγα στην Τεκωά και κάντε σινιάλο με καπνό στη Βαιθ-Ακαρέμ. Γιατί έρχεται απ’ το βορρά*απ’ το βορρά. Βλ. υποσ. εις κεφ. 1:14. συμφορά και καταστροφή μεγάλη.

2 Τη Σιών, που είναι σαν κοπέλα όμορφη και τρυφερή, τώρα θα την εξολοθρεύσω! 3 Θα έρθουν οι ποιμένες των εθνών με τα κοπάδια τους, γύρω σου θα σου στήσουν τις σκηνές τους· καθένας στο δικό του το λειβάδι θα βόσκει το κοπάδι του.*Θα έρθουν...κοπάδι του. Οι ποιμένες είναι οι βασιλιάδες που έρχονται μαζί με το Ναβουχοδονόσορ και τους άλλους στρατούς εναντίον της Ιερουσαλήμ.4 «Ετοιμαστείτε για επίθεση εναντίον της!» θα πουν. «Εμπρός, να επιτεθούμε το μεσημέρι! Τι κρίμα! Η μέρα γέρνει, του απόσπερου μακραίνουν οι σκιές! 5 Τότε εμπρός, να γίνει η επίθεση τη νύχτα! Να καταστρέψουμε τα ωραία της τ’ ανάκτορα».

6 Ο ίδιος ο Κύριος του σύμπαντος προστάζει τους εχθρούς: «Κόψτε δέντρα κι υψώστε ανάχωμα ενάντια στην Ιερουσαλήμ· αυτή την πόλη θα την τιμωρήσω, γιατί μονάχα καταπίεση υπάρχει εκεί. 7 Σαν την πηγή που αναβλύζει τα νερά της, έτσι κι αυτή αναβλύζει την κακία της. Βίας κραυγές και καταπίεσης ακούγονται σ’ αυτήν· μπροστά στα μάτια μου οι άνθρωποι βασανίζονται και υποφέρουν.

8 »Άκου την προειδοποίησή μου, Ιερουσαλήμ, για να μη σ’ εγκαταλείψω κι έρημο σε κάνω και γη ακατοίκητη».

Ο λαός δεν θέλει ν’ ακούσει

9 Ο Κύριος του σύμπαντος μου είπε: «Καλά τρυγήστε σαν αμπέλι το υπόλοιπο των Ισραηλιτών, που επέζησε· τα χέρια σας απλώστε στο λαό σας, όπως ο τρυγητής ραγολογάει τα κλήματα».

10 Αλλά εγώ είπα: «Ποιος θα με άκουγε αν τους μιλούσα και τους προειδοποιούσα; Αυτοί έχουν κλειστά τ’ αυτιά τους κι αρνιούνται να προσέξουν τα λόγια σου. Ο λόγος του Κυρίου έγινε γι’ αυτούς αντικείμενο χλευασμού· δεν ευχαριστούνται να τον ακούν. 11 Γι’ αυτό είμαι γεμάτος απ’ του Κυρίου το θυμό. Κουράστηκα και δεν μπορώ να συγκρατήσω το θυμό μου».

Ο Κύριος μου απάντησε: «Άσ’ το θυμό σου να ξεσπάσει πάνω στα παιδιά που είναι έξω στους δρόμους, πάνω στις συνάξεις των νέων· άντρες και γυναίκες, γέροι και οι πολύ ηλικιωμένοι, όλοι θα αιχμαλωτιστούν. 12 Τα σπίτια τους σε άλλους θα δοθούν και τα χωράφια κι οι γυναίκες τους το ίδιο· γιατί θα τιμωρήσω αυτής της χώρας τους κατοίκους», λέει ο Κύριος. 13 «Όλοι τους, από τον πιο ασήμαντο ως τον πιο σπουδαίο, προσπαθούν να πλουτίσουν παράνομα. Ακόμη και προφήτες και οι ιερείς εξαπατούν το λαό. 14 Φέρονται σαν οι πληγές του λαού μου να ήταν αμυχές·*Φέρονται... λαού μου. Το εβρ. κατά λ. έχει «γιάτρεψαν τις πληγές του λαού μου επιπόλαια». λένε στο λαό μου πως όλα πάν’ καλά, μα τίποτε καλά δεν πάει. 15 Θα έπρεπε να ντρέπονται που έπραξαν εκείνες τις βδελυρές τους πράξεις. Καθόλου όμως δεν ντράπηκαν ούτε κοκκίνισαν. Γι’ αυτό και θα καταστραφούν όπως όλοι οι άλλοι. Θα τους τιμωρήσω και θ’ αφανιστούν», λέει ο Κύριος.

Οι συνέπειες της ισχυρογνωμοσύνης

16 Ο Κύριος λέει: «Εγώ είχα νουθετήσει το λαό μου: Στο δρόμο που βαδίζετε παρατηρήστε και ρωτήστε, ανάμεσα στα μονοπάτια που οι πρόγονοί σας βάδισαν, ποιο ήτανε το πιο σωστό· ακολουθήστε τότε αυτό και θα βρείτε ανάπαυση. Εκείνοι όμως απάντησαν: "δε θέλουμε". 17 Εγώ τους έβαλα σκοπιές για να τους ειδοποιήσουν: "προσέξτε τον ήχο της σάλπιγγας!" Αυτοί όμως απάντησαν: "δε θα προσέξουμε".

18 »Γι’ αυτό ακούστε, έθνη, και μάθετε καλά τι πρόκειται να συμβεί στο λαό μου. 19 Άκου, γη: Η συνέπεια των πονηρών σχεδίων τους είναι ότι θα τους τιμωρήσω, γιατί στα λόγια μου δεν δώσαν προσοχή κι απέρριψαν το νόμο μου. 20 Αδιάφορον μ’ αφήνει το λιβάνι που μου φέρνουν απ’ τη Σαβά, και η ευωδιαστή κανέλα από χώρα μακρινή. Τα ολοκαυτώματά τους δεν είναι δεκτά και οι θυσίες τους δε μου είναι ευχάριστες. 21 Γι’ αυτό, θα βάλω εμπόδια μπροστά σ’ ετούτο το λαό· πάνω τους θα σκοντάψουνε και θα πεθάνουν πατέρες μαζί με τους γιους τους, οι γειτονές τους και οι φίλοι τους».

Ο εχθρός καταφθάνει από το βορρά

22 Ο Κύριος λέει: «Έρχεται λαός από μια χώρα απ’ το βορρά,*απ’ το βορρά. Βλ. υποσ. εις κεφ. 1:14. έθνος μεγάλο ξεσηκώνεται από της γης τις άκρες. 23 Τόξο κρατάνε και χατζάρι, είναι σκληροί και άσπλαχνοι· στ’ άλογα ανεβαίνουν κι ακούγονται οι φωνές τους σαν τη βοή της θάλασσας· πολεμιστές που για τη μάχη παρατάσσονται ενάντια σ’ εσένα, πόλη της Σιών».

24 Λένε οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ: «Ακούσαμε την είδηση και παραλύσανε τα χέρια μας· μας έπιασε αγωνία και πονέσαμε σαν τη γυναίκα που είναι να γεννήσει». 25 Λένε ο ένας στον άλλον οι άνθρωποι: «Μη βγείτε στα χωράφια· από τους δρόμους μακριά! Γιατί ο εχθρός εκεί είναι και σκοτώνει, τρόμος επικρατεί παντού».

26 Λαέ μου, ντύσου στα πένθιμα και κυλίσου στη στάχτη· πένθησε όπως πενθεί κανείς για το μονάκριβο το γιο του, θρήνησε πικρά· γιατί άξαφνα θα ’ρθει ο εχθρός που όλα θα τα καταστρέψει.

Σκληρό σίδερο και άχρηστο ασήμι

27 Ο Κύριος μου είπε: «Ιερεμία, σε έβαλα ελεγκτή*ελεγκτή. Η εβρ. λ. δηλώνει τον τεχνίτη που ελέγχει τα μέταλλα με φωτιά. για να ελέγχεις το λαό μου και να εξερευνάς τις διαθέσεις τους». 28 Κι εγώ διαπίστωσα πως όλοι τους είναι ισχυρογνώμονες, στασιαστές και συκοφάντες· σκληροί σαν το χαλκό και σαν το σίδερο· όλοι τους είναι διεφθαρμένοι.

29 Φυσάει ο φυσητήρας του μεταλλουργού να λιώσει το μολύβι με τη φωτιά· μάταια όμως παιδεύεται ο χωνευτής· δεν ξεχωρίζουν οι κακοί. 30 Άχρηστο ασήμι θα ονομάζουν τους Ισραηλίτες, γιατί ο Κύριος τους απέρριψε.

Jerusalém é sitiada

1 "Fuja em busca de abrigo, povo de Benjamim!

Fuja de Jerusalém!

Toquem a trombeta em Tecoa!

Ponham sinal em Bete-Haquerém!

Porque já se vê a desgraça que vem do norte,

uma terrível destruição!

2 Destruirei a Filha de Sião;

tão bela e formosa,*6.2 Ou Sião como uma bela pastagem.

3 para onde os pastores vêm com os seus rebanhos;

armam as suas tendas ao redor dela

e apascentam, cada um no seu lugar.

4 "Preparem-se para enfrentá-la na batalha!*6.4 Hebraico: santifiquem contra ela uma guerra.

Vamos, ataquemos ao meio-dia!

Ai de nós! O dia declina,

e as sombras da tarde já se estendem.

5 Vamos, ataquemos de noite!

Destruamos as suas fortalezas!"

6 Assim diz o Senhor dos Exércitos:

"Derrubem as árvores

e construam rampas de cerco contra Jerusalém.

Esta é a cidade que deve ser castigada.

Ela está cheia de opressão.

7 Como um poço produz água,

assim ela produz a sua maldade.

Violência! Destruição! É o que se ouve dentro dela;

doenças e feridas estão sempre diante de mim.

8 Ouça a minha advertência, ó Jerusalém!

Do contrário, eu me afastarei inteiramente de você

e farei de você uma desolação,

uma terra desabitada".

9 Assim diz o Senhor dos Exércitos:

"Rebusque-se o remanescente de Israel

tão completamente como se faz com uma videira,

como faz quem colhe uvas;

e você, repasse os ramos cacho por cacho".

10 A quem posso falar ou advertir?

Quem me escutará?

Os ouvidos deles são obstinados,*6.10 Hebraico: incircuncisos.

e eles não podem ouvir.

A palavra do Senhor é para eles desprezível;

não encontram nela motivo de prazer.

11 No entanto, a ira do Senhor dentro de mim transborda,

já não posso retê-la.

"Derrama-a sobre as crianças na rua

e sobre os jovens reunidos em grupos;

tanto maridos como esposas também serão pegos,

os velhos e os de idade bem avançada.

12 As casas deles serão entregues a outros,

com os seus campos e as suas mulheres,

quando eu estender a minha mão

contra os que vivem nesta terra",

declara o Senhor.

13 "Desde o menor até o maior,

todos são gananciosos;

tanto os sacerdotes como os profetas,

todos praticam a falsidade.

14 Eles tratam da ferida do meu povo

como se não fosse grave.

‘Paz, paz’, dizem,

quando não há paz alguma.

15 Ficarão eles envergonhados da sua conduta detestável?

Não, eles não sentem vergonha alguma,

nem mesmo ficam corados.

Portanto, cairão entre os que caem;

serão humilhados quando eu os castigar",

declara o Senhor.

16 Assim diz o Senhor:

"Ponham-se nas encruzilhadas e olhem;

perguntem pelos caminhos antigos;

perguntem pelo bom caminho e sigam-no,

e a alma de vocês encontrará descanso.

Todavia, vocês disseram: ‘Não seguiremos!’.

17 Coloquei sentinelas entre vocês e disse:

‘Prestem atenção no som da trombeta!’.

Vocês, porém, disseram: ‘Não daremos atenção’.

18 Vejam, ó nações;

observe, ó assembleia,

o que acontecerá a eles.

19 Ouça, ó terra:

Trarei desgraça sobre este povo,

o fruto das suas maquinações,

porque não deram atenção às minhas palavras

e rejeitaram a minha lei.

20 De que me serve o incenso trazido de Sabá,

ou o cálamo aromático de uma terra distante?

Os seus holocaustos*6.20 Isto é, sacrifícios totalmente queimados. não são aceitáveis,

nem me agradam as suas ofertas".

21 Por isso, assim diz o Senhor:

"Porei obstáculos diante deste povo.

Pais e filhos tropeçarão neles;

vizinhos e amigos perecerão".

22 Assim diz o Senhor:

"Veja! Um exército vem do norte;

uma grande nação está sendo mobilizada

desde os confins da terra.

23 Eles empunham o arco e a lança;

são cruéis e não têm misericórdia.

O barulho que fazem é como o bramido do mar

e montam os seus cavalos em formação de batalha

para atacar você, ó Filha de Sião".

24 Ouvimos os relatos sobre eles,

e as nossas mãos amoleceram.

A angústia tomou conta de nós,

e dores como as de uma mulher ao dar à luz.

25 Não saiam aos campos,

nem andem pelas estradas,

pois o inimigo traz a espada,

e há pavor por todos os lados.

26 Ó minha filha, meu povo,

vista-se com pano de saco

e revolva-se nas cinzas.

Lamente-se com choro amargurado,

como quem chora por um filho único,

pois subitamente o destruidor

virá sobre nós.

27 "Eu o designei como examinador de metais,

provador do meu povo, como uma fortaleza,

para que você examine

e ponha à prova a conduta deles.

28 Todos eles são rebeldes obstinados

e propagadores de calúnias.

Estão endurecidos como o bronze e o ferro.

Todos eles são corruptos.*6.28 Hebraico: destruidores.

29 O fole sopra com força

para separar o chumbo com o fogo,

mas o refino prossegue em vão;

os ímpios não são expurgados.

30 São chamados prata rejeitada,

porque o Senhor os rejeitou."