Jeremias 48

Διακήρυξη εναντίων των Μωαβιτών

1 Να τι λέει για τους Μωαβίτες ο Κύριος του σύμπαντος, ο Θεός του Ισραήλ: «Αλίμονο στη Νεβώ! Ερημώθηκε, χάθηκε. Η Κιριαθαΐμ ντροπιάστηκε, κυριεύτηκε. Το ισχυρό κάστρο κατατροπώθηκε, έπεσε. 2 Χάθηκε η δόξα της Μωάβ. Οι εχθροί σκέφτηκαν μοχθηρά για την Εσεβών: "ελάτε", είπαν, "να εξαφανίσουμε των Μωαβιτών το έθνος". Κι εσύ, Μαδμέν, θα πέσεις σε σιωπή· ο πόλεμος θα σε καταδιώκει».

3 Ακούστε! Κραυγή ανεβαίνει απ’ τη Χωροναΐμ· ζητά βοήθεια. Καταστροφή μεγάλη και συντριμμός! 4 Οι Μωαβίτες καταστράφηκαν, κραυγές αφήνουν τα μικρά παιδιά. 5 Στην ανηφόρα της Λουείδ, άκου το κλάμα! Στην κατωφέρεια της Χωροναΐμ ακούγονται απελπισίας κραυγές: 6 «Φύγετε! Σωθείτε όποιος μπορεί! Γίνετε σαν τον αγριόθαμνο στην έρημο!»

7 Εμπιστευθήκατε στα οχυρά σας και στους θησαυρούς σας, Μωαβίτες. Γι’ αυτό κι εσάς θα σας κυριέψουν. Ο θεός σας, ο Χεμώς, θα αιχμαλωτιστεί μαζί με τους ιερείς του και τους άρχοντές του. 8 Θα ’ρθει ο καταστροφέας σε κάθε πόλη, καμιά δε θα γλιτώσει. Η κοιλάδα και η πεδιάδα θα καταστραφούν, θα εξαφανιστούν, όπως το είπε ο Κύριος. 9 Στήστε μνημείο επιτύμβιο για τους Μωαβίτες, γιατί η Μωάβ θα καταστραφεί. Θα ερημωθούν οι πόλεις της· κανένας δε θα κατοικήσει πια σ’ αυτές.

10 Καταραμένος είν’ εκείνος που εργάζεται με αμέλεια το έργο του Κυρίου· κι είναι καταραμένος εκείνος που με το ξίφος του αποφεύγει να χύσει αίμα.

11 Οι Μωαβίτες ζούσαν με ασφάλεια από τα νιάτα τους και ποτέ δεν οδηγηθήκαν στην αιχμαλωσία. Είναι σαν το κρασί που δεν αδειάστηκε ποτέ από δοχείο σε δοχείο, γι’ αυτό κι η γεύση του και το άρωμά του δεν έχουν αλλοιωθεί.

12 «Για τούτο», λέει ο Κύριος, «ήρθε ο καιρός που θα τους στείλω ανθρώπους, σ’ άλλο να τους αδειάσουνε δοχείο και τ’ άδεια τα δοχεία τους να τα συντρίψουν. 13 Θα ντροπιαστούν οι Μωαβίτες για το θεό Χεμώς, όπως ντροπιάστηκαν κι οι Ισραηλίτες για τη Βαιθήλ, που σ’ αυτήν είχανε στηρίξει τις ελπίδες τους.

14 »Πώς ισχυρίζεστε ότι είστε δυνατοί και ισχυροί πολεμιστές; 15 Οι εχθροί ερήμωσαν τη χώρα των Μωαβιτών, κυρίεψαν τις πόλεις τους και σφάξανε τους εκλεκτούς της νέους», λέει ο βασιλιάς, που τ’ όνομά του είναι Κύριος του σύμπαντος.

16 Η συμφορά των Μωαβιτών πλησιάζει και πολύ γρήγορα έρχεται η θλίψη τους. 17 Θρηνήστε τους, όλοι εσείς που κατοικείτε γύρω τους και όλοι όσοι γνωρίζετε τη φήμη τους. Πείτε: «Πώς εξαφανίστηκε η δύναμή της και η δόξα της Μωάβ!»

18 Κόρη, που κατοικείς στη Διβών, κατέβα από τον τόπο της δόξας σου και κάτσε στον ξερότοπο, γιατί ο καταστροφέας των Μωαβιτών έρχεται καταπάνω σου και θα κατεδαφίσει τα οχυρώματά σου. 19 Εσείς που κατοικείτε στην Αροήρ, σταθείτε πλάι στο δρόμο, κοιτάξτε τους φυγάδες και ρωτήστε τους τι τους συνέβη. 20 Οι Μωαβίτες ντροπιαστήκανε για την καταστροφή τους. Θρηνήστε και κλάψτε. Φέρτε το μήνυμα σ’ αυτούς που κατοικούν πλάι στον ποταμό Αρνών, ότι οι Μωαβίτες καταστράφηκαν.

21 Η κρίση του Κυρίου έπληξε την πεδινή χώρα, ήρθε η τιμωρία στις πολιτείες Χωλών, Ιαασά και Μεφαάθ, 22 στις πολιτείες Διβών, Νεβώ και Βαιθ-Δεβλαθαΐμ, 23 Κιριαθαΐμ, Βαιθ-Γαμούλ και Βαιθ-Μεών. 24 Ήρθε η κρίση στην Κεριώθ, στη Βοσρά και σ’ όλες τις πολιτείες της χώρας των Μωαβιτών, μακρινές και κοντινές.

25 «Συντρίφθηκε η δύναμη των Μωαβιτών, χάθηκε η ισχύς τους» λέει ο Κύριος.

26 Μεθύστε τους Μωαβίτες, γιατί επαναστάτησαν ενάντια στον Κύριο· θα κυλιστούν μέσα στον εμετό τους, θα γίνουνε κι αυτοί με τη σειρά τους απ’ όλους καταγέλαστοι. 27 Μωαβίτες, μήπως δεν περιγελάσατε κι εσείς τους Ισραηλίτες; Και για ποιο λόγο; Μήπως πιάστηκαν να κλέβουν; Τότε, γιατί περιφρονητικά κουνάτε το κεφάλι σας όταν γι’ αυτούς μιλάτε;

28 Εγκαταλείψτε τις πόλεις σας, Μωαβίτες, και πηγαίνετε να κατοικήσετε στους βράχους· γίνετε σαν τα περιστέρια που φωλιάζουν πλάι στο στόμιο της σπηλιάς.

29 Έχουμε ακούσει για τη μεγάλη περηφάνεια των Μωαβιτών. Ξέρουμε την υψηλοφροσύνη τους, την αλαζονεία τους, την υπεροψία τους, την έπαρση της καρδιάς τους.

30 «Αναμφισβήτητα εγώ γνωρίζω την αλαζονεία τους», λέει ο Κύριος. «Δεν κατορθώνουν τίποτε μ’ αυτήν».

31 Για τούτο θα θρηνήσω και θα ξεσπάσω σε λυγμούς για όλους τους Μωαβίτες, θα κλάψω για τους άντρες της Κιρ-Χέρες. 32 Κάτοικοι της Σιβμά, για σας θα κλάψω περισσότερο απ’ ό,τι έκλαψα για τους κατοίκους της Ιαζήρ. Πόλη της Σιβμά μοιάζεις με αμπέλι, που τα κλήματά σου περνούν και διασχίζουν τη Νεκρά Θάλασσα και φτάνουν ως την Ιαζήρ. Αλλά έρχονται οι εχθροί και καταστρέφουν τη συγκομιδή των φρούτων και των σταφυλιών σου. 33 Χάθηκε η χαρά κι η ευφροσύνη από την καρποφόρο πεδιάδα της Μωάβ. Έπαψε να τρέχει από τα πατητήρια το κρασί. Κανένας δεν υπάρχει να πατήσει τα σταφύλια, έσβησαν οι χαρούμενες φωνές.

34 Η κραυγή για βοήθεια απ’ τους κατοίκους της Εσεβών έφτασε ως την Ελεαλή και την Ιαάς. Μπορεί κανείς να τους ακούσει απ’ τη Σηγώρ ως την Χωροναΐμ και την Αγλάθ-Σελισία. Κι αυτή η όαση της Νιμρίμ θα ερημωθεί.

35 «Θα σταματήσω τους Μωαβίτες», λέει ο Κύριος, «από του να προσφέρουν ολοκαυτώματα στους ιερούς τόπους τους και θυμίαμα στους θεούς τους».

36 Γι’ αυτό η καρδιά μου θα θρηνήσει για τους κατοίκους της Μωάβ και για τους άντρες της Κιρ-Χέρες, όπως αυτός που στη φλογέρα παίζει θρηνητικό σκοπό· γιατί όλοι οι θησαυροί που είχαν αποχτήσει οι Μωαβίτες, χάθηκαν. 37 Όλοι θα ξυρίσουν τα κεφάλια τους και θα κόψουν τα γένια τους· θα κάνουν εντομές στα χέρια τους και θα φορέσουν πένθιμα. 38 Στις στέγες των σπιτιών της Μωάβ και στα σοκάκια θρήνος ακούγεται.

«Θα σπάσω τους Μωαβίτες σαν δοχείο, που κανένας πια δεν το χρειάζεται», λέει ο Κύριος.

39 Θρηνήστε με τα λόγια αυτά: «Πώς κατατροπώθηκαν οι Μωαβίτες! Και τι ντροπή γι’ αυτούς να οπισθοχωρήσουν!» Έτσι οι Μωαβίτες θα είναι στο εξής περίγελως κι οι γείτονές τους σαν θα τους βλέπουν, θα νιώθουν φρίκη.

40 Ο Κύριος λέει: «Ο εχθρός σαν τον αετό θα πετάξει μ’ απλωμένα τα φτερά του πάνω από τη χώρα των Μωαβιτών».

41 Οι πόλεις θα κυριευθούν, τα φρούρια θα καταληφθούν· τη μέρα εκείνη οι καρδιές των γενναίων πολεμιστών της Μωάβ γεμάτες τρόμο θα χτυπούν σαν την καρδιά γυναίκας που γεννάει. 42 Οι Μωαβίτες θα εξαφανιστούν μέσ’ από τους λαούς, γιατί επαναστάτησαν ενάντια στον Κύριο.

43 «Τρόμος, λάκκοι και παγίδες περιμένουν τους Μωαβίτες», λέει ο Κύριος. 44 «Αυτός που θα ξεφύγει απ’ το φόβο θα πέσει στο λάκκο· κι αυτός που θα βγεί από το λάκκο θα πιαστεί στην παγίδα, γιατί έφτασε ο χρόνος της τιμωρίας των Μωαβιτών».

45 Αυτοί που ξέφυγαν, γυρεύουν εξαντλημένοι προστασία στην Εσεβών. Αλλά φωτιά πετιέται μέσ’ από την πόλη κι απ’ το παλάτι του βασιλιά Σιχόν.*Σιχόν. Αρχαιότατος βασιλιάς, που είχε βασιλέψει στην Εσεβών, κατά το Δτ 2:26 (πρβλ. Αρ 21:28). Φλόγα βγαίνει, που θα καταφάει τη χώρα των πολεμόχαρων Μωαβιτών από τα σύνορά της ως το κέντρο της. 46 Αλίμονό σας Μωαβίτες! Καταστράφηκες εσύ λαέ, που λάτρευες το θεό Χεμώς, γιατί οι γιοι κι οι θυγατέρες σας αιχμαλωτίστηκαν.

47 «Αλλά στις μέρες που θα ’ρθούν, εγώ θα επαναφέρω τους Μωαβίτες από την αιχμαλωσία», λέει ο Κύριος.

Εδώ τελειώνει η καταδικαστική απόφαση εναντίον των Μωαβιτών.

Mensagem acerca de Moabe

1 Acerca de Moabe:

Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel:

"Ai de Nebo, pois ficou destruída.

Quiriataim foi humilhada e capturada;

a torre segura*48.1 Ou Misgabe. foi humilhada e destroçada.

2 Moabe não é mais louvada;

em Hesbom tramam a sua ruína:

‘Venham! Vamos dar fim àquela nação!’.

Você também ficará calada, ó Madmém;

a espada a perseguirá.

3 Ouçam os gritos de Horonaim:

‘Devastação! Grande destruição!

4 Moabe está destruída!’.

De seus pequenos se ouve um grito.

5 Eles sobem pela encosta para Luíte,

chorando amargamente enquanto seguem;

na estrada que desce a Horonaim,

ouvem-se gritos angustiados por causa da destruição.

6 Fujam! Corram para salvar a vida;

tornem-se como um arbusto*48.6 Ou como Aroer. no deserto.

7 Uma vez que vocês confiam nos seus feitos e nas suas riquezas,

vocês também serão capturados,

e Camos irá para o exílio,

com os seus sacerdotes e líderes.

8 O destruidor virá contra todas as cidades,

e nenhuma delas escapará.

O vale se tornará em ruínas,

e o planalto será destruído,

como o Senhor falou.

9 Ponham sal sobre Moabe,

pois ela será deixada em ruínas;*48.9 Ou Deem asas a Moabe, pois ela voará para longe.

as suas cidades ficarão devastadas,

sem nenhum habitante.

10 "Maldito aquele que faz com negligência o trabalho do Senhor!

Maldito aquele que impede a sua espada de derramar sangue!

11 "Moabe tem estado tranquila desde a sua juventude,

como o vinho deixado com os seus resíduos;

não foi mudada de vasilha em vasilha

nem foi para o exílio.

Por isso, o seu sabor permanece o mesmo,

e o seu cheiro não mudou.

12 Portanto, certamente vêm dias", declara o Senhor,

"em que enviarei decantadores

que a decantarão;

eles esvaziarão as suas jarras

e as despedaçarão.

13 Então, Moabe se decepcionará com Camos,

assim como Israel se decepcionou com Betel,

em quem confiava.

14 "Como vocês podem dizer: ‘Somos guerreiros,

homens aptos para a guerra’?

15 Moabe foi destruída, e as suas cidades serão invadidas;

o melhor dos seus jovens desceu para a matança",

declara o Rei, cujo nome é Senhor dos Exércitos.

16 "A derrota de Moabe está próxima;

a sua desgraça vem rapidamente.

17 Lamentem por ela todos os seus vizinhos,

todos os que conhecem a sua fama.

Digam: ‘Como está quebrado

o cajado poderoso, o cetro glorioso!’.

18 "Desçam da sua glória

e sentem-se sobre o chão ressequido,

ó moradores da Filha de Dibom,

pois o destruidor de Moabe

veio para atacar vocês

e destruir as suas fortalezas.

19 Fiquem junto à estrada e vigiem,

vocês que vivem em Aroer.

Perguntem ao homem que foge e à mulher que escapa,

perguntem a eles: ‘O que aconteceu?’.

20 Moabe ficou envergonhada, pois está destroçada.

Lamentem-se e clamem!

Anunciem junto ao Arnom

que Moabe foi destruída.

21 O julgamento chegou às terras da planície:

a Holom, Jaza e Mefaate,

22 a Dibom, Nebo e Bete-Diblataim,

23 a Quiriataim, Bete-Gamul e Bete-Meom,

24 a Queriote e Bozra,

a todas as cidades de Moabe, distantes e próximas.

25 O poder*48.25 Hebraico: chifre. de Moabe foi eliminado;

o seu braço está quebrado",

declara o Senhor.

26 "Embriaguem-na,

pois ela se engrandeceu contra o Senhor.

Que Moabe se revolva no seu vômito

e seja objeto de zombaria.

27 Não foi Israel objeto de ridículo para você?

Foi ele encontrado na companhia de ladrões

para que você sacuda a cabeça

sempre que fala dele?

28 Abandonem as cidades! Habitem entre as rochas,

vocês que moram em Moabe!

Sejam como uma pomba que faz o seu ninho

nas bordas de um precipício.

29 "Temos ouvido do orgulho de Moabe:

da sua extrema arrogância,

do seu orgulho, da sua soberba

e da altivez do seu coração.

30 Conheço bem a sua arrogância", declara o Senhor.

"A sua fanfarrice é vazia e nada produz.

31 Por isso, eu me lamentarei por Moabe,

gritarei por causa de toda a terra de Moabe,

prantearei pelos habitantes de Quir-Heres.

32 Chorarei por vocês mais do que choro por Jazer,

ó videiras de Sibma.

Os seus ramos atravessavam o mar,

chegavam até o mar de Jazer.*48.32 A Septuaginta traz Os seus ramos atravessaram o mar, chegaram a Jazer.

O destruidor caiu sobre as suas frutas

e sobre as suas uvas.

33 A alegria e a satisfação se foram

das terras férteis de Moabe.

Interrompi a produção de vinho nos lagares.

Ninguém mais pisa as uvas com gritos de alegria.

Embora haja gritos,

não são de alegria.

34 "O grito de Hesbom é ouvido em Eleale e Jaaz,

desde Zoar até Horonaim e Eglate-Selisia,

pois até as águas do Ninrim secaram.*48.34 Hebraico: tornaram-se em desolação.

35 Em Moabe darei fim

àqueles que fazem ofertas nos santuários locais

e queimam incenso aos seus deuses", declara o Senhor.

36 "Por isso, o meu coração lamenta-se por Moabe como uma flauta;

lamenta-se como uma flauta pelos habitantes de Quir-Heres.

A riqueza que acumularam desapareceu.

37 Toda cabeça foi rapada,

e toda barba, cortada;

toda mão sofreu incisões,

e toda cintura foi coberta com pano de saco.

38 Em todos os terraços de Moabe

e nas praças,

não há nada senão pranto,

pois despedacei Moabe

como a um jarro que ninguém deseja", declara o Senhor.

39 "Como ela foi destruída! Como lamentam!

Como Moabe dá as costas, envergonhada!

Moabe tornou-se objeto de ridículo

e de pavor para todos os seus vizinhos".

40 Assim diz o Senhor:

"Vejam! Uma águia planando

estende as asas sobre Moabe.

41 Queriote será capturada,*48.41 Ou As cidades serão capturadas.

e as fortalezas serão tomadas.

Naquele dia, a coragem dos guerreiros de Moabe

será como a de uma mulher em trabalho de parto.

42 Moabe será destruída como nação,

pois ela se engrandeceu contra o Senhor.

43 Terror, ciladas e laço esperam por você,

ó povo de Moabe", declara o Senhor.

44 "Quem fugir do terror

cairá em uma cilada,

e quem sair da cilada

será apanhado em um laço.

Trarei sobre Moabe a hora do seu castigo",

declara o Senhor.

45 "Na sombra de Hesbom,

os fugitivos se encontram desamparados,

pois um fogo saiu de Hesbom,

e uma labareda, do meio de Seom,

que queima a testa dos homens de Moabe

e o crânio dos homens turbulentos.

46 Ai de você, ó Moabe!

O povo de Camos está destruído;

os seus filhos são levados para o exílio,

e as suas filhas, para o cativeiro.

47 "Contudo, trarei restauração a Moabe

nos dias que virão",

declara o Senhor.

Aqui termina a sentença sobre Moabe.