Jeremias 51

Η κρίση του Θεού εναντίον της Βαβυλώνος

1 Ο Κύριος λέει: «Εγώ θα σηκώσω άνεμο καταστροφικό ενάντια στη Βαβυλώνα και στους κατοίκους της.*στους κατοίκους της. Το εβρ. έχει «του Λεβ-Καμάι», που κατά λ. σημαίνει «της καρδιάς των αντιπάλων μου», είδος κρυπτογραφίας για τη Βαβυλώνα (πρβλ. κεφ. 25:26).2 Θα στείλω ξένους να χτυπήσουν τη Βαβυλώνα. Αυτοί θα τη λιχνίσουν σαν το άχυρο, που ο άνεμος το παρασέρνει· τη μέρα της συμφοράς θα περικυκλώσουν την πόλη και θα την ερημώσουν. 3 Θα δώσω εντολή οι τοξότες να στοχεύουν τους τοξότες της και όλους τους θωρακοφόρους στρατιώτες της: "μη λυπηθείτε τους νέους της! Καταστρέψτε όλη τη στρατιά της!"»

4 Οι νεκροί θα γεμίσουν τη χώρα των Βαβυλωνίων και οι πληγωμένοι από το ξίφος θα κείτονται στους δρόμους της. 5 Γιατί ο Θεός, ο Κύριος του σύμπαντος, δεν έχει εγκαταλείψει τους κατοίκους του Ισραήλ και του Ιούδα, αν και η χώρα τους γέμισε ανομίες ενάντια στον Άγιο Θεό του Ισραήλ. 6 Φύγετε απ’ τη Βαβυλώνα για να γλιτώσετε, κάτοικοι του Ισραήλ και του Ιούδα! Μη χαθείτε εξαιτίας της ανομίας της! Ήρθε ο καιρός να εκδικηθεί ο Κύριος, ν’ ανταποδώσει στους Βαβυλώνιους ανάλογα με τα έργα τους.

7 Χρυσό ποτήρι στου Κυρίου το χέρι ήταν η Βαβυλώνα, που μεθούσε όλη την οικουμένη. Απ’ το κρασί της έπιναν τα έθνη και παραφρονούσαν. 8 Ξαφνικά αυτό το ποτήρι έπεσε και συντρίφθηκε. Έθνη θρηνήστε γι’ αυτήν! Βάλτε βάλσαμο στον πόνο της, ίσως γιατρευτεί. 9 Αλλά τα έθνη απάντησαν: «Μεταχειριστήκαμε φάρμακα για τη Βαβυλώνα, αλλά δεν γιατρεύτηκε. Εγκαταλείψτε την κι ας γυρίσουμε καθένας στη χώρα του, γιατί η καταδίκη της έφτασε ως τον ουρανό, υψώθηκε ως τα σύννεφα».

10 Οι κάτοικοι του Ισραήλ και του Ιούδα λένε: «Ο Κύριος μας έδωσε το δίκιο μας. Ελάτε να διηγηθούμε στη Σιών το έργο του Κυρίου του Θεού μας!»

Οι Μήδοι πραγματοποιούν την τιμωρία του Θεού

11 Ο Κύριος υποκίνησε τους βασιλιάδες της Μηδίας *βασιλιάδες της Μηδίας. Οι βασιλιάδες που νικήθηκαν από τον Κύρο, υποχρεώθηκαν να τον υποστηρίξουν για να στραφεί εναντίον της Βαβυλώνας. με σκοπό να καταστρέψουν τη Βαβυλώνα· η εκδίκηση του Κυρίου είναι εκδίκηση για το ναό του: «Ακονίστε τα βέλη! Ετοιμάστε τις ασπίδες! 12 Δώστε το σήμα της επίθεσης στα τείχη της Βαβυλώνας! Ενισχύστε τη φρουρά! Βάλτε σκοπιές! Στήστε παγίδες!» Ο Κύριος πραγματοποιεί ό,τι έχει αποφασίσει κι ό,τι έχει εξαγγείλει ενάντια στους κατοίκους της Βαβυλώνας.

13 Εσείς που κατοικείτε πλάι στα πλατιά ποτάμια κι έχετε πολλούς θησαυρούς, ήρθε το τέλος σας! Πράγματι, αρκετά παράνομα κέρδη αποκτήσατε. 14 Ο Κύριος του σύμπαντος υποσχέθηκε με όρκο στον εαυτό του να φέρει εχθρούς που θα επιτεθούν ενάντια στη Βαβυλώνα σαν πλήθος ακρίδες, αλαλάζοντας εναντίον σας.

15 Αυτός δημιούργησε τη γη με τη δύναμή του· στερέωσε την οικουμένη με τη σοφία του και άπλωσε τους ουρανούς με τη σύνεσή του. 16 Όταν αυτός διατάζει συγκεντρώνονται πλήθος τα νερά στον ουρανό και ανεβαίνουν σύννεφα από τις άκρες της γης. Δημιουργεί αστραπές που φέρνουν βροχή κι εξαποστέλλει τον άνεμο από τις αποθήκες του. 17 Έτσι όλοι οι άνθρωποι αποδεικνύονται ανόητοι παρ’ όλα όσα ξέρουν. Ντροπιάζονται οι κατασκευαστές των ειδώλων, γιατί τα χυτά τους είδωλα είναι ψεύτικα· δεν υπάρχει σ’ αυτά πνοή. 18 Είναι όλα τους ματαιότητα και έργο πλάνης· στον καιρό της τιμωρίας τους θα καταστραφούν. 19 Ο Θεός του Ισραήλ δεν είναι σαν αυτά. Αυτός είναι ο δημιουργός των πάντων· και διάλεξε το λαό του Ισραήλ για να του ανήκει. Κύριος του σύμπαντος είναι το όνομά του.

Το τέλος της Βαβυλώνας

20 Ο Κύριος λέει: «Βαβυλώνα, είσαι το σφυρί μου, το όπλο του πολέμου. Μ’ εσένα σύντριψα τα έθνη και κατέστρεψα τα βασίλεια. 21 Μ’ εσένα σύντριψα άλογα και καβαλάρηδες, άμαξες μαζί με τους οδηγούς τους. 22 Σύντριψα άντρες και γυναίκες, γέρους και νέους, αγόρια και κορίτσια. 23 Μ’ εσένα σύντριψα βοσκούς με τα κοπάδια τους, γεωργούς με το ζευγάρι τα ζώα τους, κυβερνήτες κι αξιωματούχους. 24 Αλλά θα δείτε», λέει ο Κύριος, «πώς θ’ ανταποδώσω στη Βαβυλώνα και στους κατοίκους της όλο το κακό που έκαναν ενάντια στη Σιών.

25 »Είμαι εναντίον σου, Βαβυλώνα, βουνό καταστροφής», λέει ο Κύριος, «που κατέστρεψες όλη τη γη. Θ’ απλώσω το χέρι μου εναντίον σου και θα σε κατρακυλίσω από τους βράχους· θα σε κάνω βουνό της στάχτης. 26 Δε θα απομείνει σ’ εσένα ούτε πέτρα για να χρησιμοποιηθεί είτε στη γωνία είτε στο θεμέλιο· θα μείνεις έρημη για πάντα!»

Το τέλος της Βαβυλώνας πλησιάζει

27 Δώστε το σήμα της επίθεσης ενάντια στη Βαβυλώνα! Σαλπίστε με τη σάλπιγγα ν’ ακούσουν όλα τα έθνη! Ετοιμάστε τα να πολεμήσουν εναντίον της! Πείτε στα βασίλεια του Αραράτ, του Μίνι και του Ασκενάζ*Αραράτ...Μίνι...Ασκενάζ. Περιοχές της Αρμενίας, οι οποίες εκείνη την εποχή ανήκαν στους Μήδους ή στους Πέρσες. να επιτεθούν εναντίον της. Διατάξτε αξιωματικούς να συγκεντρώσουν στρατιώτες. Μαζέψτε άλογα πολλά σαν σμήνος από ακρίδες. 28 Ετοιμάστε τα έθνη να πολεμήσουν εναντίον της, τους βασιλιάδες της Μηδίας*βασιλιάδες της Μηδίας. Βλ. υποσ. εις κεφ. 51:11. με τους κυβερνήτες και τους αξιωματούχους της και όλες τις χώρες που είναι κάτω από την εξουσία τους. 29 Η γη θα σειστεί και θα πονέσει, γιατί ο Κύριος θα εκτελέσει τα σχέδιά του ενάντια στη Βαβυλώνα και θα την ερημώσει· κανείς πια δε θα κατοικεί σ’ αυτήν.

30 Οι πολεμιστές της Βαβυλώνας απόκαμαν να πολεμάνε κι έμειναν στα οχυρώματα· έχασαν τη δύναμή τους δείλιασαν σαν γυναίκες. Τα σπίτια της πόλης κάηκαν, οι αμπάρες της συντρίφθηκαν. 31 Ο ένας ταχυδρόμος τρέχει πίσω από τον άλλον, ο ένας αγγελιοφόρος ακολουθεί τον άλλο, για ν’ αναγγείλουν στο βασιλιά της Βαβυλώνας πως η πόλη κυριεύθηκε απ’ άκρη σ’ άκρη! 32 «Τα περάσματα πιάστηκαν και οι καλαμιώνες κάηκαν! Οι πολεμιστές μας πανικοβλήθηκαν!»

33 Ο Κύριος του σύμπαντος, ο Θεός του Ισραήλ, λέει: «Η όμορφη Βαβυλώνα είναι σαν ένα αλώνι που το ’χουν κιόλας ετοιμάσει για να ποδοπατήσουν το σιτάρι. Ακόμα λίγο και θα ’ρθεί γι’ αυτήν ο καιρός του θερισμού».

Ο Θεός αναλαμβάνει να υποστηρίξει το λαό του

34 Ο Ναβουχοδονόσορ, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, μάς τάραξε, μας κατασπάραξε, μας άφησε σαν αδειανό δοχείο. Μας κατάπιε σαν δράκοντας· γέμισε την κοιλιά του με τα τρυφερά μας κομμάτια και το υπόλοιπο το πέταξε. 35 Οι κάτοικοι της Σιών θα πουν: «Η αδικία που έγινε σ’ εμάς, να γίνει και στη Βαβυλώνα· γι’ αυτά που υποφέραμε εμείς, ας πληρώσουν οι κάτοικοι της Βαβυλώνας».

36 Ο Κύριος απαντάει στην Ιερουσαλήμ: «Εγώ θα σας υποστηρίξω και θα πάρω εκδίκηση για σας! Θα ξηράνω τα ποτάμια της Βαβυλώνας και θα στερέψω τις πηγές της. 37 Η πόλη θα γίνει σωρός από λιθάρια και κατοικία τσακαλιών· θα προκαλεί κατάπληξη και φρίκη. Κανένας δε θα υπάρχει να κατοικεί σ’ αυτήν.

38 »Ας βρυχιούνται όλοι μαζί οι Βαβυλώνιοι σαν τα λιοντάρια· ας σκούζουν σαν τα λιονταράκια. 39 Όταν θα έχουν εξαφθεί στα συμπόσιά τους θα τους ποτίσω ώσπου να μεθύσουν και να ’ρθούν στο κέφι· ύστερα για πάντα να κοιμηθούν, να μην ξυπνήσουνε ποτέ. 40 Θα τους πάω για σφάξιμο καθώς τ’ αρνιά, σαν τα κριάρια και τους τράγους».

Θρήνος για τη Βαβυλώνα

41 Πώς κυριεύτηκε η Σησάχ!*Σησάχ. Άλλο κρυπτογραφικό όνομα για τη Βαβυλώνα (βλ. κεφ. 25:26). Πώς κατακτήθηκε η πιο ένδοξη πόλη της γης! Πώς έγινε η Βαβυλώνα θέαμα απαίσιο για τα έθνη! 42 Η θάλασσα ανέβηκε πάνω απ’ τη Βαβυλώνα· τη σκέπασαν τ’ αγριεμένα κύματα. 43 Οι πόλεις της έχουν ολέθρια όψη· άνυδρη στέπα έγινε η γη της. Κανείς πια εκεί δεν κατοικεί ούτε κανείς μέσ’ από ’κει διαβαίνει.

Ο Βηλ και τα περίφημα τείχη θα πέσουν

44 Ο Κύριος λέει: «Θα λογαριαστώ με το Βηλ, το θεό της Βαβυλώνας, και θα τον κάνω να ξεράσει όλα όσα καταβρόχθισε. Τα έθνη πια δε θα συνάζονται για τη λατρεία του. Ακόμα και τα τείχη της Βαβυλώνας θα γκρεμιστούν.*Τα τείχη της Βαβυλώνας καταστράφηκαν το 485 π.Χ. από το βασιλιά Ξέρξη Α΄.

45 »Βγείτε μέσ’ απ’ αυτήν, λαέ μου, για να σωθείτε, γιατί ο φοβερός θυμός μου θα ξεσπάσει εναντίον της».

Παράκληση για τους Ισραηλίτες

46 Μην αποθαρρύνεστε και μη φοβάστε από τις φήμες που στη χώρα διαδίδονται. Γιατί κάθε χρονιά διαδίδεται και μια καινούργια φήμη, πότε η μια πότε η άλλη. Στη χώρα κυριαρχεί η καταδυνάστευση, κι ο ένας εξουσιαστής τον άλλο εξουσιαστή κοιτάζει να τον ρίξει. 47 Ο Κύριος λέει:

«Έρχεται ο καιρός που θα λογαριαστώ με τα είδωλα της Βαβυλώνας. Η χώρα θα καταντροπιαστεί, κι όλοι θα σκοτωθούν οι κάτοικοί της. 48 Τότε όλα όσα υπάρχουν στον ουρανό και στη γη θα φωνάξουν από χαρά, όταν θα πέσει η Βαβυλώνα στα χέρια του έθνους που θα έρθει απ’ το βορρά*απ’ το βορρά. Βλ. υποσ. εις κεφ. 50:3. για να την καταστρέψει».

Η αμετάκλητη απόφαση του Κυρίου

49 Η Βαβυλώνα προκάλεσε το θάνατο πολλών ανθρώπων σ’ όλη τη γη. Επειδή όμως προκάλεσε το θάνατο τόσων πολλών Ισραηλιτών, τώρα θα πέσει και η ίδια. 50 Εσείς που γλιτώσατε το θάνατο φύγετε, μη στέκεστε! Θυμηθείτε τον Κύριο, έστω και μακριά από την πατρίδα σας, θυμηθείτε την Ιερουσαλήμ.

51 Εσείς λέτε: «Μας απογοήτευσε ο Κύριος κι όλοι μάς κοροϊδεύουν. Η ντροπή σκέπασε το πρόσωπό μας, γιατί ξένοι μπήκαν στον άγιο ναό του Κυρίου». 52 Ο Κύριος όμως απαντάει: «Έρχονται μέρες που θα λογαριαστώ με τα είδωλα της Βαβυλώνας. Τότε σ’ όλη τη χώρα θ’ ακούγονται τα βογγητά των πληγωμένων. 53 Κι αν ακόμα η Βαβυλώνα υψωθεί ως τον ουρανό και κατασκευάσει εκεί οχυρό απόρθητο, εγώ κι εκεί ακόμη θα της στείλω τους εξολοθρευτές της».

Ο θόρυβος της μεγάλης πόλης θα πάψει

54 Ακούστε τις κραυγές που έρχονται απ’ τη Βαβυλώνα, τον κρότο της μεγάλης καταστροφής της χώρας. 55 Ο Κύριος καταστρέφει τη Βαβυλώνα και μετατρέπει τις φωνές της σε σιγή. Τα κύματα των εχθρών ξεσπούν απάνω της· ο ήχος τους ακούγεται σαν θόρυβος από πολλά νερά. 56 Ήρθε ο εξολοθρευτής ενάντια στη Βαβυλώνα κι οι μαχητές της πιάστηκαν, τα τόξα τους θρυμματίστηκαν· γιατί ο Κύριος είναι Θεός που κάνει ανταπόδοση κι εξάπαντος θ’ ανταποδώσει επάξια.

57 «Θα μεθύσω τους άρχοντές της και τους σοφούς της, τους κυβερνήτες της, τους αξιωματούχους της, και τους πολεμιστές της. Θα κοιμηθούν τον ύπνο τον αιώνιο και ποτέ πια δε θα ξυπνήσουν», λέει ο βασιλιάς που το όνομά του είναι Κύριος του σύμπαντος!

58 Ο Κύριος του σύμπαντος λέει: «Τα πλατιά τείχη της Βαβυλώνας τελείως θα γκρεμιστούν και οι ψηλές της πύλες θα πυρποληθούν».

Έτσι οι λαοί μάταια κουράζονται· και τα έθνη μοχθούν για τη φωτιά.

Το μήνυμα ρίχνεται στον Ευφράτη

59,60 Το τέταρτο έτος της βασιλείας του, ο βασιλιάς του Ιούδα Σεδεκίας πήγε στη Βαβυλώνα. Τον συνόδευε ο Σεραΐας, γιος του Νηρία κι εγγονός του Μαασία, αρμόδιος για το κατάλυμα του βασιλιά. Στο μεταξύ ο Ιερεμίας είχε γράψει σ’ ένα βιβλίο όλες αυτές τις συμφορές που πρόκειτο να συμβούν στη Βαβυλώνα. Έδωσε λοιπόν αυτό το βιβλίο στο Σεραΐα και του είπε: 61 «Όταν φτάσεις στη Βαβυλώνα, φρόντισε να διαβάσεις δυνατά στο λαό όλα όσα είναι γραμμένα εδώ. 62 Έπειτα να προσευχηθείς μ’ αυτά τα λόγια: "εσύ, Κύριε, μίλησες γι’ αυτό τον τόπο και είπες ότι θα τον καταστρέψεις, έτσι που να μην απομείνει τίποτα ζωντανό σ’ αυτόν, ούτε άνθρωπος ούτε ζώο, αλλά να ερημωθεί για πάντα". 63 Αφού τελειώσεις την ανάγνωση του βιβλίου προς το λαό, θα δέσεις σ’ αυτό μια πέτρα και θα το ρίξεις στον ποταμό Ευφράτη, 64 και θα πεις: "έτσι θα βυθιστεί η Βαβυλώνα! Θα βουλιάξει και δε θα σηκωθεί ποτέ πια, ύστερα από τα δεινά που ο Κύριος θα φέρει πάνω της. Οι Βαβυλώνιοι θα αποδυναμωθούν"».

Εδώ τελειώνουν τα λόγια του Ιερεμία.

1 Assim diz o Senhor:

"Vejam! Incitarei um espírito*51.1 Ou vento; também no versículo 11. destruidor

contra a Babilônia, contra o povo de Lebe-Camai.*51.1 Lebe-Camai é um criptograma para Caldeia, isto é, a Babilônia. Essa expressão significa coração dos meus adversários.

2 Enviarei estrangeiros para a Babilônia

a fim de peneirá-la como trigo e devastar a sua terra.

No dia da sua desgraça,

virão contra ela de todos os lados.

3 Que o arqueiro não arme o seu arco

nem vista a sua armadura.

Não poupem os seus jovens guerreiros;

separem para destruição o seu exército.*51.3 O termo hebraico indica um ato de consagração irrevogável a Deus, geralmente por meio da destruição de um objeto ou de seres vivos.

4 Eles cairão mortos na Babilônia,*51.4 Ou Caldeia; também nos versículos 24 e 35.

mortalmente feridos nas suas ruas.

5 Israel e Judá não foram abandonadas

como viúvas pelo seu Deus,

o Senhor dos Exércitos,

embora a terra dos babilônios*51.5 Ou caldeus. esteja cheia de culpa

diante do Santo de Israel.

6 "Fujam da Babilônia! Cada um por si!

Não sejam destruídos por causa da iniquidade dela.

É hora da vingança do Senhor;

ele lhe pagará o que ela merece.

7 A Babilônia era um cálice de ouro nas mãos do Senhor;

ela embriagou a terra toda.

As nações beberam o seu vinho;

por isso, enlouqueceram.

8 A Babilônia caiu de repente e ficou arruinada.

Lamentem-se por ela!

Consigam bálsamo para a sua ferida;

talvez ela possa ser curada.

9 " ‘Gostaríamos de ter curado Babilônia,

mas ela não pode ser curada;

deixem-na e vamos,

cada um para a sua própria terra,

pois o julgamento dela chega ao céu,

eleva-se tão alto quanto as nuvens.

10 " ‘O Senhor nos fez justiça;*51.10 A Septuaginta traz O Senhor levou para fora o julgamento dele.

venham, contemos em Sião

o que o Senhor, o nosso Deus, tem feito’.

11 "Afiem as flechas!

Peguem os escudos!

O Senhor incitou o espírito dos reis dos medos,

porque o seu propósito é destruir a Babilônia.

O Senhor se vingará,

se vingará do seu templo.

12 Ergam o estandarte para atacar os muros da Babilônia!

Reforcem a guarda!

Posicionem as sentinelas!

Preparem uma emboscada!

O Senhor executará o seu plano,

o que ameaçou fazer contra os habitantes da Babilônia.

13 Você que vive junto a muitas águas

e está rico de tesouros,

chegou o seu fim,

a hora de você ser eliminado.

14 O Senhor dos Exércitos jurou por si mesmo:

‘Com certeza a encherei de homens,

como um enxame de gafanhotos,

e eles gritarão triunfantes sobre você’.

15 "Mas foi Deus quem fez a terra com o seu poder;

ele firmou o mundo com a sua sabedoria

e estendeu os céus com o seu entendimento.

16 Ao som do seu trovão, as águas no céu rugem

e formam-se nuvens desde os confins da terra.

Ele faz os relâmpagos para a chuva

e faz sair o vento dos seus depósitos.

17 "Esses homens todos são estúpidos e ignorantes;

cada ourives é envergonhado pela imagem que esculpiu.

As suas imagens esculpidas são uma fraude,

não têm fôlego de vida.

18 Elas são inúteis, objetos de zombaria.

Quando vier o julgamento delas, perecerão.

19 Aquele que é a Porção de Jacó não é como essas imagens,

pois ele é quem forma todas as coisas,

e Israel é a tribo da sua propriedade.

Senhor dos Exércitos é o seu nome.

20 "Você é o meu martelo,

a minha arma de guerra.

Com você eu despedaço nações,

com você eu destruo reinos,

21 com você despedaço cavalo e cavaleiro,

com você despedaço carro de guerra e condutor,

22 com você despedaço homem e mulher,

com você despedaço velho e jovem,

com você despedaço rapaz e moça,

23 com você despedaço pastor e rebanho,

com você despedaço lavrador e bois,

com você despedaço governadores e oficiais.

24 "Retribuirei à Babilônia e a todos os que vivem na Babilônia*51.24 Ou Caldeia; também no versículo 35. toda a maldade que fizeram em Sião diante dos olhos de vocês", declara o Senhor.

25 "Estou contra você, ó montanha destruidora,

você que destrói a terra inteira",

declara o Senhor.

"Estenderei a mão contra você;

eu a farei rolar dos penhascos

e farei de você uma montanha queimada.

26 Nenhuma pedra sua será cortada para servir de pedra angular,

nem para alicerce,

pois você estará arruinada para sempre", declara o Senhor.

27 "Ergam um estandarte na terra!

Toquem a trombeta entre as nações!

Preparem as nações para o combate contra ela;

convoquem contra ela estes reinos:

Ararate, Mini e Asquenaz.

Nomeiem um comandante contra ela;

lancem os cavalos ao ataque como um enxame de gafanhotos.

28 Preparem as nações para o combate contra ela:

os reis dos medos,

os seus governadores, todos os seus oficiais

e todos os países que governam.

29 A terra treme e se contorce de dor,

pois permanecem em pé os planos do Senhor contra a Babilônia:

desolar a terra da Babilônia

para que fique desabitada.

30 Os guerreiros da Babilônia pararam de lutar;

permanecem nas suas fortalezas.

A força deles acabou;

tornaram-se como mulheres.

As habitações dela estão incendiadas;

as trancas das suas portas estão quebradas.

31 Um emissário vai após outro,

e um mensageiro sai após outro mensageiro

para anunciar ao rei da Babilônia

que a sua cidade inteira foi capturada,

32 os vaus do rio foram tomados,

a vegetação dos pântanos foi incendiada,

e os soldados ficaram aterrorizados."

33 Assim diz o Senhor dos Exércitos, o Deus de Israel:

"A Filha da Babilônia é como uma eira

no período em que é pisada e aplanada;

a época da colheita logo chegará para ela".

34 "Nabucodonosor, rei da Babilônia,

devorou-nos, lançou-nos em confusão,

fez de nós um jarro vazio.

Tal como uma serpente, ele nos engoliu,

encheu o seu estômago com as nossas iguarias

e, então, nos vomitou.

35 Que a violência cometida contra a nossa carne*51.35 Ou feita a nós e aos nossos filhos. esteja sobre a Babilônia",

dizem os habitantes de Sião.

"Que o nosso sangue esteja sobre aqueles que moram na Babilônia",

diz Jerusalém.

36 Por isso, assim diz o Senhor:

"Vejam, defenderei a causa de vocês

e os vingarei;

secarei o seu mar

e esgotarei as suas fontes.

37 A Babilônia se tornará um amontoado de ruínas,

uma habitação de chacais,

objeto de pavor e de zombaria,

um lugar onde ninguém vive.

38 O seu povo todo ruge como leõezinhos,

rosnam como filhotes de leão.

39 Quando estiverem com calor,

prepararei um banquete para eles

e os deixarei bêbados,

para que fiquem bem alegres

e, então, durmam e jamais acordem",

declara o Senhor.

40 "Eu os farei descer

como cordeiros para o matadouro,

como carneiros e bodes.

41 "Como Sesaque*51.41 Sesaque é um criptograma para Babilônia. será capturada!

Como o orgulho de toda a terra será tomado!

Que horror a Babilônia

será entre as nações!

42 O mar se levantará sobre a Babilônia;

as suas ondas agitadas a cobrirão.

43 As suas cidades serão arrasadas,

tornando-se uma terra seca e deserta,

uma terra onde ninguém mora,

pela qual nenhum homem passa.

44 Castigarei Bel na Babilônia

e o farei vomitar o que engoliu.

As nações nunca mais acorrerão a ele

nem ficará de pé o muro da Babilônia.

45 "Saia dela, meu povo!

Cada um salve a sua vida

da ardente ira do Senhor.

46 Não desanimem*51.46 Hebraico: Que não enfraqueça o coração de vocês. nem tenham medo

quando ouvirem rumores na terra;

em um ano virá um rumor e, no ano seguinte, outro rumor;

rumor de violência na terra

e de governante contra governante.

47 Portanto, certamente vêm dias

quando castigarei as imagens esculpidas da Babilônia;

toda a sua terra será envergonhada,

e todos os seus mortos jazerão no meio dela.

48 Então, o céu e a terra e tudo o que existe neles

gritarão de alegria por causa da Babilônia,

pois do norte destruidores a atacarão",

declara o Senhor.

49 "Da mesma forma, a Babilônia cairá por causa dos mortos de Israel,

assim como os mortos de toda a terra

caíram por causa da Babilônia.

50 Vocês que escaparam da espada,

saiam! Não permaneçam!

Lembrem-se do Senhor em uma terra distante

e pensem em Jerusalém.

51 "Vocês dirão: ‘Estamos envergonhados,

pois fomos insultados

e a vergonha cobre o nosso rosto,

porque estrangeiros entraram

nos lugares santos do templo do Senhor’.

52 "Portanto, certamente vêm dias", declara o Senhor,

"em que castigarei as suas imagens esculpidas;

e por toda a sua terra

os feridos gemerão.

53 Mesmo que a Babilônia chegue ao céu

e fortifique no alto a sua fortaleza,

enviarei destruidores contra ela",

declara o Senhor.

54 "Vem da Babilônia o som de um grito;

o som de grande destruição

vem da terra dos babilônios.

55 O Senhor destruirá a Babilônia;

ele silenciará o seu grande ruído.

Ondas de inimigos avançarão como grandes águas;

o rugir das suas vozes ressoará.

56 Um destruidor virá contra a Babilônia;

os seus guerreiros serão capturados,

e os seus arcos serão quebrados.

Pois o Senhor é um Deus de retribuição;

ele retribuirá plenamente.

57 Embebedarei os seus líderes, os seus sábios,

os seus governadores, os seus oficiais e os seus guerreiros.

Eles dormirão para sempre e jamais acordarão",

declara o Rei, cujo nome é Senhor dos Exércitos.

58 Assim diz o Senhor dos Exércitos:

"O largo muro da Babilônia será desmantelado,

e as suas altas portas serão incendiadas.

Os povos se exaurem por nada,

e o trabalho das nações não passa de combustível para as chamas".

59 Esta é a ordem que o profeta Jeremias deu ao responsável pelo acampamento, Seraías, filho de Nerias, filho de Maaseias, quando ele foi à Babilônia com Zedequias, rei de Judá, no quarto ano do seu reinado. 60 Jeremias escreveu em um rolo todas as desgraças que sobreviriam à Babilônia, tudo que fora registrado acerca da Babilônia. 61 Ele disse a Seraías:

— Quando você chegar à Babilônia, tenha o cuidado de ler todas estas palavras em alta voz. 62 Então, diga: "Ó Senhor, tu disseste que destruirás este lugar, para que nem homem nem animal vivam nele, pois ficará em ruínas para sempre". 63 Quando você terminar de ler este rolo, amarre nele uma pedra e atire-o no meio do Eufrates. 64 Então, diga: "Assim Babilônia afundará para nunca mais se erguer, por causa da desgraça que trarei sobre ela. E o seu povo cairá".

Aqui terminam as palavras de Jeremias.