Jeremias 3

Η αμετανόητη πόρνη

1 Ο Κύριος λέει: «Αν κάποιος διώξει τη γυναίκα του, κι αυτή πάει και γίνει γυναίκα άλλου, μπορεί ο πρώτος να την ξαναπαντρευτεί; Όχι. Δεν είν’ αυτή η χώρα εντελώς μολυσμένη;*μολυσμένη. Βλ. Δτ 24:1-4. Εσύ, Ισραήλ, πόρνεψες μ’ εραστές πολλούς και τώρα θέλεις να γυρίσεις σ’ εμένα; 2 Σήκω τα μάτια σου στους λόφους και δες πού δεν επόρνεψες; Σε ποιους δρόμους δεν κάθισες προσμένοντας τους εραστές σου, καθώς ο Άραβας στην έρημο, που καρτεράει το θύμα του; Με τις πορνείες σου και τις κακίες σου μόλυνες τη γη. 3 Γι’ αυτό δεν έπεσαν βροχές φθινόπωρο ούτε άνοιξη. Μοιάζεις πόρνη ξεδιάντροπη και τα λάθη σου δεν τ’ αναγνωρίζεις. 4 Και τώρα μου λες: "πατέρα μου, που μ’ αγαπάς από παιδί, 5 δε θα ’σαι αιώνια μαζί μου οργισμένος, δεν είν’ έτσι;" Αυτά είπες, Ισραήλ, αλλά δεν παύεις πεισματικά να κάνεις όσα κακά μπορείς».

Οι δυο μοιχαλίδες αδερφές

6 Την εποχή της βασιλείας του Ιωσία ο Κύριος μου είπε: «Είδες τι έπραξε αυτή η άπιστη γυναίκα, ο Ισραήλ; Πήγε πάνω σε κάθε ψηλό βουνό και κάτω από κάθε σκιερό δέντρο και πόρνεψε εκεί. 7 Κι αναλογίστηκα: Αφού χορτάσει μ’ όλα αυτά, θα γυρίσει σ’ εμένα· αλλά δε γύρισε. Και τα είδε αυτά ο Ιούδας, η άπιστη αδερφή του Ισραήλ. 8 Ακόμα είδα και τούτο: ότι ενώ εγώ έδιωξα τον Ισραήλ, την άπιστη γυναίκα, για όλες τις μοιχείες που είχε διαπράξει και της έδωσα το έγγραφο του διαζυγίου, ωστόσο η άλλη άπιστη γυναίκα, ο Ιούδας, δε φοβήθηκε αλλά πήγε και πόρνεψε κι εκείνη. 9 Με την αδιάντροπη πορνεία του μόλυνε τη χώρα και μοίχευε λατρεύοντας λιθάρια και ξύλα. 10 Και μ’ όλα αυτά ο Ιούδας, η άπιστη αδερφή του Ισραήλ, δεν επέστρεψε σ’ εμένα μ’ όλη του την καρδιά, αλλά προσποιητά. Εγώ το λέω, ο Κύριος».

Η επιστροφή του Ισραήλ είναι εφικτή

11 Ο Κύριος μου είπε: «Μολονότι ο Ισραήλ είχε απομακρυνθεί από μένα, αποδείχτηκε δικαιότερος από τον άπιστο Ιούδα. 12 Πήγαινε, λοιπόν, φώναξε κατά το βορρά*κατά το βορρά. Βλ. υποσ. εις κεφ. 1:14. και πες: "ο Κύριος λέει: Γύρνα πίσω, άπιστη γυναίκα, Ισραήλ· δε θέλω να ξεσπάσει πάνω σου η οργή μου, γιατί εγώ είμαι πολυεύσπλαχνος. Δε θα είμαι για πάντα οργισμένος. 13 Μονάχα παραδέξου την ανομία σου, ότι απίστησες σ’ εμένα, τον Κύριο, το Θεό σου· στους ξένους παραδόθηκες θεούς κάτω από κάθε σκιερό δέντρο, και δεν υπάκουσες στις εντολές μου"».

Ελπίδα για τον Ιούδα και μετά την καταστροφή του

14 «Γυρίστε πίσω», λέει ο Κύριος, «παραστρατημένα παιδιά, γιατί σ’ εμένα ανήκετε. Θα πάρω έναν δυο από κάθε πόλη και φυλή και θα τους φέρω στη Σιών. 15 Θα σας δώσω ποιμένες όπως τους θέλω εγώ, και θα σας φροντίζουν με σύνεση και κατανόηση.

16 »Τότε», συνέχισε ο Κύριος, «όταν θα ’χετε γίνει πολυάριθμοι και θα ’χετε αυξηθεί στη χώρα αυτή, κανείς δε θα μιλάει πια για την κιβωτό της διαθήκης του Κυρίου ούτε κανείς θα τη σκέφτεται ούτε θα τη θυμάται ούτε θα τη χρειάζεται ούτε και θα την ξαναφτιάξει κανείς. 17 Εκείνον τον καιρό θα αποκαλούν την Ιερουσαλήμ "Θρόνο του Κυρίου" και θα συγκεντρώνονται σ’ αυτήν όλα τα έθνη στ’ όνομα του Κυρίου· δε θ’ ακολουθούν τις διαθέσεις της πονηρής καρδιάς τους. 18 Τότε θα ενωθεί ο Ιούδας με τον Ισραήλ, και θα ’ρθουνε μαζί από τη χώρα του βορρά στη χώρα που έδωσα στους πατέρες σας να την έχουν στην κατοχή τους».

Αχαριστία και απιστία του Ισραήλ

19 Ο Κύριος λέει: «Είχα αποφασίσει να σε δεχτώ σαν γιο μου,*σαν γιο μου. Ο Ισραήλ εδώ παρομοιάζεται με γιο, γιατί συνήθως οι κόρες δεν διεκδικούσαν κληρονομιά. και να σου δώσω μια ονειρεμένη χώρα ιδιοκτησία σου, ένδοξη ανάμεσα στα έθνη. Κι αναλογιζόμουν ότι θα με αποκαλούσες "πατέρα" κι από μένα δεν θ’ απομακρυνόσουν. 20 Αλλά όπως μια γυναίκα απιστεί στον άντρα της, έτσι απίστησες σ’ εμένα, Ισραήλ».

Το παράπονο του Ιούδα και η πρόσκληση του Θεού για επιστροφή

21 Φωνή ακούστηκε από τους λόφους, θρήνος και παρακλήσεις των Ισραηλιτών, επειδή πήραν το στραβό δρόμο, λησμόνησαν τον Κύριο, το Θεό τους. 22 Αλλά ο Κύριος λέει: «Επιστρέψτε παραστρατημένα παιδιά· θα αποκαταστήσω το παραστράτημά σας».

«Ναι, Κύριε, ερχόμαστε σ’ εσένα, γιατί εσύ είσαι ο Θεός μας. 23 Στ’ αλήθεια, η θορυβώδης πολυπραγμοσύνη*η θορυβώδης πολυπραγμοσύνη. Υπονοούνται οι ειδωλολατρικές τελετές. πάνω στα βουνά και στους λόφους δε μας βοηθάει· η βοήθειά μας, Κύριε, Θεέ μας, μόνο από σένα προέρχεται. 24 Από παλιά ο Βάαλ κατέφαγε καθετί που οι πρόγονοί μας είχαν αποκτήσει: τα πρόβατά μας, τα βόδια μας, τους γιους μας και τις κόρες μας. 25 Ζούμε μέσα στη ντροπή, βυθισμένοι στην ατιμία μας. Έτσι μας αξίζει, γιατί αμαρτήσαμε στον Κύριο, το Θεό μας, εμείς και οι πρόγονοί μας, από παλιά μέχρι σήμερα· δεν υπακούσαμε στις εντολές του».

1 "Se um homem se divorciar da sua mulher

e, depois da separação, ela se casar com outro homem,

poderá o primeiro marido voltar para ela?

Não seria a terra totalmente contaminada?

Contudo, você tem se prostituído com muitos amantes

e agora quer voltar para mim?",

declara o Senhor.

2 "Levante os olhos para as colinas áridas e veja:

Há algum lugar onde você não foi desonrada?

Como um nômade no deserto,

você se assentou à beira do caminho à espera de amantes.

Você contaminou a terra

com a sua prostituição e com a sua impiedade.

3 Por isso, as chuvas foram retidas,

e não veio chuva na primavera.

Todavia, apresentando-se declaradamente como prostituta,

você se recusa a corar de vergonha.

4 Você não acabou de me chamar:

‘Meu Pai, amigo da minha juventude?

5 Ficarás irado para sempre?

O teu ressentimento permanecerá até o fim?’.

É assim que você fala,

mas faz todo o mal que pode".

A infidelidade de Israel

6 Durante o reinado do rei Josias, o Senhor me disse:

— Você viu o que fez Israel, a infiel? Subiu em todo monte elevado e foi para debaixo de toda árvore verdejante a fim de prostituir-se. 7 Depois de ter feito tudo isso, pensei que ela voltaria para mim, mas não voltou, e a sua irmã traidora, Judá, viu essas coisas. 8 Viu*3.8 Conforme um manuscrito do Texto Massorético, a Septuaginta e a Versão Siríaca. O Texto Massorético traz Eu vi. também que dei à infiel Israel uma certidão de divórcio e a mandei embora, por causa de todos os seus adultérios. Entretanto, a sua irmã Judá, a traidora, também se prostituiu, sem temor algum. 9 Por ter feito pouco caso da imoralidade, Judá contaminou a terra, cometendo adultério com ídolos de pedra e madeira. 10 Apesar de tudo isso, a sua irmã Judá, a traidora, não voltou para mim de todo o coração, mas sim com fingimento — declara o Senhor.

11 O Senhor me disse:

— Israel, a infiel, é mais justa do que Judá, a traidora. 12 Vá e proclame esta mensagem para os lados do norte:

"Volte, ó infiel Israel", declara o Senhor.

"Não mais franzirei a testa cheio de ira contra você,

pois eu sou fiel", declara o Senhor.

"Não ficarei irado para sempre.

13 Reconheça, porém, o seu pecado:

você se rebelou contra o Senhor, o seu Deus,

e ofereceu os seus favores a deuses estranhos,

debaixo de toda árvore verdejante,

e não me obedeceu",

declara o Senhor.

14 — Voltem, filhos rebeldes! Pois eu sou o marido*3.14 Ou senhor. de vocês — declara o Senhor. — Tomarei vocês, um de cada cidade e dois de cada clã, e os trarei de volta a Sião. 15 Então, darei a vocês governantes conforme a minha vontade, que os dirigirão com conhecimento e entendimento. 16 Quando vocês aumentarem e se multiplicarem na sua terra naqueles dias — declara o Senhor —, não dirão mais: "A arca da aliança do Senhor". Não pensarão mais nisso nem se lembrarão dela; não sentirão a sua falta nem se fará outra arca. 17 Naquela época, chamarão Jerusalém de O Trono do Senhor, e todas as nações se reunirão para honrar o nome do Senhor em Jerusalém. Não mais viverão segundo a obstinação do seu coração para fazer o mal. 18 Naqueles dias, o povo de Judá caminhará com o povo de Israel, e juntos voltarão do norte para a terra que dei como herança aos seus antepassados.

19 "Eu mesmo disse:

" ‘Com que alegria eu a trataria como se tratam filhos

e daria uma terra desejável a você,

a mais bela herança entre as nações!’.

Pensei que você me chamaria ‘Pai’

e que não deixaria de seguir-me.

20 Mas, como a mulher que trai o marido,

assim você tem sido infiel comigo, ó povo de Israel",

declara o Senhor.

21 Ouve-se um choro nas colinas áridas,

o pranto de súplica dos israelitas,

porque perverteram os seus caminhos

e se esqueceram do Senhor, o seu Deus.

22 "Voltem, filhos rebeldes!

Eu os curarei da sua rebeldia".

"Sim!", o povo responde.

"Nós viremos a ti, pois tu és o Senhor, o nosso Deus.

23 De fato, a agitação idólatra nas colinas

e o murmúrio nos montes são um engano.

No Senhor, no nosso Deus,

está a salvação de Israel.

24 Desde a nossa juventude, a vergonha*3.24 Referência a Baal. Veja Jr 11.13.

tem consumido o fruto do trabalho dos nossos antepassados:

as ovelhas, os bois,

os seus filhos e as suas filhas.

25 Seja a vergonha a nossa cama,

e a desonra, o nosso cobertor.

Pecamos contra o Senhor, o nosso Deus,

tanto nós como os nossos antepassados,

desde a nossa juventude até o dia de hoje;

e não temos obedecido ao Senhor, o nosso Deus."