1 Ó Deus, tu és o meu Deus, de madrugada te buscarei; a minha alma tem sede de ti; a minha carne te deseja muito em uma terra seca e cansada, onde não há água;2 Para ver a tua força e a tua glória, como te vi no santuário.3 Porque a tua benignidade é melhor do que a vida, os meus lábios te louvarão.4 Assim eu te bendirei enquanto viver; em teu nome levantarei as minhas mãos.5 A minha alma se fartará, como de tutano e de gordura; e a minha boca te louvará com alegres lábios,6 Quando me lembrar de ti na minha cama, e meditar em ti nas vigílias da noite.7 Porque tu tens sido o meu auxílio; então, à sombra das tuas asas me regozijarei.8 A minha alma te segue de perto; a tua destra me sustenta.9 Mas aqueles que procuram a minha alma para a destruir, irão para as profundezas da terra.10 Cairão à espada; serão uma ração para as raposas.11 Mas o rei se regozijará em Deus; qualquer que por ele jurar se gloriará; porque se taparão as bocas dos que falam a mentira.

1 Θεε, συ εισαι ο Θεος μου· απο πρωιας σε ζητω· σε διψα η ψυχη μου, σε ποθει η σαρξ μου, εν γη ερημω, ξηρα και ανυδρω·2 δια να βλεπω την δυναμιν σου και την δοξαν σου, καθως σε ειδον εν τω αγιαστηριω.3 Διοτι το ελεος σου ειναι καλητερον παρα την ζωην· τα χειλη μου θελουσι σε επαινει.4 Ουτω θελω σε ευλογει εν τη ζωη μου· εν τω ονοματι σου θελω υψονει τας χειρας μου.5 Ως απο παχους και μυελου θελει χορτασθη η ψυχη μου και δια χειλεων αγαλλιασεως θελει υμνει το στομα μου,6 Οταν σε ενθυμωμαι επι της στρωμνης μου, εις σε μελετω εν ταις φυλακαις της νυκτος.7 Επειδη εσταθης βοηθεια μου· δια τουτο υπο την σκιαν των πτερυγων σου θελω χαιρει.8 Προσεκολληθη η ψυχη μου κατοπιν σου· η δεξια σου με υποστηριζει.9 Οι δε ζητουντες την ψυχην μου, δια να εξολοθρευσωσιν αυτην, θελουσιν εμβη εις τα κατωτατα μερη της γης·10 θελουσι πεσει δια ρομφαιας· θελουσιν εισθαι μερις αλωπεκων.11 Ο δε βασιλευς θελει ευφρανθη επι τον Θεον· θελει δοξασθη πας ο ομνυων εις αυτον· διοτι θελει φραχθη το στομα των λαλουντων ψευδος.