Provérbios 19

1 'n ARME wat in sy regskapenheid wandel, is beter as 'n verkeerde van lippe en daarby 'n dwaas.

2 Selfs ywer is sonder kennis nie goed nie; en hy wat haastig is met die voete, trap mis.

3 'n Mens se sotheid bederwe sy weg, maar sy hart is vertoorn op die Here.

4 Goed bring baie vriende aan, maar die arme word deur sy vriend verlaat.

5 'n Valse getuie bly nie ongestraf nie, en hy wat leuens uitstrooi, sal nie vrykom nie.

6 Baie soek die guns van die edele, en die man van geskenke het 'n hoop vriende.

7 Al die broers van die arme haat hom; hoeveel te meer hou sy vriende hulle ver van hom af! Hy jaag agter hulle aan met woorde — weg is hulle!

8 Wie verstand verkry, het sy lewe lief; hy wat insig bewaar, sal die goeie vind.

9 'n Valse getuie bly nie ongestraf nie, en hy wat leuens uitstrooi, kom om.

10 Weelde pas nie vir 'n dwaas nie, hoeveel minder vir 'n kneg om oor vorste te heers!

11 Die verstand van 'n mens maak hom lankmoedig, en dit is vir hom 'n eer om die oortreding te vergewe.

12 Die grimmigheid van 'n koning is soos die gebrom van 'n jong leeu, maar sy welgevalle is soos dou op die plante.

13 'n Dwase seun is 'n ramp vir sy vader, en die gekyf van 'n vrou is 'n aanhoudende gedrup.

14 Huis en goed is 'n erfenis van die vaders, maar 'n verstandige vrou is van die Here.

15 Luiheid laat in 'n diep slaap val, en een wat traag is, moet honger ly.

16 Wie die gebod hou, bewaar sy lewe; hy wat sy weë nie ag nie, sal sterwe.

17 Wie hom ontferm oor die arme, leen aan die Here; en Hy sal hom sy weldaad vergelde.

18 Tugtig jou seun, want daar is hoop; maar laat dit nie in jou opkom om hom dood te maak nie.

19 Hy wat groot van woede is, sal die straf dra; want as jy wil red, dan maak jy dit nog erger.

20 Luister na raad en neem tug aan, sodat jy in die vervolg wys kan wees.

21 Baie planne is in 'n man se hart, maar die raad van die Here, dié sal bestaan.

22 Die kostelike besit van 'n mens is sy weldadigheid; en liewer 'n arme as 'n leuenagtige man.

23 Die vrees van die Here is tot die lewe; en versadig bring 'n mens die nag deur, sonder om deur 'n onheil besoek te word.

24 Steek die luiaard sy hand in die skottel, dan bring hy dit nie eens na sy mond terug nie.

25 Slaan jy die spotter, dan word die eenvoudige bedagsaam; maar bestraf jy die verstandige, dan sal hy kennis verkry.

26 Hy wat sy vader geweld aandoen en sy moeder wegjaag, is 'n seun wat skande maak en skandelik handel.

27 Hou op, my seun, om na tug te luister, terwyl jy tog afdwaal van die woorde van kennis.

28 'n Deugniet wat getuienis gee, spot met die reg, en die mond van die goddelose verslind onreg.

29 Vir die spotters staan strafgerigte klaar en slae vir die rug van die dwase.

1 Bedre er en fattig som vandrer i ustraffelighet, enn en mann med falske leber, som tillike er en dåre.

2 Også den som ikke bruker omtanke, går det ille, og den som er for snar på foten, treder feil.

3 Menneskets egen dårskap ødelegger hans vei, men i sitt hjerte vredes han på Herren.

4 Rikdom skaper mange venner, den fattige blir skilt fra sin venn.

5 Et falskt vidne skal ikke bli ustraffet, og den som taler løgn, skal ikke komme unda.

6 Mange smigrer for den gavmilde, og enhver er venn med den som er rundhåndet.

7 Den fattiges frender hater ham alle; enda mere holder hans venner sig borte fra ham. Han jager efter ord som ikke er å finne.

8 Den som vinner forstand, elsker sitt liv; den som holder fast ved visdom, finner lykke.

9 Et falskt vidne skal ikke bli ustraffet, og den som taler løgn, skal omkomme.

10 Vellevnet høver ikke for en dåre, enda mindre høver det for en træl å herske over fyrster.

11 Et menneskes klokskap gjør ham langmodig, og det er hans ære at han overser krenkelser.

12 En konges vrede er som løvens brøl, men hans yndest som dugg på urter.

13 En uforstandig sønn er bare til ulykke for sin far, og en kvinnes tretter er et stadig takdrypp.

14 Hus og gods er en arv fra foreldre, men en forstandig kvinne er en gave fra Herren.

15 Dovenskap senker i dyp søvn, og den late skal hungre.

16 Den som holder budet, holder sig selv i live; den som ikke akter på sin ferd, skal miste sitt liv.

17 Den som forbarmer sig over den fattige, låner til Herren, og Herren skal gjengjelde ham hans velgjerning.

18 Tukt din sønn, for det er ennu håp; men la dig ikke drive til å drepe ham!

19 Den hvis vrede er stor, bør bøte; for dersom du hjelper ham, får du gjøre det atter og atter.

20 Hør på råd og ta imot tukt, så du kan bli vis til slutt!

21 Det er mange tanker i en manns hjerte, men Herrens råd skal få fremgang.

22 Et menneskes miskunnhet er hans glede, og en fattig er lykkeligere enn en stormann som lyver.

23 Herrens frykt fører til liv, og mett får en gå til hvile uten å bli hjemsøkt med ulykke.

24 Den late stikker sin hånd i fatet, men fører den ikke engang tilbake til sin munn.

25 Slå spotteren, så vil den uforstandige bli klok; vis den forstandige til rette, så vil han komme til innsikt og kunnskap.

26 Den som bruker vold mot sin far og jager sin mor bort, er en dårlig, en skamløs sønn.

27 Hold op, min sønn, med å høre på formaning, når du allikevel bare forviller dig bort fra kunnskaps ord!

28 Et ugudelig vidne spotter det som rett er, og de gudløses munn sluker urett.

29 Straffedommer er fastsatt for spotterne og pryl for dårers rygg.