Provérbios 31

Die moeder van koning Lémuël onderrig haar seun.

1 DIE woorde van Lémuël, die koning van Massa, waarmee sy moeder hom vermaan het:

2 Wat, my seun, ja wat, seun van my skoot, ja wat, seun van my geloftes, sal ek sê?

3 Gee jou krag nie aan vroue of jou omgang aan die wat konings uitroei nie.

4 Die konings, o Lémuël, die konings moet nie wyn drink nie, en die vorste moet nie sterk drank begeer nie;

5 anders drink hy en vergeet die insettinge en verdraai die reg van al die ellendiges.

6 Gee sterk drank aan hom wat wil ondergaan, en wyn aan die wat bitter bedroef is.

7 Laat hy drink en sy armoede vergeet en aan sy moeite nie meer dink nie.

8 Maak jou mond oop vir die stomme, vir die regsaak van almal wat wegkwyn.

9 Maak jou mond oop, oordeel regverdig, en verskaf reg aan die ellendige en die behoeftige.

10 Alef. Wie sal 'n deugsame vrou vind? want haar waarde is ver bo korale.

11 Bet. Die hart van haar man vertrou op haar, en aan wins sal dit hom nie ontbreek nie.

12 Gimel. Sy doen aan hom goed, en nie kwaad nie, al die dae van haar lewe.

13 Dalet. Sy sorg vir wol en vlas, en sy werk met gewillige hande.

14 He. Sy is soos die skepe van 'n handelaar — van ver af bring sy haar brood in.

15 Wau. En sy staan op as dit nog nag is en gee voedsel aan haar huisgesin en die bestemde deel aan haar diensmeisies.

16 Sajin. Sy dink na oor 'n stuk grond en koop dit, van die vrug van haar hande plant sy 'n wingerd.

17 Get. Sy omgord haar lendene met krag en hou haar arms stewig.

18 Tet. Sy voel dat haar wins goed is, in die nag gaan haar lamp nie dood nie.

19 Jod. Sy steek haar hande uit na die spinstok, en haar handpalms hou die spoel vas.

20 Kaf. Sy brei haar handpalm uit na die ellendige, en sy steek haar hande uit na die behoeftige.

21 Lamed. Sy is nie bevrees vir haar huisgesin vanweë die sneeu nie, want haar hele huisgesin dra skarlaken stof.

22 Mem. Sy maak vir haarself dekens, haar tabberd is van fyn linne en purper.

23 Noen. Haar man is bekend in die poorte as hy saam met die oudstes van die land sit.

24 Samek. Sy maak hemde en verkoop dit, en gordels lewer sy aan die handelaars.

25 Ajin. Sterkte en eer is haar kleed, en sy lag oor die dag wat kom.

26 Pe. Haar mond maak sy oop met wysheid, en vriendelike onderrigting is op haar tong.

27 Sade. Opmerksaam gaan sy die werksaamhede van haar huis na, en die brood van luiheid eet sy nie.

28 Kof. Haar seuns tree op en noem haar gelukkig, haar man ook, en hy prys haar:

29 Resj. Baie dogters het hulle knap gedra, maar jy oortref hulle almal.

30 Sjin. Die bevalligheid is bedrog, en die skoonheid is nietigheid; 'n vrou wat die Here vrees, sy moet geprys word.

31 Tau. Gee haar van die vrug van haar hande, en laat haar werke haar prys in die poorte.

1 Kong Lemuels ord, den lærdom som hans mor innprentet ham: 2 Hvad skal jeg si til dig, min sønn, du mitt livs sønn, du mine løfters sønn? 3 Gi ikke kvinner din kraft, og gå ikke på veier som fører til ødeleggelse for konger! 4 Det sømmer sig ikke for konger, Lemuel, det sømmer sig ikke for konger å drikke vin, heller ikke for fyrster å drikke sterk drikk, 5 forat de ikke skal drikke og glemme hvad der er lov, og forvende retten for alle arminger. 6 Gi sterk drikk til den som er sin undergang nær, og vin til den som er bedrøvet i sjelen! 7 La ham få drikke, så han glemmer sin fattigdom og ikke mere kommer sin møie i hu! 8 Oplat din munn for den stumme, for alle deres sak som er nær ved å forgå! 9 Oplat din munn, døm rettferdig og hjelp armingen og den fattige til hans rett!

10 En god hustru(-)hvem finner henne? Langt mere enn perler er hun verd.

11 Hennes manns hjerte liter på henne, og på vinning skorter det ikke. 12 Hun gjør ham godt og intet ondt alle sitt livs dager. 13 Hun sørger for ull og lin, og hennes hender arbeider med lyst. 14 Hun er som en kjøbmanns skib; hun henter sitt brød langveisfra. 15 Hun står op mens det ennu er natt, og gir sine husfolk brød og sine piker deres arbeid for dagen. 16 Hun tenker på en mark og får den; for det hun tjener med sine hender, planter hun en vingård. 17 Hun omgjorder sine lender med kraft og gjør sine armer sterke. 18 Hun merker at det går godt med hennes arbeid; hennes lampe slukkes ikke om natten. 19 Hun legger sine hender på rokken, og hennes fingrer tar fatt på tenen. 20 Hun åpner sin hånd for den trengende og rekker ut sine hender til den fattige. 21 Hun frykter ikke sneen for sitt hus; for hele hennes hus er klædd i skarlagenfarvet ull. 22 Hun gjør sig tepper; fint lin og purpur er hennes klædning. 23 Hennes mann er kjent i byens porter, der han sitter sammen med landets eldste. 24 Hun gjør skjorter og selger dem, og belter leverer hun til kjøbmannen. 25 Kraft og verdighet er hennes klædebon, og hun ler av den kommende tid. 26 Hun oplater sin munn med visdom, og kjærlig formaning er på hennes tunge. 27 Hun holder øie med hvorledes det går til i hennes hus, og dovenskaps brød eter hun ikke. 28 Hennes sønner står op og priser henne lykkelig; hennes mann står op og roser henne: 29 Det finnes mange dyktige kvinner, men du overgår dem alle. 30 Ynde sviker, og skjønnhet forgår; en kvinne som frykter Herren, hun skal prises. 31 Gi henne av hennes arbeids frukt, og hennes gjerninger skal prise henne i byens porter.