เยเรมีย์ 4

1 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ว่า

"อิสราเอล/เอ๋ย หาก/เจ้า/จะ/หัน/กลับมา

หาก/เจ้า/จะ/กลับ/มา/หา/เรา

หาก/เจ้า/กำจัด/เทวรูป/อัน/น่า/ชิงชัง/ออกไป/ให้/พ้น/หน้า/เรา

และ/ไม่/หลง/เตลิด/อีก/ต่อไป

2 และ/หาก/เจ้า/จะ/ปฏิญาณ/โดย/กล่าว/อ้าง/ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/พระชนม์/อยู่/แน่/ฉันใด’

ด้วย/ความจริง ความ/ยุติธรรม และ/ความ/ชอบธรรม

ประชาชาติ/ทั้งหลาย/ก็/จะ/ได้รับ/พร/จาก/เรา

และ/พวกเขา/จะ/สรรเสริญ/เทิดทูน/เรา"

3 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/กับ/ชาวยูดาห์/และ/ชาว/เยรูซาเล็ม/ว่า

"จง/ไถ/พรวน/ดิน/แข็ง/แห่ง/จิตใจ/ของเจ้า

และ/อย่า/หว่าน/เมล็ดพืช/ลง/กลาง/ดง/หนาม

4 ชน/ยูดาห์ ชาว/เยรูซาเล็ม/เอ๋ย

จง/ทำ/สุหนัต/ให้/ตัวเอง/ถวาย/แด่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

จง/ทำ/สุหนัต/ที่/ใจ/ของ/พวกเจ้า

มิฉะนั้น/โทสะ/ของเรา/จะ/ระเบิด/ออก/และ/แผดเผา/ดั่ง/ไฟ

เผาผลาญ/โดย/ไม่มี/ใคร/ดับ/ได้

เนื่องจาก/ความ/ชั่วร้าย/ที่/พวกเจ้า/ได้/ทำ

ภัยพิบัติ/จาก/ทิศเหนือ

5 "จง/ป่าว/ประกาศ/ใน/ยูดาห์/และ/ป่าวร้อง/ใน/เยรูซาเล็ม/ว่า

‘จง/เป่าแตร/ทั่ว/แผ่นดิน!’

จง/ป่าวร้อง/เสียงดัง/ว่า

‘มา/รวม/ตัว/กัน!

ให้/เรา/หนี/ไป/ยัง/เมือง/ป้อม/ปราการ/ต่างๆ โดยเร็ว!’

6 จง/ส่ง/สัญญาณ/ให้/ไป/ศิโยน!

อย่า/ชักช้า! จง/รีบหนี/เอา/ชีวิต/รอด

เพราะ/เรา/กำลัง/นำ/ภัยพิบัติ/มา/จาก/ทางเหนือ

เป็น/หายนะ/ร้ายแรง"

7 ราชสีห์/ตัวหนึ่ง/ได้/ออกมา/จาก/ถ้ำ

ผู้/ที่/จะ/ทำลาย/บรรดา/ประชาชาติ/ได้/ออกมา/แล้ว

เขา/ออกมา/จาก/ที่พัก/ของ/ตน

เพื่อ/ทำให้/แผ่นดิน/ของเจ้า/ถูก/ทิ้งร้าง

เมือง/ต่างๆ ของเจ้า/จะ/กลายเป็น/ซาก/ปรักหักพัง

ปราศจาก/ผู้/อยู่/อาศัย

8 ฉะนั้น/จง/สวม/เสื้อผ้า/กระสอบ

จง/ร้องไห้/คร่ำครวญ

เพราะ/พระ/พิโรธ/อัน/รุนแรง/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

ยัง/ไม่/หันเห/จาก/เรา

9 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ว่า "ใน/วัน/นั้น

กษัตริย์/และ/บรรดา/ข้าราชการ/จะ/เสียขวัญ/กำลังใจ

ปุโรหิต/จะ/ตกใจกลัว

และ/ผู้เผยพระวจนะ/จะ/ขนลุก"

10 แล้ว/ข้าพเจ้า/กราบทูล/ว่า "ข้าแต่/พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต พระองค์/ทรง/หลอกลวง/เยรูซาเล็ม/และ/ชนชาติ/นี้/แน่/แล้ว ก็/ไหน/พระองค์/ตรัส/ว่า ‘เจ้า/จะ/มี/สันติสุข’ แต่นี่/ดาบ/จ่อ/ที่/คอหอย/ข้าพระองค์/ทั้งหลาย/แล้ว"

11 เมื่อ/ถึง/เวลา/นั้น/จะ/มี/ผู้/บอก/ชนชาติ/นี้/และ/ชาว/เยรูซาเล็ม/ว่า "ลมร้อน/จาก/ที่สูง/อัน/เวิ้งว้าง/ใน/ทะเลทราย/พัดมา/ยัง/ประชากร/ของเรา แต่/ไม่ใช่/เพื่อ/ฝัดร่อน/หรือ/ชะล้าง 12 เรา/เป็น/ผู้/ส่ง/ลม/กล้า/นั้น/มา*4:12 หรือ/เรา/เป็น/ผู้/สั่งให้/ลม/กล้า/นั้น/มา บัดนี้/เรา/ประกาศ/คำ/พิพากษา/ลงโทษ/พวกเขา"

13 ดูสิ! บุคคล/ผู้/นั้น/บุกมา/เหมือน/เมฆ

รถม้าศึก/ของเขา/มา/เหมือน/พายุหมุน

ม้าศึก/ของเขา/ไว/ยิ่งกว่า/นกอินทรี

วิบัติ/แก่/เรา! เรา/พินาศ/วอดวาย/แล้ว!

14 เยรูซาเล็ม/เอ๋ย จง/ชำระ/ความ/ชั่วร้าย/ออก/จาก/จิตใจ/เพื่อ/จะ/ได้รับ/ความรอด

เจ้า/จะ/บ่ม/ความคิด/ชั่ว/ไว้/นาน/สัก/เท่าใด?

15 เสียงหนึ่ง/ป่าวร้อง/ออกมา/จาก/ดาน

ประกาศ/ภัยพิบัติ/จาก/บรรดา/เนินเขา/ของ/เอฟราอิม

16 "จง/บอก/เรื่องนี้/แก่/บรรดา/ประชาชาติ

ประกาศ/เรื่องนี้/แก่/เยรูซาเล็ม/ว่า

‘กองทัพ/ที่/ล้อม/เมือง/กำลังมา/จาก/แดน/ไกล

โห่ร้อง/ออกศึก/สู้/กับ/เมือง/ต่างๆ ของ/ยูดาห์

17 พวกเขา/โอบล้อม/เยรูซาเล็ม/เหมือน/คน/เฝ้า/นา

เพราะ/เยรูซาเล็ม/กบฏ/ต่อเรา’ "

องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ดังนั้น

18 "การ/กระทำ/และ/ความ/ประพฤติ/ของเจ้า/เอง

ได้/ชักนำ/ให้/เหตุการณ์/นี้/เกิด/แก่/เจ้า

นี่คือ/โทษทัณฑ์/ของเจ้า

มัน/ช่าง/ขมขื่น/ยิ่งนัก!

มัน/ช่าง/เสียดแทง/ใจเสีย/จริง!"

19 โอย ทุกข์/เหลือเกิน ทรมาน/เหลือเกิน!

ข้าพเจ้า/ทุรนทุราย/ด้วย/ความ/เจ็บปวด

โอย หัวใจ/ของ/ข้าพเจ้า/ร้าวราน!

หัวใจ/ของ/ข้าพเจ้า/สะทกสะท้าน/อยู่/ภายใน

ข้าพเจ้า/ไม่อาจ/สงบนิ่ง

เพราะ/ข้าพเจ้า/ได้ยิน/เสียงแตร

ได้ยิน/เสียง/โห่ร้อง/คะนอง/ศึก

20 หายนะ/กระหน่ำ/เข้ามา/ติดๆ กัน

ทั้ง/แผ่นดิน/ตกอยู่ใน/สภาพ/ปรักหักพัง

เต็นท์/ทั้งหลาย/ของ/ข้าพเจ้า/ถูก/ทำลาย/ไป/ใน/ชั่วพริบตา

เพียง/แวบเดียว ที่พักพิง/ของ/ข้าพเจ้า/ก็/ย่อยยับ/ไป

21 ข้าพเจ้า/จะ/ต้อง/ทน/ดู/ธงรบ

และ/ฟัง/เสียง/แตร/ไป/นาน/สัก/เท่าใด/หนอ?

22 "ประชากร/ของเรา/โง่เขลา

พวกเขา/ไม่รู้จัก/เรา

พวกเขา/เป็น/เด็ก/เหลวไหล

ไม่มี/ความ/เข้าใจ

พวกเขา/ช่ำชอง/ใน/การทำชั่ว

ทำดี/ไม่/เป็น/เลย"

23 ข้าพเจ้า/มองดู/ที่/แผ่นดิน/โลก

มัน/ไม่มี/รูปทรง/และ/ว่างเปล่า

มองดู/ที่/ฟ้าสวรรค์

แสงสว่าง/ลับ/ไป/เสีย/แล้ว

24 ข้าพเจ้า/มองดู/ภูเขา/ทั้งหลาย

เห็น/มัน/สั่นสะท้าน

เนินเขา/ทั้งหลาย/ก็/โคลงเคลง

25 ข้าพเจ้า/มองดู ไม่มี/ผู้/คน/เลย

นก/ใน/ท้องฟ้า/บิน/ลับ/หายไป/หมด

26 ข้าพเจ้า/มองดู/และ/เห็น/แผ่นดิน/อัน/อุดม/สมบูรณ์/กลายเป็น/ถิ่น/กันดาร

เมือง/ทั้งหลาย/อยู่/ใน/สภาพ/ปรักหักพัง

ต่อหน้า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/และ/ต่อ/พระ/พิโรธ/อัน/รุนแรง/ของ/พระองค์

27 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ดังนี้/ว่า

"ทั้ง/แผ่นดิน/จะ/ย่อยยับ

แม้/เรา/จะ/ไม่ทำลาย/จนหมดสิ้น

28 ฉะนั้น/โลก/จะ/คร่ำครวญ

และ/ฟ้าสวรรค์/เบื้องบน/จะ/หม่นหมอง

เพราะ/เรา/ได้/ลั่นวาจา/ไว้ และ/จะ/ไม่มี/การผ่อนผัน

เรา/ได้/ตัดสินใจ/ไว้/แล้ว และ/จะ/ไม่/เปลี่ยนแปลง"

29 เมื่อ/ได้ยิน/เสียง/พลม้า/และ/พลธนู

ชาว/เมือง/ทุกแห่ง/หนี/กระเจิดกระเจิง

บางคน/เข้า/ไป/ใน/พุ่มไม้

บางคน/ปีนป่าย/ขึ้นไป/ตาม/หินผา

เมือง/ทุกเมือง/ถูกทิ้ง/ร้าง

ไม่มี/ใคร/อยู่/อาศัย

30 เจ้า/ผู้/ถูก/ทำลาย เจ้า/กำลัง/ทำ/อะไร/อยู่/นั่น?

ทำไม/จึง/สวม/เสื้อผ้า/สีแดงเข้ม

และ/สวม/เครื่อง/เพชร/เครื่องทอง?

เจ้า/แต่ง/แต้ม/ทา/ตา/ไป/ทำไม?

ถึง/แต่งตัว/สวย/ก็/เปล่า/ประโยชน์

คน/รัก/ของเจ้า/เหยียดหยาม/เจ้า

พวกเขา/หมาย/จะ/เอาชีวิต/เจ้า

31 ข้าพเจ้า/ได้ยิน/เสียงร้อง/เหมือน/เสียง/ผู้หญิง/กำลัง/คลอดลูก

เหมือน/เสียง/ครวญคราง/ของ/ผู้หญิง/ที่/คลอดลูก/ท้องแรก

เป็น/เสียงร้อง/ของ/ธิดา/แห่ง/ศิโยน*4:31 คือ ชาว/เยรูซาเล็มหอบ/หายใจ/เป็น/ห้วงๆ

เธอ/เหยียด/แขน/ออก/และ/พูดว่า

"อนิจจา ฉัน/จะ/เป็น/ลม/แล้ว

ชีวิต/ฉัน/ถูก/มอบไว้/ใน/มือ/ของ/เหล่า/ฆาตกร"