1 " ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ว่า/เมื่อ/ถึง/เวลา/นั้น/กระดูก/ของ/บรรดา/กษัตริย์/และ/ขุนนาง/ของ/ยูดาห์ กระดูก/ของ/เหล่า/ปุโรหิต/และ/ผู้เผยพระวจนะ และ/กระดูก/ของ/ชาว/เยรูซาเล็ม/จะ/ถูก/ขุด/ออกมา/จาก/หลุม/ฝัง/ศพ 2 และ/ถูกทิ้ง/กระจัดกระจาย/ไว้/กลางแจ้ง/ภายใต้/ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และ/มวล/หมู่ดาว/แห่ง/ฟ้าสวรรค์/ซึ่ง/พวกเขา/รัก/และ/ปรนนิบัติ ติดตาม/ขอ/คำปรึกษา/และ/นมัสการ กระดูก/ของ/พวกเขา/จะ/ไม่ถูก/เก็บ/รวบรวม/ขึ้นมา/อีก/หรือ/ถูกฝัง/ไว้ แต่/จะ/เป็น/เหมือน/ขยะ/ที่/ทิ้ง/ไว้/บนพื้น 3 และ/บรรดา/ผู้/ที่/ยัง/เหลือรอด/อยู่/ใน/หมู่/ประชาชาติ/ชั่วร้าย/นี้ จะ/เรียกหา/ความตาย/มากกว่า/มี/ชีวิต/อยู่/ใน/ที่/ซึ่ง/เรา/จะ/เนรเทศ/พวกเขา/ไป/นั้น พระยาห์เวห์/ผู้/ทรงฤทธิ์/ประกาศ/ดังนี้’

4 "จง/ไป/บอก/พวกเขา/ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ดังนี้

" ‘เมื่อ/คน/ล้มลง เขา/จะ/ไม่/ลุกขึ้น/หรือ?

เมื่อ/เขา/ไป/ผิดทาง เขา/จะ/ไม่/ย้อน/กลับมา/หรือ?

5 แล้ว/ทำไม/ประชากร/เหล่านี้/หันไปทาง/อื่น?

เหตุใด/เยรูซาเล็ม/จึง/หันไปทาง/อื่น/เสมอ?

พวกเขา/ยึดติด/กับ/ความ/หลอกลวง

พวกเขา/ไม่ยอม/หันกลับมา

6 เรา/ตั้งใจฟัง

แต่/พวกเขา/ไม่ได้/พูด/สิ่ง/ที่/ถูกต้อง

ไม่มี/ใคร/กลับตัว/กลับใจ/จาก/ความ/ชั่วร้าย/ของ/ตน

และ/กล่าว/ว่า "ข้า/ได้/ทำ/อะไร/ลง/ไป?"

แต่ละคน/ไป/ตาม/ทาง/ของ/ตนเอง

เหมือน/ม้า/ทะยาน/ออกศึก

7 แม้แต่/นกกระสา/ใน/ท้องฟ้า

ยัง/รู้/กำหนด/ฤดูกาล

เช่น/เดียว/กับ/นกพิราบ นก/กระเรียน และ/นก/นางแอ่น

ยัง/รู้จัก/สังเกต/ว่า/ได้เวลา/อพยพ

แต่/ประชากร/ของเรา

ไม่รู้/ข้อกำหนด/ต่างๆ ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

8 " ‘เจ้า/พูด/ออกมา/ได้/อย่างไร/ว่า "เรา/เฉลียวฉลาด

เพราะ/เรา/มี/บทบัญญัติ/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า"

ใน/เมื่อ/ปากกา/มุสา/ของ/เหล่า/อาลักษณ์

ได้/บิดเบือน/บทบัญญัติ/นั้น?

9 คน/ฉลาด/เหล่านั้น/จะ/ต้อง/อับอาย/ขายหน้า

พวกเขา/จะ/หวาดกลัว/ท้อแท้/และ/ติดกับ

เนื่องจาก/ได้/ละทิ้ง/พระวจนะ/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

เขา/มี/สติปัญญา/ประเภท/ไหน/กัน?

10 ฉะนั้น/เรา/จะ/ยก/ภรรยา/ของ/พวกเขา/ให้/ชาย/อื่น

และ/ยก/ที่นา/ของ/พวกเขา/ให้/เจ้า/ของ/คน/ใหม่

ตั้งแต่/ผู้/น้อย/ที่สุด/จนถึง/ผู้/ใหญ่/ที่สุด

ล้วน/โลภ/มุ่ง/กำไร

พวก/ผู้เผยพระวจนะ/และ/ปุโรหิต/ก็/ไม่ต่างกัน

ล้วน/โกหก/หลอกลวง

11 พวกเขา/ทำ/แผล/ให้/ประชากร/ของเรา

ราวกับว่า/ไม่/สาหัส/รุนแรง/เท่าไร

พวกเขา/กล่าว/ว่า "สันติสุข สันติสุข"

ทั้งๆ ที่/ไม่มี/สันติสุข

12 พวกเขา/ละอาย/ใจ/ใน/ความ/ประพฤติ/อัน/น่า/ขยะแขยง/ของ/ตน/บ้าง/หรือเปล่า?

เปล่า/เลย พวกเขา/ไม่/ละอาย/สักนิด

ไม่รู้/เลยว่า/การ/มี/ยางอาย/นั้น/เป็น/อย่างไร

ฉะนั้น/พวกเขา/จะ/ล้มลง/ใน/หมู่/ผู้/ที่/ล้มลง

เขา/จะ/ตกต่ำลง/เมื่อ/เรา/ลงโทษ/เขา

องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ดังนั้น

13 " ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ว่า

เรา/จะ/ริบ/ผลิตผล/ของเขา/ไป

จะ/ไม่มี/ผล/องุ่น/ติดอยู่/บน/เถา

ไม่มี/มะเดื่อ/บน/ต้น

ใบ/ของ/มัน/จะ/เหี่ยวเฉา/ไป

อะไร/ที่/เรา/ให้/พวกเขา/ไว้

จะ/ถูก/ยึด/ไป*’ "

14 "เรา/จะ/มา/นั่ง/รอ/ความตาย/อยู่/ที่นี่/ทำไม?

มาเถิด ไป/ด้วยกัน!

ให้/เรา/หนี/ไป/ยัง/หัวเมือง/ป้อม/ปราการ/ต่างๆ

ไป/ตาย/เสีย/ที่นั่น!

เพราะ/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของเรา/ได้/กำหนด/ให้/เรา/พินาศ/ย่อยยับ/แล้ว

และ/ทรง/ยื่น/ถ้วย/ยาพิษ/ให้/เรา/ดื่ม

เพราะ/เรา/ได้/ทำ/บาป/ต่อ/พระองค์

15 เรา/มุ่งหวัง/สันติสุข

แต่/มัน/ก็/ไม่เกิด/อะไร/ขึ้น

เรา/มุ่งหวัง/เวลา/แห่ง/การเยียวยา/รักษา

ก็/มี/แต่/เพียง/ความ/สยดสยอง

16 เสียง/หายใจ/ฟืดฟาด/ของ/ม้า/ฝ่าย/ศัตรู

ได้ยิน/มา/จาก/เมืองดาน

ทั่ว/ทั้ง/ดินแดน/สั่นสะท้าน

ด้วย/เสียงม้า/ศึก

ศัตรู/กำลังมา/เขมือบ

ทั้ง/ดินแดน/นี้/และ/ทุกสิ่ง/ที่นี่

ไม่ว่า/นคร/หรือ/ผู้/คน/ที่/อาศัย/อยู่/ใน/นั้น"

17 "ดูเถิด เรา/จะ/ส่ง/งูพิษ/มา/ใน/หมู่/พวกเจ้า

งูพิษ/ซึ่ง/ไม่มี/ใคร/สะกด/ได้

จะ/มา/ฉก/เจ้า"

องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ดังนั้น

18 โอ ข้าแต่/องค์ผู้/ทรง/ปลอบโยน*ข้าพเจ้า/ใน/ยาม/โศกเศร้า

ดวงใจ/ของ/ข้าพเจ้า/อ่อน/ระโหย/อยู่/ภายใน/ข้าพเจ้า

19 ฟัง/เสียง/ร่ำไห้/ของ/พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของ/ข้าพเจ้า

จาก/แดน/ไกล/โพ้น/เถิด

พวกเขา/ถามว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า/ไม่ได้/ประทับ/อยู่/ใน/ศิโยน/หรือ?

องค์/กษัตริย์/แห่ง/ศิโยน/ไม่ได้/อยู่/ที่นั่น/แล้ว/หรือ?"

"ทำไม/หนอ/พวกเขา/จึง/ยั่ว/โทสะ/เรา/ด้วย/รูปเคารพ

และ/ด้วย/เหล่า/เทวรูป/ต่างชาติ/อัน/ไร้ค่า?"

20 "ฤดู/เก็บเกี่ยว/ผ่านพ้นไป

ฤดูร้อน/ก็/หมดไป

และ/ยัง/ไม่มี/ใคร/ช่วย/เรา/ให้/รอด"

21 เพราะว่า/พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของ/ข้าพเจ้า/ถูกบด/ขยี้ ดวงใจ/ของ/ข้าพเจ้า/จึง/แหลก/สลาย

ข้าพเจ้า/คร่ำครวญ/อาดูร/และ/ความ/สยดสยอง/เกาะ/กุม/ข้าพเจ้า

22 ใน/กิเลอาด/ไม่มี/ยา/หรือ?

ที่นั่น/ไม่มี/แพทย์/เลย/หรือ?

ทำไม/จึง/ไม่มี/การเยียวยา/บาดแผล

ของ/พี่น้อง/ร่วมชาติ/ของ/ข้าพเจ้า/ให้/หาย?