2 Reis 5

1 און נַעֲמָן דער חיל-לידער פֿון דעם מלך פֿון אַרָם איז געװען אַ גרױסער מאַן בײַ זײַן האַר, און אָנגעזען, װאָרעם דורך אים האָט ה׳ געגעבן אַ גרױסע ישועה צו אַרָם. און דער מאַן איז געװען אַ העלדישער גיבור, אָבער אַ מצוֹרע.

2 און די אַרַמים זײַנען אַרױסגעגאַנגען אין באַנדעס, און האָבן געפֿאַנגען פֿון לאַנד יִשׂרָאֵל אַ קלײן מײדל; און זי האָט באַדינט נַעֲמָנס װײַב. 3 האָט זי געזאָגט צו איר האַרינטע: הלװאַי איז מײַן האַר בײַ דעם נבֿיא װאָס אין שוֹמרוֹן; ער װאָלט אים דענצמאָל אױסגעהײלט פֿון זײַן צרעת.

4 איז ער געקומען און האָט דערצײלט זײַן האַר, אַזױ צו זאָגן: אַזױ און אַזױ האָט גערעדט די מײדל װאָס פֿון לאַנד יִשׂרָאֵל. 5 האָט דער מלך פֿון אַרָם געזאָגט: קום גײ, און איך װעל שיקן אַ בריװ צו דעם מלך פֿון יִשׂרָאֵל. איז ער געגאַנגען און ער האָט גענומען מיט זיך צען צענטנער זילבער, און זעקס טױזנט גאָלדשטיק, און צען גאַנג קלײדער. 6 און ער האָט געבראַכט דעם בריװ צו דעם מלך פֿון יִשׂרָאֵל, אַזױ צו זאָגן: און אַצונד, װי דער דאָזיקער בריװ קומט צו דיר, אָט האָב איך דיר געשיקט מײַן קנעכט נַעֲמָנען, זאָלסטו אים אױסהײלן פֿון זײַן צרעת.

7 און עס איז געװען, װי דער מלך פֿון יִשׂרָאֵל האָט איבערגעלײענט דעם בריװ, אַזױ האָט ער צעריסן זײַנע קלײדער, און האָט געזאָגט: בין איך דען האלֹקים צו טײטן און צו מאַכן לעבעדיק, אַז דער דאָזיקער שיקט צו מיר, צו הײלן אַ מענטש פֿון זײַן צרעת? יאָ, מערקט נאָר, איך בעט אײַך, און זעט, אַז אַן אױסרײד ער זוכט אַקעגן מיר.

8 און עס איז געװען, װי אֶלישע דער מאַן פֿון ג-ט האָט געהערט אַז דער מלך פֿון יִשׂרָאֵל האָט צעריסן זײַנע קלײדער, האָט ער געשיקט צום מלך, אַזױ צו זאָגן: פֿאַר װאָס האָסטו צעריסן דײַנע קלײדער? זאָל ער אַקאָרשט קומען צו מיר, און ער װעט װיסן אַז עס איז דאָ אַ נבֿיא אין יִשׂרָאֵל.

9 איז נַעֲמָן געקומען מיט זײַנע פֿערד און מיט זײַנע רײַטװעגן, און האָט זיך געשטעלט פֿאַר דעם אײַנגאַנג פֿון אֶלישעס הױז.

10 האָט אֶלישע געשיקט צו אים אַ שליח, אַזױ צו זאָגן: גײ, און זאָלסט זיך באָדן זיבן מאָל אין יַרדן, און דײַן לײַב װעט זיך אומקערן צו דיר, און װעסט װערן רײן.

11 האָט נַעֲמָן געצערנט, און ער איז אַװעקגעגאַנגען, און האָט געזאָגט: זע, איך האָב געמײנט, אַרױסגײן װעט ער אַרױסגײן צו מיר, און װעט זיך אַװעקשטעלן און װעט רופֿן דעם נאָמען פֿון ה׳ זײַן ג-ט, און פֿאָכן מיט זײַן האַנט אױף דעם אָרט, און אַװעקנעמען די צרעת. 12 זײַנען נישט אַמָנָה און פַּרפַּר, די טײַכן פֿון דַמֶשֶׂק בעסער פֿון אַלע װאַסערן פֿון יִשׂרָאֵל? קען איך זיך נישט באָדן אין זײ, און װערן רײן? און ער האָט זיך אומגעקערט און איז אַװעקגעגאַנגען מיט גרימצאָרן.

13 האָבן זײַנע קנעכט גענענט, און האָבן גערעדט און צו אים געזאָגט: מײַן פֿאָטער, אַז דער נבֿיא װאָלט דיר געהײסן אַ גרױסע זאַך, װאָלסטו דען נישט געטאָן? הײַנט װי אַז ער זאָגט דיר נאָר: באָד זיך, און װער רײן?

14 האָט ער אַראָפּגענידערט און זיך געטוֹבֿלט אין יַרדן זיבן מאָל, אַזױ װי דאָס װאָרט פֿון דעם מאַן פֿון ג-ט, און זײַן לײַב האָט זיך אומגעקערט אַזױ װי דער לײַב פֿון אַ קלײן ייִנגל, און ער איז געװאָרן רײן.