1 און ה׳ האָט גערעדט צו משהן נאָך דעם טױט פֿון אַהרֹנס צװײ זין, װען זײ האָבן גענענט פֿאַר ה׳, און זײַנען געשטאָרבן; 2 און ה׳ האָט געזאָגט צו משהן: רעד צו דײַן ברודער אַהרֹנען, אַז ער זאָל נישט אַרײַנגײן צו יעטװעדער צײַט אין הײליקטום אינעװײניק פֿון פָּרוֹכֶת, פֿאַרן דעק װאָס איבערן אָרון, כּדי ער זאָל נישט שטאַרבן; װאָרעם איך באַװײַז זיך אין װאָלקן איבערן דעק. 3 דערמיט זאָל אַהרֹן קומען אין הײליקטום: מיט אַ יונגן אָקס פֿאַר אַ זינדאָפּפֿער, און אַ װידער פֿאַר אַ בראַנדאָפּפֿער. 4 אַ הײליק לײַנען מאַנטל זאָל ער אָנטאָן, און לײַנענע הױזן זאָלן זײַן אױף זײַן לײַב, און מיט אַ לײַנענעם גאַרטל זאָל ער זיך אַרומגורטן, און מיט אַ לײַנענער הױב זאָל ער זיך באַהױבן; הײליקע קלײדער זײַנען דאָס, און ער זאָל באָדן זײַן לײַב אין װאַסער, און זײ אָנטאָן. 5 און פֿון דער עדה פֿון די קינדער פֿון יִשׂרָאֵל זאָל ער נעמען צװײ ציגנבעק פֿאַר אַ זינדאָפּפֿער, און אײן װידער פֿאַר אַ בראַנדאָפּפֿער. 6 און אַהרֹן זאָל מאַכן גענענען דעם אָקס פֿון זינדאָפּפֿער װאָס פֿאַר אים, און ער זאָל מכַפּר זײַן אױף זיך און אױף זײַן הױזגעזינט. 7 און ער זאָל נעמען די צװײ בעק, און זײ אַװעקשטעלן פֿאַר ה׳ בײַם אײַנגאַנג פֿון אוֹהל-מוֹעד. 8 און אַהרֹן זאָל אַרױפֿטאָן אױף בײדע בעק גורלות, אײן גורל פֿאַר ה׳, און אײן גורל פֿאַר עַזאָזל. 9 און אַהרֹן זאָל מאַכן גענענען דעם באָק װאָס אױף אים איז אַרױף דער גורל פֿאַר ה׳, און אים מאַכן פֿאַר אַ זינדאָפּפֿער. 10 און דער באָק װאָס אױף אים איז אַרױף דער גורל פֿאַר עַזאָזל, זאָל אַװעקגעשטעלט װערן אַ לעבעדיקער פֿאַר ה׳, מכַפּר צו זײַן איבער אים, אים אַװעקצושיקן צו עַזאָזל אין מדבר. 11 און אַהרֹן זאָל מאַכן גענענען דעם אָקס פֿון זינדאָפּפֿער װאָס פֿאַר אים, און מכַפּר זײַן אױף זיך און אױף זײַן הױזגעזינט; און ער זאָל שעכטן דעם אָקס פֿון זינדאָפּפֿער װאָס פֿאַר אים. 12 און ער זאָל נעמען אַ פֿולע פֿײַערפֿאַן פֿײַערקױלן פֿון דעם מזבח, פֿון פֿאַר ה׳, און זײַנע פֿולע הױפֿנס דינעם װײַרעך פֿון שמעקעדיקע געװירצן, און ברענגען אינעװײניק פֿון פָּרוֹכֶת. 13 און ער זאָל אַרױפֿטאָן דעם װײַרעך אױפֿן פֿײַער פֿאַר ה׳, און דער װאָלקן פֿון דעם װײַרעך זאָל פֿאַרדעקן דעם דעק װאָס איבערן צײגנים, כּדי ער זאָל נישט שטאַרבן.

14 און ער זאָל נעמען פֿון דעם בלוט פֿון אָקס, און שפּריצן מיט זײַן פֿינגער אױפֿן דעק צו מזרח; און פֿאַרן דעק זאָל ער שפּריצן פֿון דעם בלוט זיבן מאָל מיט זײַן פֿינגער. 15 און ער זאָל שעכטן דעם באָק פֿון דעם זינדאָפּפֿער װאָס איז פֿאַר דעם פֿאָלק, און ער זאָל ברענגען זײַן בלוט אינעװײניק פֿון דעם פָּרוֹכֶת, און ער זאָל טאָן מיט זײַן בלוט אַזױ װי ער האָט געטאָן מיט דעם בלוט פֿון אָקס, און ער זאָל עס שפּריצן אױפֿן דעם כַּפֹּרֶת און פֿאַר דעם כַּפֹּרֶת. 16 און ער זאָל מכַפּר זײַן אױף דעם הײליקטום פֿון װעגן די אומרײנקײטן פֿון די קינדער פֿון יִשׂרָאֵל, און פֿון װעגן זײערע פֿאַרברעכן אין אַלע זײערע חטאָים; און אַזױ זאָל ער טאָן צום אוֹהל-מוֹעד װאָס רוט בײַ זײ אין מיטן פֿון זײערע אומרײנקײטן. 17 און קײן מענטש זאָל נישט זײַן אין אוֹהל-מוֹעד, װען ער קומט מכַפּר צו זײַן אין הײליקטום, ביז ער גײט אַרױס. און ער זאָל מכַפּר זײַן אױף זיך, און אױף זײַן הױזגעזינט, און אױף דער גאַנצער אײַנזאַמלונג פֿון יִשׂרָאֵל. 18 און ער זאָל אַרױסגײן צום מזבח װאָס פֿאַר ה׳, און מכַפּר זײַן אױף אים; און ער זאָל נעמען פֿון דעם בלוט פֿון אָקס, און פֿון דעם בלוט פֿון באָק, און אַרױפֿטאָן אױף די הערנער פֿון מזבח רונד אַרום. 19 און ער זאָל שפּריצן אױף אים פֿון דעם בלוט מיט זײַן פֿינגער זיבן מאָל, און אים רײניקן, און אים הײליקן פֿון די אומרײנקײטן פֿון די קינדער פֿון יִשׂרָאֵל. 20 און אַז ער װעט ענדיקן מכַפּר זײַן אױפֿן הײליקטום, און אױפֿן אוֹהל-מוֹעד, און אױפֿן מזבח, זאָל ער מאַכן גענענען דעם לעבעדיקן באָק. 21 און אַהרֹן זאָל אָנלענען זײַנע בײדע הענט אױפֿן קאָפּ פֿון דעם לעבעדיקן באָק, און זיך מתװדה זײַן איבער אים אױף אַלע זינד פֿון די קינדער פֿון יִשׂרָאֵל, און אױף אַלע זײערע פֿאַרברעכן אין אַלע זײערע חטאָים; און ער זאָל זײ אַרױפֿטאָן אױפֿן קאָפּ פֿון דעם באָק, און אים אַװעקשיקן דורך דער האַנט פֿון אַן אומיסטנעם מענטשן אין מדבר. 22 און דער באָק זאָל אַװעקטראָגן אױף זיך אַלע זײערע זינד אין אַן אָפּגעשניטענעם לאַנד; און ער זאָל אַװעקלאָזן דעם באָק אין דער מדבר. 23 און אַהרֹן זאָל אַרײַנגײן אין אוֹהל-מוֹעד, און אױסטאָן די לײַנענע קלײדער װאָס ער האָט אָנגעטאָן בײַ זײַן אַרײַנגײן אין הײליקטום, און ער זאָל זײ דאָרטן לאָזן. 24 און ער זאָל באָדן זײַן לײַב אין װאַסער אין אַ הײליקן אָרט, און אָנטאָן זײַנע קלײדער, און אַרױסגײן, און מאַכן זײַן בראַנדאָפּפֿער און דאָס בראַנדאָפּפֿער פֿון פֿאָלק, און מכַפּר זײַן אױף זיך און אױפֿן פֿאָלק. 25 און דאָס פֿעטס פֿון דעם זינדאָפּפֿער זאָל ער דעמפֿן אױפֿן מזבח. 26 און דער װאָס אַװעקגעשיקט דעם באָק צו עַזאָזל, זאָל װאַשן זײַנע קלײדער, און באָדן זײַן לײַב אין װאַסער, און דערנאָך מעג ער אַרײַנקומען אין לאַגער. 27 און דעם אָקס פֿון זינדאָפּפֿער, און דעם באָק פֿון זינדאָפּפֿער, װאָס זײער בלוט איז געבראַכט געװאָרן, מכַפּר צו זײַן אין הײליקטום, זאָל מען אַרױסטראָגן אױסן לאַגער, און פֿאַרברענען אין פֿײַער זײערע פֿעלן, און זײער פֿלײש, און זײער מיסט. 28 און דער װאָס פֿאַרברענט זײ, זאָל װאַשן זײַנע קלײדער, און באָדן זײַן לײַב אין װאַסער, און דערנאָך מעג ער אַרײַנקומען אין לאַגער.

29 און דאָס זאָל אײַך זײַן צום אײביקן געזעץ: אין זיבעטן חודש, אין צענטן טאָג פֿון חודש, זאָלט איר פּײַניקן אײַער נפֿש, און קײן אַרבעט זאָלט איר נישט טאָן, סײַ דער אײַנגעבאָרענער, און סײַ דער פֿרעמדער װאָס האַלט זיך אױף צװישן אײַך. 30 װאָרעם אין דעם דאָזיקן טאָג װעט מען מכַפּר זײַן אױף אײַך, אײַך צו רײניקן; פֿון אַלע אײַערע זינד װעט איר רײן װערן פֿאַר ה׳. 31 אַ שבת פֿון רוּונג איז דאָס פֿאַר אײַך, און איר זאָלט פּײַניקן אײַער זעל; אַן אײביקן געזעץ. 32 און דער כּהן װאָס מע װעט אים זאַלבן, און װאָס מע װעט דערפֿילן זײַן האַנט צו זײַן אַ כּהן אױף דעם אָרט פֿון זײַן פֿאָטער, זאָל מכַפּר זײַן; און ער זאָל אָנטאָן די לײַנענע קלײדער, די הײליקע קלײדער. 33 און ער זאָל מכַפּר זײַן אױפֿן קָדשֵי-קָדשים, און אױפֿן אוֹהל-מוֹעד; אױך אױפֿן מזבח זאָל ער מכַפּר זײַן, און אױף די כּהנים, און אױף דעם גאַנצן פֿאָלק פֿון דער אײַנזאַמלונג זאָל ער מכַפּר זײַן. 34 און דאָס זאָל אײַך זײַן צום אײביקן געזעץ, מכַפּר צו זײַן אױף די קינדער פֿון יִשׂרָאֵל פֿון װעגן אַלע זײערע זינד, אײן מאָל אין יאָר. און ער האָט געטאָן אַזױ װי ה׳ האָט באַפֿױלן משהן.