1 Und nun spricht der HERR, der dich geschaffen hat, Jakob, und der dich gemacht hat, Israel: Fürchte dich nicht, denn ich habe dich erlöst. Ich habe dich bei deinem Namen gerufen; du bist mein! 2 Wenn du durchs Wasser gehst, so will ich bei dir sein, und wenn durch Ströme, so sollen sie dich nicht ersäufen. Wenn du durchs Feuer wandelst, sollst du nicht verbrennen, und die Flamme soll dich nicht anzünden. 3 Denn ich bin der HERR, dein Gott, der Heilige Israels, dein Erretter! Ich habe Ägypten, Äthiopien und Saba hingegeben zum Lösegeld für dich. 4 Darum, weil du teuer bist in meinen Augen, wertgeachtet und ich dich lieb habe, so gebe ich Menschen für dich hin und Völker für deine Seele. 5 So fürchte dich nun nicht, denn ich bin bei dir. Ich will deinen Samen vom Aufgang herführen und dich vom Niedergang sammeln. 6 Ich will zur Mitternacht sagen: Gib her! und zum Mittag: Halte nicht zurück! Bringe mir meine Söhne aus der Ferne herbei und meine Töchter von den Enden der Welt, 7 alle, die mit meinem Namen genannt sind und die ich zu meiner Ehre geschaffen habe, die ich gebildet und gemacht habe. 8 Bringe hervor das blinde Volk, wiewohl es Augen hat, und die Tauben, die doch Ohren haben! 9 Alle Heiden mögen zusammenkommen allzumal und die Völker sich versammeln! Wer unter ihnen wird solches verkündigen und uns Neues hören lassen? Laß sie ihre Zeugen stellen und sich rechtfertigen; alsdann wird man es hören und sagen: Es ist wahr! 10 Ihr seid meine Zeugen, spricht der HERR, und mein Knecht, den ich erwählt habe, damit ihr erkennet und mir glaubet und einsehet, daß ich es bin; vor mir ist kein Gott gemacht worden und nach mir wird keiner vorhanden sein. 11 Ich, ich bin der HERR, und außer mir ist kein Erretter. 12 Ich habe verkündigt, geholfen und von mir hören lassen und bin nicht fremd unter euch; und ihr seid meine Zeugen, spricht der HERR, daß ich Gott bin. 13 Auch fernerhin bin ich derselbe, und niemand kann aus meiner Hand erretten. Ich wirke, wer will es abwenden? 14 So spricht der HERR, der Heilige Israels, euer Erlöser: Um euretwillen habe ich gen Babel geschickt und habe als Flüchtlinge hinuntergejagt sie alle und die Chaldäer in den Schiffen ihrer Lust; 15 ich, der HERR, euer Heiliger, der ich Israel geschaffen habe, euer König. 16 So spricht der HERR, welcher einen Weg im Meer bahnte und einen Pfad in mächtigen Wassern, 17 der Wagen und Rosse ausziehen ließ, Heer und Macht (da liegen sie allzumal, stehen nicht mehr auf, sind erloschen, wie ein Docht verglommen). 18 Gedenket nicht mehr an das Frühere und achtet des Vergangenen nicht! 19 Siehe, ich will etwas Neues tun, jetzt wird es hervorsprossen; solltet ihr es nicht wissen? Ich will einen Weg in der Wüste machen und Ströme in der Einöde. 20 Die Tiere des Feldes werden mich preisen, die Schakale und Strauße, weil ich Wasser gegeben habe in der Wüste und Ströme in der Einöde, um damit zu tränken mein Volk, mein auserwähltes, 21 das Volk, das ich mir gebildet habe, damit es meinen Ruhm verkündige! 22 Und doch hast du, Jakob, nicht mich angerufen, noch hast du dich um mich bemüht, Israel! 23 Du hast deine Brandopferschafe nicht mir dargebracht und mit deinen Opfern nicht mich geehrt. Ich habe dir nicht zu schaffen gemacht mit Speisopfern, ich habe dich mit Weihrauchspenden nicht ermüdet. 24 Du hast mir nicht Gewürzrohr um Geld gekauft und mit dem Fett deiner Schlachtopfer mich nicht getränkt; aber du hast mir zu schaffen gemacht mit deinen Sünden und mich ermüdet mit deinen Missetaten! 25 Ich, ich tilge deine Übertretung um meinetwillen und gedenke deiner Sünden nimmermehr! 26 Erinnere mich, wir wollen miteinander rechten; sage an, womit du dich rechtfertigen willst! 27 Dein erster Vater hat gesündigt und deine Vertreter haben mir die Treue gebrochen; 28 darum habe ich die Vorsteher des Heiligtums entweiht und Jakob in die Verbannung geschickt und Israel den Schmähungen preisgegeben.
1 Nā ināianei, ko te kupu tēnei a Ihowā,
a tōu kaihanga, e Hākopa,
a tōu kaiwhakaahua, e Īharaira:
"Kaua e wehi kua oti nei hoki koe te hoko e ahau;
kua karangatia e ahau tōu ingoa; nāku koe.
2 Ka haere koe i roto i te wai, ko ahau hei hoa mōu;
i ngā awa anō, e kore e huri mai ki runga i a koe;
ki te haere koe i roto i te ahi, e kore koe e wera,
e kore anō te mura e kā ki a koe.
3 Ko Ihowā hoki ahau, ko tōu Atua,
ko te Mea Tapu o Īharaira, ko tōu kaiwhakaora;
i hoatu e ahau a Īhipa hei utu mōu,
a Etiopia rāua ko Tepa hei wāhi mōu.
4 I te mea he taonga nui koe ki tāku titiro,
he mea e whakahōnoretia ana, ā, i arohaina koe e ahau;
mō reira ka hoatu e ahau he tangata mō tōu tūranga,
he iwi hoki hei utu mōu kia ora.
5 Kaua e wehi; kei a koe nei hoki ahau:
ka kawea mai e ahau ōu uri i te rāwhiti,
ka kohikohia mai koe i te uru.
6 Ka mea ahau ki te raki, ‘Hōmai’;
ki te tonga, ‘Kaua e kaiponuhia’;
kawea mai āku tama i tawhiti,
āku tamāhine i te pito o te whenua –
7 te hunga katoa i huaina nei tōku ingoa mō rātou;
nāku hoki rātou i hanga hei whakakorōria mōku:
nāku ia i whakaahua, nāku hoki ia i mahi."
8 Whakaputaina mai ngā matapō he kanohi nei ō rātou,
ngā turi he taringa nei ō rātou.
9 Kia huihui ngā iwi katoa, kia rūpeke tahi ngā tauiwi;
ko wai i roto i a rātou hei whakaatu i tēnei,
hei kōrero i ngā mea ō mua ki a tātou?
Kia hōmai e rātou ō rātou kaiwhakaatu,
kia whakatikaia atu ai tā rātou;
mā rātou rānei e whakarongo, e mea mai, "He pono."
10 "Ko koutou hei whakaatu mō tāku," e ai tā Ihowā,
"me tāku pononga i whiriwhiria e ahau,
kia mōhio ai koutou, kia whakapono ai ki tāku,
kia mātau ai ko ahau ia,
kāhore he Atua i whakaahuatia i mua i ahau,
kāhore hoki tētahi i muri i ahau.
11 Ko ahau, ko ahau nei anō, a Ihowā,
kāhore atu hoki he kaiwhakaora, ko ahau anake.
12 Nāku i whakaatu, nāku hoki i whakaora, nāku anō i kōrero,
i te mea kāhore he atua kē i roto i a koutou;
nā, ko koutou hei kaiwhakaatu mōku," e ai tā Ihowā, "ā, ko te Atua ahau.
13 Āe rā, i te mea kāhore anō he rā ko ahau tēnei;
e kore hoki tētahi e whakaora ake i roto i tōku ringa;
māku e mahi, ko wai hoki hei whakakāhore?"
14 Ko te kupu tēnei a Ihowā,
a tō koutou kaihoko, a te Mea Tapu o Īharaira:
"He whakaaro ki a koutou i unga tāngata ai ahau ki Papurōna,
ā, ka mauria mai e ahau rātou katoa,
he mawhiti mai, arā ngā Karari i runga i ngā kaipuke i harakoa ai rātou.
15 Ko Ihowā ahau, ko tō koutou Mea Tapu,
ko te kaihanga o Īharaira, ko tō koutou Kīngi."
16 Ko te kupu tēnei a Ihowā,
nāna nei i hōmai te ara i te moana,
he huarahi i roto i ngā wai kaha.
17 Nāna nei i whakaputa mai te hāriata, te hōiho,
te ope, me te kaha;
takoto tahi ana rātou, tē ara ki runga;
kua keto rātou, kua tineia, ānō he muka.
18 "Kaua e mahara ki ngā mea ō mua;
ko ngā mea onamata kaua e whakaaroa.
19 Tēnei ahau te mahi nei i te mea hou;
ākuanei te tupu ai; e kore rānei e mōhiotia e koutou?
Ka oti i ahau he ara i te koraha,
he awa i te tītōhea.
20 Ka whakakorōriatia ahau e ngā kararehe o te pārae,
e ngā kīrehe mohoao, e ngā otereti;
nō te mea ka hoatu e ahau he wai i te koraha,
he awa i te tītōhea,
hei inu mā tāku iwi, mā tāku i whiriwhiri ai;
21 mā te iwi i whakaahuatia e ahau māku,
mā rātou e kauwhau te whakamoemiti mōku.
22 "Nā, kīhai nei koe i karanga ki ahau, e Hākopa;
kua hōhā koe ki ahau e Īharaira.
23 Kīhai i kawea mai e koe ki ahau āu hipi hei tahunga tinana;
kīhai anō ahau i whakakorōriatia ki āu patunga tapu.
Kāhore āku whakamahi i a koe ki te whakahere,
kīhai anō koe i ngenge, i te meatanga i te whakakakara.
24 Kīhai i hokona e koe he kākaho reka māku ki te moni,
kīhai hoki ahau i mākona i te ngako o āu patunga tapu.
Engari, i whakamahia ahau e koe ki ōu hara,
māuiui ana ahau i āu mahi hē.
25 "Ko ahau, ko ahau nei anō,
te kaimuru atu i ōu hē, he whakaaro anō ki ahau;
e kore anō ōu hara e maharatia e ahau.
26 Whakamaharatia ahau; tātou ka whakawā ki a tātou anō;
kōrerotia e koe tāu, kia whakatikaia ai koe.
27 Ko tōu pāpā tuatahi, i hara;
ko ōu kaiwhakaako, whakakeke ana ki ahau.
28 Nā reira whakapokea iho e ahau ngā rangatira o te wāhi tapu,
ā, hoatu ana e ahau a Hākopa ki te kanga,
a Īharaira ki te tāwai."