1 Wer kommt dort von Edom her, mit geröteten Kleidern von Bozra? Prächtig sieht er aus in seinem Gewand, stolz tritt er auf in der Fülle seiner Kraft! Ich bin es, der ich von Gerechtigkeit rede und mächtig bin zum Retten! 2 Warum ist denn dein Gewand so rot und sehen deine Kleider aus wie die eines Keltertreters? 3 Ich habe die Kelter allein getreten, und von den Völkern stand mir niemand bei; und so habe ich sie in meinem Zorn getreten und in meinem Grimm zerstampft, daß ihr Saft an meine Kleider spritzte und ich alle meine Gewänder besudelte. 4 Denn ich hatte mir einen Tag der Rache vorgenommen, das Jahr meiner Erlösten war gekommen. 5 Und ich sah mich um, aber da war kein Helfer; ich ward stutzig, aber niemand unterstützte mich; da half mir mein eigener Arm, und mein Grimm, der unterstützte mich! 6 Also habe ich die Völker in meinem Zorn zertreten und sie trunken gemacht mit meinem Grimm und ihren Saft auf die Erde geschüttet! 7 Ich will der Gnadenerweisungen des HERRN gedenken und dem HERRN Loblieder singen für alles, was der HERR an uns getan, und für das viele Gute, das er nach seiner Barmherzigkeit und großen Güte dem Hause Israel erwiesen hat, 8 da er sprach: Sie sind ja mein Volk, Kinder, die nicht untreu sein werden! 9 Und so ward er ihr Retter. Bei aller ihrer Angst war ihm auch angst, und der Engel seines Angesichts rettete sie; aus Liebe und Mitleid hat er sie erlöst, er nahm sie auf und trug sie alle Tage der Vorzeit. 10 Sie aber widerstrebten und betrübten seinen heiligen Geist; da ward er ihnen feind und stritt selbst wider sie. 11 Da gedachte sein Volk an die alte Zeit, an Mose: Wo ist der, welcher sie aus dem Meere führte mit dem Hirten seiner Herde? Wo ist er, der seinen heiligen Geist in sein Herz gab, 12 der seinen majestätischen Arm zur Rechten Moses einherziehen ließ, der vor ihnen das Wasser zerteilte, um sich einen ewigen Namen zu machen, 13 der sie durch die Fluten führte wie ein Roß auf der Ebene, ohne daß sie strauchelten? 14 Wie das Vieh, das ins Tal hinabsteigt, so brachte der Geist des HERRN sie zur Ruhe; so hast du dein Volk geführt, um dir einen ruhmvollen Namen zu machen! 15 Blicke vom Himmel hernieder und siehe herab von dem Ort, da deine Heiligkeit und Ehre wohnt! Wo ist nun dein Eifer und deine Macht? Das Wallen deiner Liebe und deiner Barmherzigkeit hält sich gegen mich zurück! 16 Und doch bist du unser Vater; denn Abraham weiß nichts von uns, und Israel würde uns nicht wiedererkennen; du aber, o HERR, bist unser Vater und heißest «unser Erlöser von Ewigkeit her!» 17 Warum willst du uns, HERR, abirren lassen von deinen Wegen und unser Herz verstocken, daß wir dich nicht fürchten? Kehre wieder, um deiner Knechte willen, wegen der Stämme deines Erbteils! 18 Nur kurze Zeit hat dein heiliges Volk es besessen, unsere Feinde haben dein Heiligtum zertreten; 19 wir sind geworden wie die, über welche du längst nicht geherrscht hast, über die dein heiliger Name nicht angerufen worden ist.
1 Ko wai tēnei e haere mai nei i Ēroma,
he mea rongoā mai ngā kākahu i Potora?
Tēnei he korōria rawa nei ōna kākahu,
e haere ana i runga i te nui o tōna kaha?
"Ko ahau e kōrero atu nei i runga i te tika,
ko te mea kaha ki te whakaora."
2 He aha i whero ai ōu kākahu,
i rite ai ōu weweru ki ō te kaitakahi i te takahanga wāina?
3 "Nā tōku kotahi te takahanga wāina i takahi,
kāhore hoki he tangata o te iwi hei hoa mōku.
Takahia iho rātou e ahau, he riri nōku;
takatakahia ana rātou e ahau ki raro, i ahau e weriweri ana;
patī ana ō rātou toto ki ōku weruweru,
whakapokea iho e ahau tōku kākahu katoa.
4 Kei roto hoki i tōku ngākau te rā o te rapu utu;
kua tae mai anō te tau o āku i hoko ai.
5 Nā, ka titiro atu ahau, ā, kāhore he kaiāwhina,
mīharo ana ahau nō te mea kāhore he kaitautoko ake;
nā, kua meatia e tōku tākakau,
he whakaoranga mōku;
ko tōku weriweri, nā tērā ahau i tautoko ake.
6 Nā, takahia ana e ahau ngā iwi, i ahau e riri nei;
i ahau anō e weriweri ana ka whakahaurangitia rātou e ahau,
ā, ringihia ana e ahau tō rātou toto ki te whenua."
7 Ka whakahuatia e ahau ngā mahi aroha a Ihowā,
ngā whakamoemiti ki a Ihowā,
ka rite ki ngā mea i hōmai e Ihowā ki a tātou;
ki te nui hoki o te pai ki te whare o Īharaira
i hōmai nei e ia ki a rātou;
he mea i rite tonu ki āna mahi tohu tangata,
ki te nui anō o āna mahi aroha.
8 I mea hoki ia, "He pono, ko tāku iwi rātou,
he tamariki e kore e kōrero teka";
nā, ko ia tō rātou kaiwhakaora.
9 I ō rātou pōuritanga ngākau katoa i pōuri anō ia,
ā, whakaorangia ake rātou e te anahera o tōna aroaro.
He aroha nōna, he mahi tohu tangata i hoko ai ia i a rātou,
hikitia ana rātou,
whakahāereerea ana i ngā rā katoa onamata.
10 Heoi, whakakeke ana rātou
whakapōuritia iho e rātou tōna Wairua Tapu.
Nā, ka puta kē ia hei hoariri mō rātou;
kei te whawhai anō ia ki a rātou.
11 Kātahi ia ka mahara ki ngā rā o mua,
ki a Mohi, ki tāna iwi, i mea ia,
Kei hea ia nāna rātou i kawe ake i te moana
me ngā hēpara o tāna kāhui?
Kei hea te kaiwhakanoho
o tōna Wairua Tapu ki waenganui i a rātou?
12 I ārahi nei i a rātou, he meatanga nā te ringa matau o Mohi,
nā tōna tākakau korōria?
I wāhi nei i ngā wai i tō rātou aroaro,
hei mea i tētahi ingoa mōna e mau tonu ana?
13 I ārahi nei i a rātou i waenganui o te moana,
ānō he hōiho i te koraha, tē hinga rātou?
14 Kei te kararehe e haere ana ki raro ki te awaawa te rite,
pērā tonu tā te Wairua o Ihowā meatanga i a rātou kia okioki.
Pērā tonu tāu arahanga i tāu iwi,
i whai ingoa korōria ai koe.
15 Titiro mai i runga i te rangi, mātakitaki mai
i runga i te nohoanga o tōu tapu, o tōu korōria.
Kei hea tōu ngākau nui, me āu mahi nunui?
Ko te ohoohonga o ōu whēkau,
ko āu mahi tohu ka pēhia iho ki ahau.
16 He pono ko koe tō mātou pāpā,
kāhore nei hoki a Āperahama e mōhio ki a mātou,
kāhore anō hoki a Īharaira e mahara ki a mātou;
ko koe, e Ihowā, tō mātou pāpā;
ko tō mātou kaihoko, nōnamata mai tōu ingoa.
17 He aha koe, e Ihowā, i mea ai i a mātou kia kotiti atu i āu ara,
whakapakeketia iho e koe ō mātou ngākau kia kaua e wehi ki a koe?
Hoki mai, kia mahara ki āu pononga,
ki ngā hapū o tōu kāinga pūmau.
18 He iti nei te wā i mau ai taua kāinga ki te iwi o tōu tapu;
e takatakahia ana tōu wāhi tapu e ō mātou hoariri.
19 Kua meinga mātou kia rite ki te hunga kīhai nei koe i kīngi mō rātou;
ki te hunga kīhai nei i huaina ki tōu ingoa.