1 Also spricht der HERR zu Kores, seinem Gesalbten, dessen rechte Hand ich ergriffen habe, um Völker vor ihm niederzuwerfen und die Lenden der Könige zu entgürten, um die Türen vor seinem Angesicht aufzutun und die Tore, damit sie nicht geschlossen bleiben: 2 Ich will vor dir herziehen und das Erhabene erniedrigen; ich will eherne Türen zerbrechen und eiserne Riegel zerschlagen 3 und will dir verborgene Schätze geben und versteckte Reichtümer, damit du erkennest, daß Ich, der HERR, es bin, der dich bei deinem Namen gerufen hat, der Gott Israels. 4 Um Jakobs, meines Knechtes, und Israels, meines Auserwählten willen habe ich dich bei deinem Namen gerufen; und ich habe dir einen Ehrennamen gegeben, ehe du mich kanntest. 5 Ich bin der HERR und sonst ist keiner; denn außer mir ist kein Gott. Ich habe dich gegürtet, ehe du mich gekannt hast, 6 damit vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang erkannt werde, daß gar keiner sei außer mir; Ich bin der HERR, und sonst ist keiner, 7 der ich das Licht mache und die Finsternis schaffe; der ich Frieden gebe und Unglück schaffe. Ich, der HERR, tue solches alles. 8 Träufelt, ihr Himmel, von oben herab, und ihr Wolken, regnet Gerechtigkeit! Die Erde tue sich auf und bringe Heil hervor, und Gerechtigkeit wachse zugleich! Ich, der HERR, habe es geschaffen. 9 Wehe dem, der mit seinem Schöpfer hadert, eine Scherbe unter irdenen Scherben! Spricht auch der Ton zu seinem Töpfer: «Was machst du?» oder dein Werk: «Er hat keine Hände»? 10 Wehe dem, der zum Vater spricht: «Warum zeugst du?» und zum Weibe: «Warum gebierst du?» 11 So spricht der HERR, der Heilige Israels und sein Schöpfer: Wegen der Zukunft befraget mich! Meine Kinder und das Werk meiner Hände lasset mir anbefohlen sein! 12 Ich habe die Erde gemacht und den Menschen darauf erschaffen; ich habe mit meinen Händen die Himmel ausgespannt und gebiete all ihrem Heer. 13 Ich habe ihn erweckt in Gerechtigkeit und will alle seine Wege ebnen. Er wird meine Stadt bauen und meine Gefangenen loslassen; und zwar weder um Geld noch um Gaben, spricht der HERR der Heerscharen. 14 So hat der HERR gesprochen: Der Erwerb Ägyptens und der Gewinn Äthiopiens und die Sabäer, Leute hohen Wuchses, werden zu dir hinüberkommen und dein eigen sein; dir werden sie nachfolgen und in Fußbanden gehen; vor dir werden sie niederfallen und zu dir flehen: «Nur bei dir ist Gott, und sonst gibt es keinen anderen Gott.» 15 Fürwahr, du bist ein Gott, der sich verborgen hält, du Gott Israels, ein Erretter! 16 Es sollen sich schämen und zuschanden werden, es sollen sich insgesamt beschämt davonmachen alle Götzenverfertiger! 17 Israel aber wird durch den HERRN errettet mit einer ewigen Errettung. Ihr sollt nicht zuschanden werden, noch in Schmach geraten ewiglich! 18 Denn also spricht der HERR, der Schöpfer des Himmels, der Gott, der die Erde gebildet und bereitet hat; er hat sie nicht erschaffen, daß sie leer sein soll, sondern um bewohnt zu sein hat er sie gebildet: Ich bin der HERR und sonst ist keiner! 19 Ich habe nicht im Verborgenen geredet, in einem dunklen Winkel der Erde; ich habe zu dem Samen Jakobs nicht gesagt: Vergeblich suchet mich! Ich, der HERR, rede, was recht ist, und verkündige, was richtig ist. 20 Versammelt euch, kommt, tretet allzumal herzu, ihr Entronnenen unter den Heiden! Sie haben keinen Verstand, die das Holz ihrer Götzen tragen und zu einem Gott beten, der ihnen nicht helfen kann. 21 Saget an und bringet vor; ja, sie mögen sich miteinander beraten! Wer hat solches vorlängst zu wissen gegeben? Oder wer hat es von Anfang her verkündigt? War Ich es nicht, der HERR, außer dem kein anderer Gott ist, der gerechte Gott und Erretter? Außer mir ist keiner. 22 Wendet euch zu mir, so werdet ihr gerettet, aller Welt Enden; denn ich bin Gott und keiner sonst! 23 Ich schwöre bei mir selbst, Gerechtigkeit geht aus meinem Munde, ein Wort, das nicht zurückgenommen wird: Mir soll sich beugen jedes Knie und schwören jede Zunge. 24 Nur im HERRN (so wird man sagen) habe ich Gerechtigkeit und Stärke. Zu ihm werden kommen und sich schämen müssen alle, die ihm widerstrebt haben. 25 Im HERRN wird gerechtfertigt werden und seiner sich rühmen der ganze Same Israels.
1 "Ko te kupu tēnei a Ihowā ki tāna i whakawahi ai,
ki a Hairuha, he mea pupuri nei nāku tōna ringa matau,
kia pēhia ai e ia ngā iwi ki raro i a ia;
māku anō e wewete tō ngā hope o ngā kīngi;
ko ngā tatau ka whakapuaretia ki tōna aroaro;
e kore anō ngā kūwaha e tūtakina:
2 Ko ahau e haere i mua i a koe,
ki te whakatikatika i ngā wāhi tāpokopoko;
ko ngā tatau parāhi ka pakaru i ahau;
ka tapahia anō e ahau ngā tūtaki rino.
3 Ka hoatu anō e ahau ki a koe ngā taonga o te pōuri,
me ngā mea huna o ngā wāhi ngaro,
kia mōhio ai koe ko Ihowā ahau,
e whakahua atu nei i tōu ingoa, ko te Atua o Īharaira.
4 He whakaaro nāku ki tāku pononga, ki a Hākopa,
ki a Īharaira, ki tāku i whiriwhiri ai,
nā reira koe, tōu ingoa, i karangatia ai e ahau;
whakahuatia ana e ahau tōu ingoa
i te mea kāhore anō koe kia mōhio ki ahau.
5 Ko Ihowā ahau, kāhore atu hoki;
kāhore kē atu he Atua, ko ahau anake;
māku koe e whītiki, ahakoa kāhore koe i mōhio ki ahau;
6 kia mōhio ai te hunga i te rāwhiti me o te uru,
kāhore atu, ko ahau anake.
Ko Ihowā ahau, kāhore kē atu.
7 Nāku te mārama i whai āhua ai, nāku i hanga te pōuri;
ko ahau te kaihohou rongo, te kaihanga anō o te kino;
ko ahau, ko Ihowā, te kaimahi o ēnei mea katoa.
8 "Māturuturu iho, e ngā rangi i runga;
kia ringihia mai anō he tika e ngā kapua;
kia puare te whenua, kia hua te whakaora,
kia wana ngātahi te tika;
nāku, nā Ihowā, taua mea i hanga.
9 "Auē te mate mō te tangata e totohe ana ki tōna Kaiwhakaahua!
He maramara rīhi i roto i ngā maramara rīhi o te oneone!
E mea ake rānei te paru ki tōna kaiwhakaahua,
‘He aha tāu e mahi nā’?
E mea rānei tāu i hanga ai,
‘Kāhore ōna ringa?’
10 Auē te mate mō te tangata e mea ana ki tōna pāpā,
‘He aha tāu kua whānau nei?’
ki te wahine rānei,
‘He aha te mea ka whakamamae nā koe?’ "
11 Ko te kupu tēnei a Ihowā,
a te Mea Tapu o Īharaira, a tōna Kaiwhakaahua anō:
"Uia mai ki ahau ngā mea e puta mai ā mua,
ko ngā meatanga ki āku tamariki,
ki te mahi hoki a ōku ringa, whakahaua mai ahau e koe.
12 Nāku i mahi te whenua,
i hanga hoki ngā tāngata o runga;
nāku, nā ōku ringa i hora ngā rangi;
ko ō rātou mano katoa he mea whakahau nāku.
13 Nāku ia i whakaara ake i runga i te tika,
māku anō e whakatikatika ōna ara katoa;
ko ia hei hanga i tōku pā,
hei tuku i āku pārau kia haere,
kāhore hoki he utu, kāhore he moni whakapati,
e ai tā Ihowā o ngā mano."
14 Ko te kupu tēnei a Ihowā:
"Ko ngā māuiui o Īhipa, ko ngā taonga hokohoko o Etiopia,
ko ngā Tapeani, he tāngata roroa,
ka tae mai ki a koe, ā, ka riro i a koe;
ka whai rātou i a koe;
ka tae mekameka mai, ka piko ki a koe,
ka mea, ‘He pono kei roto i a koe te Atua,
kāhore atu hoki, kāhore he Atua.’ "
15 He pono he Atua koe e whakangaro ana i a koe,
e te Atua o Īharaira, e te Kaiwhakaora.
16 Ka whakamā, āe rā, ka numinumi kau rātou katoa;
ka riro ngātahi ki te whakamā ngā kaimahi o ngā whakapakoko.
17 Ko Īharaira ia, ka ora i roto i a Ihowā,
he whakaoranga pūmau tonu;
e kore koutou e whakamā, e kore e numinumi
ā ake ake.
18 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā,
a te kaihanga o ngā rangi;
ko ia te Atua;
nāna i whakawhaiahua te whenua,
nāna i mahi; nāna i whakapūmau,
kīhai i hangā e ia hei takoto kau,
i whakaahuatia e ia hei nohoanga:
"Ko Ihowā ahau, kāhore kē atu.
19 Kīhai ahau i kōrero i te wāhi ngaro,
i te wāhi pōuri o te whenua;
kīhai ahau i mea ki te uri o Hākopa,
‘Rapua ahau, he mea noa iho.’
Ko tāku kōrero, ko tā Ihowā, kei te tika,
e whakaatu ana i ngā mea e rite ana."
20 "Huihui, haere mai, whakatata ngātahi mai,
e ngā oranga o ngā iwi.
Kāhore he mōhio o te hunga
e mau ana i te rākau o tā rātou whakapakoko,
e īnoi ana ki te atua
e kore nei e whakaora.
21 Whakaaturia, kawea mai kia tata,
kia whakatakoto whakaaro ngātahi rātou.
Nā wai tēnei i kōrero i mua riro,
nā wai i whakaatu i ngā wā onamata?
He teka ianei nāku, nā Ihowā?
Kore atu hoki he atua, ko ahau anake;
he Atua tika, he kaiwhakaora;
kāhore kē atu, ko ahau anake.
22 "Tahuri mai ki ahau, kia ora ai koutou,
e ngā pito katoa o te whenua;
ko te Atua hoki ahau, kāhore kē atu.
23 Kua waiho ahau e ahau anō hei oati;
kua puta atu te kupu i tōku māngai i runga i te tika,
e kore anō e hoki mai, arā:
‘Ka tūturi ngā turi katoa ki ahau,
ka oati mai anō ngā arero katoa.’
24 "Ka mea mai tētahi ki ahau,
‘Kei a Ihowā anake te tika, te kaha.’
Ka haere mai ki a ia ngā tāngata,
ā, ko ngā tāngata katoa i riri ki a ia ka whakamā.
25 Mā Ihowā ka tika ai,
ka whakamanamana ai te uri katoa o Īharaira."