Acerca das coisas sacrificadas aos ídolos
1 Quanto às 1Co 8.4,7,10; cp.At 15.20coisas sacrificadas aos ídolos, sabemos que todos temos cp.1Co 8.7,10;1Co 10.15;Rm 15.14ciência. A ciência 1Co 4.6incha, mas a caridade Rm 14.19edifica; 2 1Co 3.18se alguém pensa que conhece alguma coisa, cp.1Co 13.8-9,12;1Tm 6.4não a conhece ainda como convém conhecer; 3 mas, se alguém ama a Deus, este Gl 4.9; cp.Rm 8.29;11.2;Sl 1.6;Jr 1.5;Am 3.2é conhecido por ele. 4 Quanto, pois, ao comer das viandas sacrificadas aos ídolos, sabemos que 1Co 10.19;At 14.15;Gl 4.8um ídolo nada é no mundo e que 1Co 8.6;Dt 4.35,39;6.4não há outro Deus senão só um. 5 Pois, ainda que há os 2Ts 2.4que se chamam deuses, quer no céu quer na terra (como há muitos deuses e muitos senhores), 6 para nós, contudo, 1Co 8.4;Dt 4.35,39;6.4há um só Deus, Ml 2.10;Ef 4.6o Pai, Rm 11.36de quem são todas as coisas e para quem nós existimos; 1Co 1.2;Ef 4.5; cp.Jo 13.13;1Tm 2.5e um só Senhor, Jesus Cristo, Jo 1.3;Cl 1.16por quem são todas as coisas, e nós outros, por ele. 7 Todavia, nem em todos há 1Co 8.4ss.esse conhecimento; mas Rm 14.14,22s.alguns, acostumados até agora com o ídolo, comem como de viandas sacrificadas a um ídolo; e a consciência deles, sendo fraca, é contaminada. 8 Rm 14.17A comida, porém, não nos recomendará a Deus; não somos piores, se não comermos. 9 Mas Rm 14.13,21;1Co 10.28;Gl 5.13vede que essa liberdade vossa não venha, de alguma forma, a ser pedra de tropeço para os 1Co 8.10s.;Rm 14.1fracos. 10 Pois, se alguém te vir a ti, que tens ciência, sentado à mesa em templo de ídolo, não será a consciência do tal, sendo ele fraco, animada a comer das 1Co 8.4,7; cp.At 15.20coisas sacrificadas aos ídolos? 11 Pois, pela tua ciência, Rm 14.15,20perece aquele que é fraco, teu irmão, por quem Cristo morreu. 12 cp.Mt 18.6;Rm 14.20Assim pecando vós contra os irmãos e ferindo a sua consciência quando é fraca, pecais cp.Mt 25.45contra Cristo. 13 Por isso, Rm 14.21; cp.1Co 10.32;2Co 6.3;11.29se a comida serve de pedra de tropeço a meu irmão, jamais comerei carne, para que eu não sirva de pedra de tropeço a meu irmão.
Te Take e Pā ana ki te Kai i Tāpaea ki ngā Whakapakoko
1 Nā, mō ngā mea e patua ana mā ngā whakapakoko: E mōhio ana tātou kei a tātou katoa te mātauranga. Ko tā te mātauranga he whakapupuhi; ko tā te aroha ia he waihanga. 2 Ki te mea tētahi e mātau ana ia ki tētahi mea, kāhore tōna mātauranga kia rite noa ki tō te mātauranga tikanga; 3 ki te aroha ia tētahi ki te Atua, kua mātauria tēnei e ia.
4 Nā reira, mō te kai i ngā mea e patua ana mā ngā whakapakoko, e mōhio ana tātou he kore noa iho te whakapakoko i te ao, kāhore hoki he Atua kē, kotahi anake. 5 Ahakoa hoki tērā ngā mea e kīia nei he atua, i te rangi rānei, i te whenua rānei; he tini nei hoki ngā atua, he tini ngā ariki; 6 ki a tātou ia kotahi anō Atua, ko te Matua, i ahu mai i a ia ngā mea katoa, ko tātou ki a ia; kotahi hoki Ariki, ko Īhu Karaiti, nāna nei ngā mea katoa, nāna hoki tātou.
7 Otirā, kāhore tērā mātauranga i ngā tāngata katoa. Engari tērā anō ētahi, i te mea kua taunga ki te whakapakoko tae mai ki nāianei, e kai ana i te mea i patua mā te whakapakoko; ā, ka poke tō rātou hinengaro ngoikore. 8 Ehara rāia te kai i te mea e paingia ai tātou e te Atua. Nō te mea ahakoa kāhore tātou e kai, e kore e heke iho tō tātou pai; ā, ahakoa kai tātou, e kore e kake tō tātou pai.
9 Engari, kia tūpato ki tēnei wāhi i tukua nei ki a koutou, kei waiho hei whakahinga mō te hunga ngoikore. 10 Ki te mea hoki ka kite tētahi i a koe, i te mea mōhio, e noho ana ki te kai i roto i te temepara o te whakapakoko, e kore koia e kakama ake tōna hinengaro, mehemea ia he ngoikore, e kakama ake ki te kai i ngā mea e patua ana mā te whakapakoko? 11 Mā tōu mātauranga hoki ka ngaro ai te mea ngoikore, te teina he whakaaro nei ki a ia i mate ai a te Karaiti. 12 Nā, i a koutou ka hara nei ki ngā tēina, ka patu nei i tō rātou hinengaro ngoikore, e hara ana koutou ki a te Karaiti. 13 Mō konei, ki te hē tōku teina i te kai, e kore rawa ahau e kai kikokiko ake tonu atu, kei hē i ahau tōku teina.