Ο Σωφάρ κατηγορεί τον Ιώβ
1 Τότε μίλησε ο Σωφάρ, ο Νααμαθίτης.
2 Αυτός ο χείμαρρος των λόγων
θα μείνει αναπάντητος;
Όταν μιλάει κανείς πολύ
θα πει πως έχει δίκιο;
3 Λες πως οι φλυαρίες σου
θα μας αποστομώσουν;
Πώς μπορείς τάχα να χλευάζεις
χωρίς επίπληξη καμιά;
4 Είπες ότι σωστά είναι τα λόγια σου
και πως είσαι άμεμπτος ενώπιον του Θεού.
5 Αχ! Και να μίλαγε ο Θεός ο ίδιος
και ν’ άνοιγε τα χείλη του
για να σου απαντήσει όπως σου πρέπει!
6 Για να σου φανερώσει της σοφίας τα μυστικά
αυτά που είναι πολύ βαθιά
για τη δική μας γνώση.
Τότε θα καταλάβαινες
πως παραβλέπει ο Θεός πολλά απ’ τ’ ανομήματά σου.
7 Θαρρείς ότι μπορείς τα βάθη να νοήσεις του Θεού,
τα μυστικά να εξιχνιάσεις του Παντοδύναμου;
8 Είναι ψηλότερα κι από τον ουρανό·
σαν τι μπορείς να κάνεις;
Και πιο βαθιά από τον άδη·
να μάθεις τι μπορείς;
9 Σ’ έκταση ξεπερνούν τη γη,
κι είναι πλατύτερα, απ’ τη θάλασσα.
10 Αν ο Θεός περάσει και συλλάβει κάποιον,
και τονε φέρει μπρος στο δικαστήριο,
ποιος μπορεί να του αντισταθεί;
11 Εκείνος που καλά γνωρίζει τους πανούργους
δε θα μπορούσε να διακρίνει το δόλο τους;
12 Μα ο ανόητος, σοφός να γίνει δεν μπορεί·
όπως δεν γίνεται ένα άγριο γαϊδουράκι
ήμερο να γεννηθεί.Ο στ. 12 στα εβρ. είναι ασαφής και η μετ. αβέβαιη. Το άγριο γαϊδουράκι θεωρείτο σύμβολο ατίθασης συμπεριφοράς λόγω του χαρακτήρος του.
13 Στρέψε, Ιώβ, την καρδιά σου στο Θεό
και παρακλητικά σ’ αυτόν
τα χέρια σου άπλωσέ τα.
14 Πρώτα όμως απ’ την ανομία καθάρισ’ τα
και μην αφήσεις την αδικία
άλλο στο σπίτι σου να μένει.
15 Τότε χωρίς καμιά ενοχή θα τον κοιτάς στα μάτια το Θεό·
θα είσαι ακλόνητος
και δίχως διόλου φόβο.
16 Τότε θα λησμονήσεις την ταλαιπωρία σου·
θα ’ναι στη μνήμη σου
όπως τα νερά,
που κύλησαν και φύγαν.
17 Θα γίνει φωτεινότερη η ζωή σου
κι από τη λάμψη του μεσημεριού,
κι οι σκοτεινές της ώρες θα ’ναι
σαν τη λαμπρότητα του πρωινού.
18 Θα ζεις με ασφάλεια,
με μια καινούρια ελπίδα·
ακόμα και ταπεινωμένος
θα μπορείς ήσυχος να κοιμάσαι.
19 Θα πέφτεις για ν’ αναπαυτείς
και δε θα ’ναι κανείς να σε τρομάξει·
απεναντίας, την εύνοιά σου,
πολλοί θα τη ζητούν.
20 Όμως οι ασεβείς θα κουραστούν,
μάταια γυρεύοντας βοήθεια·
η μόνη τους ελπίδα θα ’ναι ο θάνατος.
琐法首次发言指责约伯自义
1 拿玛人琐法回答说:
2 "这许多的话怎可不回答,
多嘴多舌的人怎能算为义呢?
3 你胡言乱语可使人不作声吗?
你嘲笑的时候,无人责备吗?
4 你说:‘我的道理纯全,
我在你眼前洁净。’
5 但愿 神说话,
愿他开口跟你说话,
6 把智慧的奥秘向你显明,
因为真的智慧有两面。
你当知道 神已忘记了你一部分的罪孽。
神洞悉人的罪
7 神高深莫测之事你怎能查出呢?
全能者的终极你怎能洞悉呢?
8 他的智慧高于诸天,你能作甚么呢?
比阴间还深,你怎能识透?
9 他的智慧比地长,比海宽。
10 他若过来把人囚禁,
召人受审,谁能阻止他呢?
11 因为他认识虚谎的人,
他看见欺诈,怎能不鉴察?
12 虚妄的人悟出慧心,
就像野驴生子为人。
劝约伯悔改离罪
13 你若心里归向他,
又向他伸手祷告;
14 你若远远地除掉你手里的欺诈,
不让不义居在你的帐棚里;
15 那么你必仰面,毫无愧色;
你也必坚定稳妥,无所惧怕。
16 你必忘记你的苦楚,
回忆好象逝去的流水,
17 你们的人生必明亮如正午,
虽然黑暗仍像早晨。
18 因为有指望,你必安稳,
你必四处巡查,安然睡觉。
19 你躺卧,不受惊吓,
必有很多人求你的情面。
20 但恶人的眼目必昏花,
逃亡之路也必断绝,
他们的指望就是最后的一口气。"