Ο Ιώβ παρουσιάζει την ευημερία του ασεβή
1 Ο Ιώβ απάντησε:
2 Ακούστε, δώστε προσοχή στα λόγια μου,
κι ετούτο ας είναι η παρηγόρια σας σ’ εμένα.
3 Κάντε υπομονή ώσπου να μιλήσω,
κι όταν θα ’χω μιλήσει
ειρωνευθείτε με.
4 Μήπως ενάντια σ’ άνθρωπο παραπονιέμαι;
Έτσι έχω κάθε λόγο να ’μαι ανυπόμονος.
5 Κοιτάξτε με και θα τρομάξετε
και θ’ απομείνετε απορημένοι και βουβοί.
6 Όταν το σκέφτομαι τα γόνατά μου λύνονται
και φρίκη με κυριεύει.
7 Γιατί ο Θεός αφήνει να ζουν οι ασεβείς,
να φτάνουν ως τα γερατειά
και τ’ αγαθά τους να πληθαίνουν;
8 Βλέπουνε να στεριώνουνε μαζί τους τα παιδιά τους,
να μεγαλώνουν μπρος στα μάτια τους
τα εγγόνια τους.
9 Ζούνε στα σπίτια τους σιγουρεμένα, δίχως φόβο,
και το μαστίγιο του Θεού
δεν πέφτει πάνω τους.
10 Πάντα είναι σφριγηλός και γόνιμος ο ταύρος τους·
η αγελάδα τους χωρίς αποβολές γεννάει.
11 Αφήνουνε να τρέχουν λεύτερα τα παιδιά τους
σαν τα πρόβατα
κι ολόχαρα χορεύουνε τα νιάτα.
12 Τραγούδια λέν’ με τύμπανα και με κιθάρες,
και με τον ήχο της φλογέρας χαίρονται.
13 Περνούν ευτυχισμένα τη ζωή τους
κι ανώδυνα πεθαίνουν μέσα σε μια στιγμή.
14 Ωστόσο λένε στο Θεό: «Άσε μας ήσυχους!
Δε θέλουμε να μάθουμε το θέλημά σου.
15 Τόσο είσαι παντοδύναμος ώστε να σε υπακούμε;
Τι θα κερδίσουμε σ’ εσένα
αν προσευχόμαστε;»
16 Θαρρούνε πως η ευτυχία είναι στο χέρι τους.
Μακριά από μένα, ωστόσο, τέτοιου είδους λογισμοί.
17 Είδες ποτέ να σβήνει το λυχνάρι
της ζωής των ασεβών;
είδες ποτέ να τους χτυπήσει δυστυχία;
Πότε τους ετιμώρησε μες στο θυμό του ο Θεός;
18 Πότε γίνανε τάχα σαν άχυρο στον άνεμο;
πότε σαν να ’ταν σκύβαλα
τους άρπαξε η καταιγίδα;
19 Εσείς λέτε πως ο Θεός φυλάει για τα παιδιά
την τιμωρία που ταιριάζει στον πατέρα.
Αλλά δεν είν’ αυτό σωστό.
Όχι! Ο ίδιος ο ένοχος, πρέπει να τιμωρείται·
για να του γίνει μάθημα.
20 Να δει με τα ίδια του τα μάτια
την καταστροφή του,
κι απ’ την οργή
του Παντοδύναμου να πιει.
21 Δε νοιάζεται τι μέλλει στα παιδιά του,
μετά το θάνατό του, να συμβεί.
22 Μα είν’ ανάγκη το Θεό να τον διδάξουμε,
αυτόν που κρίνει ως και τους αγγέλους;
23 Ο ένας σε καλή διατηρείται υγεία
μέχρι την τελευταία του στιγμή·
24 έχει γερά, καλοθρεμμένα μέλη
και κόκαλα όλο δύναμη.
25 Κι ο άλλος πεθαίνει με την πίκρα στην ψυχή,
γιατί ποτέ δε χάρηκε την ευτυχία.
26 Κι οι δυο στο χώμα βρίσκονται θαμμένοι·
στρατιές σκουλήκια τούς σκεπάζουν και τους δύο.
27 Ω! Ναι, ξέρω καλά τι συλλογίζεστε
και τις πανούργες σκέψεις σας για μένα.
28 Ρωτάτε: «Πού κατέληξε
ο πλούσιος ο άνομος;
το σπίτι του τι τάχα έχει απογίνει;»
29 Μα δε ρωτάτε τους ταξιδεμένους;
κι όσα διηγούνται δεν τ’ ακούσατε;
30 Τη μέρα της καταστροφής
γλιτώνει ο ασεβής,
τη μέρα της οργής ξεφεύγει.
31 Ποιος θα τολμήσει κατά πρόσωπο
να του ελέγξει τη διαγωγή;
και ποιος αυτά που έπραξε να του τ’ ανταποδώσει;
32 Όταν πεθάνει, με πομπή μεγάλη τον κηδεύουν
και βάζουνε στον τάφο του τιμητική φρουρά.
33 Πολλοί πηγαίνουνε μπροστά απ’ το φέρετρό του
κι άλλοι αναρίθμητοι ακολουθούν.
Ακόμα και το χώμα είν’ ελαφρό από πάνω του.
34 Κι ύστερα εσείς κάθεστε και μου λέτε
ανόητες παρηγοριές.
Όλα όσα αραδιάζετε είν’ ένα ψέμα.
约伯的反驳
1 约伯回答说：
2 "你们要细听我的言语，
这就算是你们给我的安慰。
3 请原谅我，我又要说话了，
说完以后，就任凭你们嘲笑吧！
4 我岂是抱怨的人呢？
我的心为甚么不能忍耐呢？
5 你们注视我，惊讶吧，
用手掩口吧。
6 我每逢想起，就惊惶，
浑身战抖。
恶人反得福乐
7 恶人为甚么总可以存活，
活到老，而且财势强大？
8 他们的后裔在他们面前坚定，
他们眼见自己的子孙在他们周围立定。
9 他们的家宅平安无惧，
神的刑杖也不加在他们身上。
10 他们的公牛交配而不落种，
他们的母牛下犊而不掉胎，
11 他们叫小孩子出去多如羊群，
他们的年轻人四处跳跃；
12 他们跟着琴鼓高歌，
又因着箫的声音欢乐。
13 他们幸福度过他们的日子，
一剎那间下阴间，毫无病痛。
14 然而他们对 神说：‘离开我们吧，
我们不愿意晓得你的道路。
15 全能者是谁，竟要我们服事他呢？
我们若向他恳求，有甚么益处呢？’
16 他们的福乐岂不是掌握在他们的手中？
恶人的谋算离我很远。
17 恶人的灯何尝熄灭？
灾难何尝临到他们身上？
神何尝在忿怒中把痛苦分给他们！
18 他们何尝像风前的干草，
何尝像暴风刮去的糠秕？
19 你们说：‘ 神为恶人的儿女积蓄罪孽’，
我却说：‘ 神报应他本人，好叫他自己明白。’
20 愿他亲眼看见自己败落，
愿他喝全能者的烈怒。
21 他的岁月既然断绝，
他还会看顾自己身后的家吗？
22 神既然审判那些在高位的，
谁能把甚么知识教给他呢？
23 有人到死的时候仍然气力充足，
享尽平静与安逸；
24 他的奶桶充满鲜奶，
他的骨髓滋润。
25 有人到死的时候心里痛苦，
一生未尝美食；
26 他们都一起躺在尘土中，
虫子爬满他们身上。
27 我知道你们的心思，
与你们恶待我的计谋。
28 你们问：‘霸王的房屋在哪里？
恶人住过的帐棚在哪里？’
29 你们没有问问过路的人吗？
不承认他们所提的证据吗？
30 就是恶人在灾难的日子得存留，
在 神发怒的时候得逃脱。
31 他所行的，有谁敢当面指责他呢？
他所作的，有谁能报应他呢？
32 然而他被人抬到坟墓里，
并且有人看守他的墓地。
33 他以谷中的土块为甘甜，
所有的人跟在他后面，
走在他前面的不计其数。
34 你们的回话既然只存虚假，
怎样徒然安慰我呢？"
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)