Ezequiel 19

A parábola do leão preso

1 E tu levanta uma lamentação sobre os príncipes de Israel, 2 E dize: Quem foi tua mãe? Uma leoa entre os leões a qual, deitada no meio dos leõezinhos, criou os seus filhotes.

3 E educou um dos seus filhotes,

o qual veio a ser leãozinho

e aprendeu a apanhar a presa,

e devorou homens, 4 E,

ouvindo falar dele as nações,

foi apanhado na cova delas,

e o trouxeram com cadeias à terra do Egito.

5 Vendo, pois, ela que havia esperado muito,

e que a sua expectação era perdida,

tomou outro dos seus filhotes,

e fez dele um leãozinho.

6 Este, pois,

andando continuamente no meio dos leões,

veio a ser leãozinho,

e aprendeu a apanhar a presa,

e devorou homens.

7 E conheceu os seus palácios,

e destruiu as suas cidades;

e assolou-se a terra,

e a sua plenitude, ao som do seu rugido.

8 Então se ajuntaram contra

ele os povos das províncias ao redor,

e estenderam sobre ele a rede,

e foi apanhado na cova deles.

9 E com cadeias colocaram-no em uma jaula,

e o levaram ao rei de Babilônia;

fizeram-no entrar nos lugares fortes,

para que não se ouvisse

mais a sua voz nos montes de Israel.

A parábola da videira devastada

10 Tua mãe era como uma videira no teu sangue,

plantada junto às águas;

ela frutificou, e encheu-se de ramos,

por causa das muitas águas.

11 E tinha varas fortes para cetros de dominadores,

e elevou-se a sua estatura entre os espessos ramos,

e foi vista na sua altura

com a multidão dos seus ramos.

12 Mas foi arrancada com furor,

foi lançada por terra,

e o vento oriental secou o seu fruto;

quebraram-se e secaram-se as suas fortes varas,

o fogo as consumiu,

13 E agora está plantada no deserto,

numa terra seca e sedenta.

14 E de uma vara dos seus

ramos saiu fogo que

consumiu o seu fruto de

maneira que nela não há mais vara forte,

cetro para dominar.

Esta é a lamentação, e servirá de lamentação.

ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ခြင်း

1 ထို​မှ​တစ်​ပါး၊ ဣ​သ​ရေ​လ​မင်း​သား​တို့​အ​တွက် ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​လျက်​ပြော​ရ​မည်​မှာ၊ 2 သင်၏​အ​မိ​ကား အ​ဘယ်​သူ​နည်း။ ခြင်္သေ့​မ ဖြစ်၏။ ခြင်္သေ့​တို့​တွင် အိပ်​လျက်​နေ၍၊ ခြင်္သေ့​ပျို​တို့​တွင် မိ​မိ​သား​တို့​ကို ကျွေး​မွေး၏။ 3 ကျွေး​မွေး​သော သား​တစ်​ကောင်​သည် ခြင်္သေ့​ပျို​ဖြစ်၍၊ တော​တိ​ရ​စ္ဆာန်​တို့​ကို ဖမ်း​ဆီး​ခြင်း​ငှာ၊ သင်၏ လူ​တို့​ကို​လည်း ကိုက်​စား​တတ်၏။ 4 လူ​မျိုး​တို့​သည် ကြား၍ မြေ​တွင်း၌ ထို​ခြင်္သေ့​ပျို​ကို ဖမ်း​ပြီး​လျှင်၊ သံ​ကြိုး​နှင့်​ချည်​နှောင်၍ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​သို့ ယူ​သွား​ကြ၏။ 5 သား​ဆုံး​ရှုံး​ကြောင်း​ကို အ​မိ​သည်​မြင်၍ စိတ်​ပျက်​သော​အ​ခါ၊ သား​တစ်​ကောင်​ကို ယူ​ပြန်၍ ခြင်္သေ့​ပျို​ဖြစ်​စေ​ခြင်း​ငှာ ပြု​သ​ဖြင့်၊ 6 သူ​သည်​လည်း၊ ခြင်္သေ့​တို့​နှင့်​ပေါင်း​ဖော်၍ ခြင်္သေ့​ပျို​ဖြစ်​လျက်၊ တော​တိ​ရ​စ္ဆာန်​တို့​ကို ဖမ်း​ဆီး​ခြင်း​ငှာ၊ သင်၏​လူ​တို့​ကို​လည်း ကိုက်​စား၏။ 7 သူ​တို့​မု​ဆိုး​များ​ကို သိ၍၊ သူ​တို့​မြို့​များ​ကို သုတ်​သင်​ပယ်​ရှင်း​လေ၏။ ဟောက်​သော​အ​သံ​ကြောင့် ပြည်​နှင့် ပြည်၌ ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည် ဆိတ်​ညံ​လျက်​ရှိ​ကြ၏။ 8 ထို​အ​ခါ လူ​မျိုး​တို့​သည် ကျေး​လက်​အ​ရပ်​ရပ်​တို့​က တိုက်​လာ၍ ပိုက်​ကွန်​နှင့်​ဝိုင်း​ပြီး​လျှင်၊ မြေ​တွင်း၌ ဖမ်း​ကြ၏။ 9 သံ​ကြိုး​နှင့်​ချည်​နှောင်​လျက် ဗာ​ဗု​လုန်​ရှင်​ဘု​ရင်​ထံ​သို့ ဆောင်​သွား၍၊ သူ၏​အ​သံ​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​တောင်​ပေါ်​မှာ နောက်​တစ်​ဖန် မ​မြည်​စေ​ခြင်း​ငှာ နှောင်​အိမ်၌​လှောင်​ထား​ကြ၏။

10 သင်၏​အ​မိ​သည် သင်​နှင့်​တူ​လျက်၊ ရေ​နား​မှာ​စိုက်​သော စ​ပျစ်​နွယ်​ပင်​ကဲ့​သို့ ဖြစ်၏။ ရေ​များ​သော​ကြောင့် အ​ခက်​အ​လက်​နှင့် ပြည့်​စုံ၍၊ များ​စွာ​သော​အ​သီး​ကို သီး​တတ်၏။ 11 မင်း​တို့​အ​သုံး​အ​ဆောင် ရာ​ဇ​လှံ​တံ​ဖို့ ခိုင်​ခံ့​သော​တံ​ဖျာ​တို့​နှင့် ပြည့်​စုံ၏။ ထူ​ထပ်၍​များ​ပြား​သော အ​ခက်​အ​လက်​တို့​နှင့် အ​ရပ်​မြင့်၍ ထင်​ရှား​လေ၏။ 12 သို့​ရာ​တွင်၊ ဒေါ​သ​အ​ရှိန်​အား​ဖြင့် နုတ်၍ မြေ​ပေါ်​မှာ လှဲ​ချ​လေ​ပြီ။ အ​ရှေ့​လေ​သည်​တိုက်၍ အ​သီး​ကို ပိန်​ခြောက်​စေ၏။ ခိုင်​ခံ့​သော​တံ​ဖျာ​တို့​သည်​ကျိုး၍ သွေ့​ခြောက်​သ​ဖြင့်၊ မီး​လောင်​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​ကြ​ပြီ။ 13 ယ​ခု​မူ​ကား ရေ​မ​ရှိ၊ သွေ့​ခြောက်​သော​လွင်​ပြင်​အ​ရပ်၌ စိုက်​လျက်​ရှိ၏။ 14 အ​ခက်​အ​လက်​တံ​ဖျာ​တစ်​ခု​ထဲ​က မီး​ထွက်၍ အ​သီး​ကို ကျွမ်း​လောင်​ပြီး၊ အ​စိုး​ရ​သော ရာ​ဇ​လှံ​တံ​ဖို့ ခိုင်​ခံ့​သော​တံ​ဖျာ တစ်​စုံ​တစ်​ခု​မျှ မ​ကျန်​ကြွင်း။ ဤ​ရွေ့​ကား၊ ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ခြင်း​အ​ကြောင်း​ဖြစ်၏။ ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​စ​ရာ​အ​ကြောင်း​လည်း ဖြစ်​လိမ့်​မည်။