Salmos 122

'n Groet aan Jerusalem.

1 'n BEDEVAARTSLIED. Van Dawid.

Ek was bly toe hulle vir my gesê het: Laat ons na die huis van die Here gaan!

2 Ons voete staan in jou poorte, o Jerusalem!

3 Jerusalem wat gebou is soos 'n stad wat goed saamgevoeg is,

4 waarheen die stamme optrek, die stamme van die Here — 'n voorskrif vir Israel! — om die Naam van die Here te loof.

5 Want daar staan die stoele vir die gereg, die stoele van die huis van Dawid.

6 Bid om die vrede van Jerusalem; mag hulle wat jou liefhet, rustig lewe!

7 Mag daar vrede wees in jou skanse, rus in jou paleise!

8 Ter wille van my broers en my vriende wil ek spreek: Vrede in jou!

9 Ter wille van die huis van die Here onse God wil ek die goeie vir jou soek.

Песнь восхождения.

1 *Псалом 122. [1]Пс 120:1. К Тебе возвожу очи мои, Живущий на небесах! 2 *[2]2 Пар 20:12. Вот, как очи рабов обращены на руку господ их, как очи рабы — на руку госпожи ее, так очи наши — к Господу, Богу нашему, доколе Он помилует нас. 3 Помилуй нас, Господи, помилуй нас, ибо довольно мы насыщены презрением; 4 *[4]Пс 87:4.Евр 11:36. довольно насыщена душа наша поношением от надменных и уничижением от гордых.