1 By the rivers of Babylon, there we sat down; yea, we wept when we remembered Zion. 2 We hanged our harps upon the willows in the midst thereof. 3 For there they that carried us away captive required of us a song; and they that made us wail required mirth, saying, Sing us one of the songs of Zion. 4 How should we sing a song of Jehovah’s upon a foreign soil? 5 If I forget thee, Jerusalem, let my right hand forget its skill; 6 If I do not remember thee, let my tongue cleave to my palate: if I prefer not Jerusalem above my chief joy.

7 Remember, O Jehovah, against the sons of Edom, the day of Jerusalem; who said, Lay it bare, Lay it bare, down to its foundation! 8 Daughter of Babylon, who art to be laid waste, happy he that rendereth unto thee that which thou hast meted out to us. 9 Happy he that taketh and dasheth thy little ones against the rock.

1 Apud la riveroj de Babel

Ni sidis kaj ploris,

Rememorante Cionon.

2 Sur la salikoj tie

Ni pendigis niajn harpojn.

3 Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn,

Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante:

Kantu al ni el la kantoj de Cion.

4 Kiel ni kantos sur fremda tero

La kanton de la Eternulo?

5 Se mi forgesos vin, ho Jerusalem,

Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;

6 Algluiĝu mia lango al mia palato,

Se mi vin ne memoros,

Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.

7 Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom

La tagon de Jerusalem, kiam ili diris:

Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.

8 Ho ruinigema filino de Babel!

Bone estos al tiu,

Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.

9 Bone estos al tiu,

Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.