SECOND BOOK

To the chief Musician. An instruction; of the sons of Korah.

1 As the hart panteth after the water-brooks, so panteth my soul after thee, O God*GodHebrew: Elohim2 My soul thirsteth for God*GodHebrew: Elohim for the living ·God*GodHebrew: El when shall I come and appear before God*GodHebrew: Elohim3 My tears have been my bread day and night, while they say unto me all the day, Where is thy God*GodHebrew: Elohim4 These things I remember and have poured out my soul within me: how I passed along with the multitude, how I went on with them to the house of God*GodHebrew: Elohim with the voice of joy and praise, a festive multitude. 5 Why art thou cast down, my soul, and art disquieted in me? hope in God*GodHebrew: Elohim for I shall yet praise him, for the health of his countenance.

6 My God*GodHebrew: Elohim my soul is cast down within me; therefore do I remember thee from the land of the Jordan, and the Hermons, from mount Mizar. 7 Deep calleth unto deep at the noise of thy cataracts; all thy breakers and thy billows are gone over me. 8 In the day-time will Jehovah command his loving-kindness, and in the night his song shall be with me, a prayer unto the ·God*GodHebrew: El of my life. 9 I will say unto ·God*GodHebrew: El my rock, Why hast thou forgotten me? why go I mourning because of the oppression of the enemy? 10 As with a crushing in my bones mine adversaries reproach me, while they say unto me all the day, Where is thy God*GodHebrew: Elohim11 Why art thou cast down, my soul? and why art thou disquieted within me? hope in God*GodHebrew: Elohim for I shall yet praise him, who is the health of my countenance, and my God*GodHebrew: Elohim

LIBRO DUA

(Psalmoj 42—72)

Al la ĥorestro. Instruo de la Koraĥidoj.

1 Kiel cervo sopiras al fluanta akvo,

Tiel mia animo sopiras al Vi, ho Dio.

2 Mia animo soifas Dion, la vivantan Dion;

Kiam mi venos kaj aperos antaŭ la vizaĝo de Dio?

3 Miaj larmoj fariĝis mia pano tage kaj nokte,

Ĉar oni diras al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?

4 Elverŝiĝas mia animo, kiam mi rememoras,

Kiel mi iradis kun la granda homamaso, kaj kondukis ĝin en la domon de Dio,

Ĉe laŭta kantado kaj glorado de festanta amaso.

5 Kial vi malĝojas, ho mia animo?

Kaj kial vi konsterniĝas en mi?

Esperu al Dio;

Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin,

La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.

6 Malĝojas en mi mia animo;

Tial mi rememoras pri Vi en la lando de Jordan kaj Ĥermon,

Sur la monto Micar.

7 Abismo resonas al abismo per la bruo de Viaj falakvoj;

Ĉiuj Viaj akvoj kaj ondoj pasis super mi.

8 En la tago la Eternulo aperigas al mi Sian bonecon,

Kaj en la nokto mi havas kanton al Li,

Preĝon al la Dio de mia vivo.

9 Mi diras al Dio, mia Roko: Kial Vi min forgesis?

Kial mi iradas malgaja pro la premado de la malamiko?

10 Kvazaŭ dispremante miajn ostojn, mokas min miaj malamikoj,

Dirante al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?

11 Kial vi malĝojas, ho mia animo?

Kaj kial vi konsterniĝas en mi?

Esperu al Dio;

Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin,

La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.