માથ્થી 20

દ્રાક્ષાવાડીમાં મજૂરોનું દ્રષ્ટાંત

1 "કેમકે સ્વર્ગનું રાજ્ય જમીનદારના જેવું છે, જે વહેલી સવારે પોતાની દ્રાક્ષાવાડી માટે કામ કરનારાં મજૂરો લાવવાં બહાર ગયો. 2 તેણે રોજનો એક દીનાર આપવાનું ઠરાવીને પોતાની દ્રાક્ષાવાડીમાં તેઓને મોકલ્યા.

3 "લગભગ સવારે નવ વાગે તે બહાર જઈને કામ વગરનાં બીજાઓને બજારમાં ઊભેલા જોયા. 4 તેણે તેઓને કહ્યું, ‘તમે પણ જાવ ને મારી દ્રાક્ષાવાડીમાં કામ કરો, અને હું તમને વાજબી મહેનતાણું આપીશ.’ 5 તેઓ ગયા.

"તે ફરી આશરે બપોરે અને ત્રણ કલાકે બપોર પછી તે બહાર ગયો, અને તેમજ કયુઁ. 6 લગભગ બપોર પછી પાંચ વાગે તે બહાર ગયો અને હજુ બીજા આસપાસ ઊભેલા મળ્યાં. તેણે તેઓને પૂછયું, ‘શા માટે તમે આખા દિવસ સુધી કશું કામ કયાઁ વગરનાં અહીં ઊભા છો?’

7 "તેઓએ જવાબ આપ્યો, ‘કોઈએ અમને મજૂરીએ રાખ્યાં નથી.’

"તેણે તેઓને કહ્યું, ‘તમે પણ જાઓ અને મારી દ્રાક્ષાવાડીમાં કામ કરો.’

8 "જયારે સાંજ પડી, ત્યારે દ્રાક્ષાવાડીના માલિકે પોતાના કારભારીને કહ્યું, ‘છેલ્લા થી માંડીને પહેલાં સુધીનાં મજુરો બોલાવોને તેમને તેમની મજૂરી ચુકવો.’

9 "જે મજૂરોને બપોરે પાંચ વાગે કામે રાખવામાં આવ્યા હતા તે દરેક મજૂરે, એક એક દીનાર મેળવ્યો. 10 તેથી જેઓને પહેલાં મજૂરીએ આવેલા હતા તેઓ આવ્યા તેઓને વધું મળવાની આશા હતી, પણ તેઓમાંના દરેકને એક એક દીનાર મળ્યો. 11 જયારે તેઓને તે મળ્યાં, ત્યારે તેઓએ જમીનદારની વિરુધ્ધ કચકચ કરી. 12 ‘જેઓને છેલ્લે કામે રાખવામાં આવ્યા તેમણે માત્ર એક કલાક જ કામ કયુઁ હતુ, અને તે તેઓને અમારી સરખા આખા દિવસનો કામનો બોજો તથા તાપ સહન કરનારાઓની બરોબર ગણ્યાં છે.’

13 "તેણે તેઓમાંના એકને જવાબ આપ્યો, ‘મિત્ર, મેં તને કોઇ અન્યાય કયોઁ નથી? શું તે મારી સાથે કામનો એક જ દીનાર નક્કી કર્યો નહોતો? 14 તારું મહેનતાણું લઈને ચાલ્યો જા. જેટલું તને એટલું આ છેલ્લાને પણ આપવાની મારી મરજી છે. 15 મારા પૈસા મારી મરજી મુજબ વાપરવાનો શું મને હક નથી? અથવા હું ઉદાર છું, માટે તમે ઈષાઁ કરો છો?’

16 "એમ જેઓ છેલ્લા તેઓ પહેલાં થશે, અને પહેલાં તેઓ છેલ્લાં થશે."