1 Žalm Davidův, když utíkal před Absolonem synem svým.2 Hospodine, jakť jsou mnozí nepřátelé moji! Mnozí povstávají proti mně.3 Mnozí mluví o duši mé: Nemáť tento žádné pomoci v Bohu.4 Ale ty, Hospodine, jsi štítem vůkol mne, slávou mou, a kterýž povyšuješ hlavy mé.5 Hlasem svým volal jsem k Hospodinu, a vyslyšel mne s hory svaté své. Sélah.6 Já jsem lehl, a spal jsem, i zas procítil; nebo mne zdržoval Hospodin.7 Nebuduť se báti mnoha tisíců lidí, kteříž se vůkol kladou proti mně.8 Povstaniž, Hospodine, zachovej mne, Bože můj, kterýž jsi zbil všech nepřátel mých líce, a zuby bezbožníků zvyrážel. [ (Psalms 3:9) Tvéť, ó Hospodine, jest spasení, a nad lidem tvým požehnání tvé. Sélah. ]

1 Viešpatie, kiek daug yra mane varginančių, daug tų, kurie sukyla prieš mane.2 Apie mane daugelis kalba: "Nėra jam pagalbos Dieve".3 Bet Tu, Viešpatie, esi mano skydas ir mano šlovė. Tu pakeli mano galvą.4 Aš Viešpaties garsiai šaukiausi, ir Jis išgirdo nuo savo šventojo kalno.5 Aš atsiguliau ir užmigau, ir vėl pabudau, nes Viešpats mane palaikė.6 Nebijosiu dešimčių tūkstančių žmonių, kurie sustoja aplinkui mane.7 Viešpatie, kelkis, gelbėk mane, mano Dieve! Tu smogei mano priešams į žiauną, sutrupinai bedieviams dantis.8 Viešpatyje yra išgelbėjimas! Palaimink savąją tautą!