1 Přednímu z kantorů, jako: Nevyhlazuj, Davidův žalm zlatý.2 Právě-liž vy, ó shromáždění, spravedlnost vypovídáte? Upřímě-liž soudy činíte, vy synové lidští?3 Anobrž raději nepravosti v srdci ukládáte, a násilí rukou svých v zemi této odvažujete.4 Uchýlili se bezbožníci hned od narození, pobloudili hned od života matky, mluvíce lež.5 Jed v sobě mají jako jedovatý had, jako lítý had hluchý, kterýž zacpává ucho své,6 Aby neslyšel hlasu zaklinačů, a čarodějníka v čářích vycvičeného.7 Ó Bože, potři jim zuby v ústech jejich, střenovní zuby lvíčat těch polámej, Hospodine.8 Nechť se rozplynou jako voda, a zmizejí; ať jsou jako ten, kterýž napíná luk, jehož však střely se lámí,9 Jako hlemejžď, kterýž tratí se a mizí, jako nedochůdče ženy, ješto nespatřilo slunce.10 Prvé než lidé pocítí trní jejich a bodláku, hned za živa zapálením jako vichřicí zachváceni budou.11 I bude se veseliti spravedlivý, když uzří pomstu, nohy své umyje ve krvi bezbožníka. [ (Psalms 58:12) Ano dí každý: V pravdě, žeť má užitek spravedlivý, jistě, žeť jest Bůh soudce na zemi. ]

1 Jūs, teisėjai, ar sprendžiate teisingai? Ar teisingai teisiate žmones?2 Ne, jūs darote nedorybes širdyje, jūsų rankos smurtą sėja.3 Nedorėliai klysta nuo pat kūdikystės, nuo pat gimimo jie klaidžioja ir meluoja.4 Jų nuodai panašūs į gyvatės nuodus, kaip angies, kuri užsikemša ausis,5 kad negirdėtų labiausiai įgudusio kerėtojo balso.6 Dieve, sutrupink jiems dantis burnoje, Viešpatie, išdaužyk iltis jauniems liūtams!7 Tepradingsta jie kaip tekantis vanduo, tesulūžta jų strėlės, jiems betaikant.8 Teištyžta jie kaip sraigė, kaip nelaiku gimęs kūdikis tenemato saulės!9 Tenuneša juos audra greičiau, negu puodas pajus degančių erškėčių karštį.10 Teisusis džiaugsis, matydamas atpildą, nedorėlio krauju plausis sau kojas.11 Tada žmonės sakys: "Tikrai, atpildą gauna teisusis! Tikrai yra Dievas, teisėjas žemėje!"