1 Žalm Azafův. Bůh stojí v shromáždění Božím, u prostřed bohů soud čině, a dí:2 Dokudž souditi budete nespravedlivě, a osoby nešlechetných přijímati? Sélah.3 Zastávejte bídného a sirotka, utištěného a chudého spravedliva vyhlašujte.4 Vytrhněte bídného a nuzného, z ruky nešlechetných vytrhněte ho.5 Ale nevědí nic, nerozumějí nic; ve tmách ustavně chodí, až se proto všickni základové země pohybují.6 Řeklť jsem já byl: Bohové jste, a synové Nejvyššího vy všickni;7 A však jako i jiní lidé zemřete, a jako jeden z knížat padnete.8 Povstaniž, ó Bože, suď zemi; nebo ty dědičně vládneš všemi národy.

1 Dievas pakyla dievų susirinkime, dievams teismą daro:2 "Ar dar ilgai teisite neteisingai ir pataikausite nedorėliams?3 Ginkite vargšus ir našlaičius, beturčių ir paniekintųjų saugokite teises.4 Vargšus ir beturčius iš nedorėlių rankų vaduokite!"5 Jie neišmano ir nesupranta, jie vaikščioja tamsoje, todėl visi žemės pamatai svyruoja.6 Aš tariau: "Jūs esate dievai ir Aukščiausiojo sūnūs.7 Tačiau jūs mirsite kaip žmonės, krisite kaip bet kuris kunigaikštis".8 Pakilk, Dieve, teisk žemę, nes visos tautos Tau priklauso!